سواحل خزر نشانی از آزادسازی ندارد

به گزارش خبرگزاری میراث فرهنگی به اذعان آمار، ساحل 600 کیلومتری خزر در ایران عمدتا با ساخت و ساز ویلا و مجتمع‌های مسکونی تصرف شده‌ است. همچنین از مجموع ویلاها و مجتمع‌های اقامتی قریب 80 درصد در اختیار بخش دولتی و بقیه خصوصی است. لیکن دولت نهم هم که آزادسازی سواحل خزر را در فهرست برنامه‌های مهم خود جای داد طی سال‌های 85 تا 88 نتوانست مناطقی را که در اختیار زیرمجموعه‌های خود بود، آزادسازی کند و این طرح بزرگ در میان هیاهوها گم شد.

 کارشناسان گردشگری معتقدند که حدود 90 درصد از گردشگران با انگیزه گذراندن اوقات فراغت به مازندران و گیلان سفر کرده و از این تعداد نزدیک به 80 درصد، استفاده از دریا را در اولویت سفر خود قرار می‌دهند. این درحالی است که تنها کمتر از 35 درصد از مسافران و گردشگران یاد شده، موفق به ورود به ساحل شده و 10 درصد در نهایت توانسته‌اند شنا کنند.

 محرومیت عامه مردم از سواحل خزر در شرایطی اجرایی می‌شود که به استناد مواد حقوقی، سواحل دریای خزر جزو منابع ملی به شمار آمده و هرگونه دخل و تصرف در آن غیر قانونی است. همچنان ‌که باید تا 60 متری سواحل آزاد بوده و عموم بتوانند از آن استفاده کنند.

 از میان برنامه‌هایی که در دولت نهم در رابطه با آزادسازی سواحل خزر اجرا شد، تخریب 4 باب مغازه در ساحل فرح‌آباد ساری بود، ولی این آزادسازی در همین حد باقی ماند.