نمای اول

نگاهی به تیتراژ برنامه تصویر زندگی

«تصویر زندگی» چند سالی است که از شبکه دوم سیما پخش می‌شود و جزو برنامه‌های نسبتا موفق ترکیبی است که مخاطب عمده‌اش زنان خانه‌دار هستند.اگر بخواهیم تیتراژ فعلی برنامه تصویر زندگی را با تیتراژ اولیه و پیشین آن مقایسه کنیم متوجه خواهیم شد که تغییر جدی در ساختار آن رخ داده است، کما این که این نوآوری در متن برنامه هم وجود دارد.
کد خبر: ۳۸۸۲۹۳

تیتراژ اولیه این برنامه به جای آن که بخواهد روح زندگی و شادابی را به مخاطب منتقل کند، بیشتر او را درون تصاویر خاک گرفته و قدیمی غوطه‌ور می‌ساخت و فرصت زندگی و تفکر در زمان حال را از او می‌گرفت. تمام تصاویر آن در یک آلبوم قدیمی ثبت شده بود و در حقیقت بیشتر زندگی مردگان بود تا زندگان!

اما در تیتراژ فعلی وضع فرق کرده است، تصاویر در زمان حال اتفاق می‌افتد، پس زمینه کاملا سفید و روشن است و حس امید و شادابی را منتقل می‌کند، سپس قابی قرمز رنگ، که استعاره‌ای از همان قاب دوربین و صفحه تلویزیون است، چهره افراد را در بر می‌گیرد و آنها لبخندی می‌زنند.رنگ قاب قرمز است، رنگی گرم که با پس زمینه سفید، ترکیبی شاد می‌آفریند.

افرادی که در این قاب قرار می‌گیرند، در حقیقت انسان‌هایی معمولی هستند که مشغول کارهای روزمره‌شان هستند که به خودی خود شاید در سیل اتفاقات جامعه گم می‌شوند و دیده نمی‌شوند، اما قاب برنامه آنها را به چشم می‌آورد و باعث می‌شود مجال دیده شدن بیابند. این مساله هسته مرکزی تیتراژ تصویر زندگی است؛ زنی که بافتنی می‌بافد، دیگری رخت پهن می‌کند و...

اما مساله از جایی شروع می‌شود که این افراد بدون منطق خاصی زیاد می‌شوند. بعضی از تکنیک‌ها را تا حد مشخصی می‌توان تکرار کرد، اگر از آن حد بیشتر شود، ارزش تکنیک از بین می‌رود. دقیقا مانند این اتفاق که در تیتراژ تصویر زندگی رخ می‌دهد. هیچ دسته‌بندی خاصی از نظر ذهنی و ماهوی برای تصاویری که نمایش داده می‌شوند وجود ندارد، اگر بخواهیم بگوییم که مشاغل عمده را در بر می‌گیرد، باز خیلی از آنها هستند که در تیتراژ حضور ندارند چهره کودکی ناراحت چندین بار در طول تیتراژ پخش می‌شود تا این که در آخر بالاخره لبخند به لب می‌آورد و عکسش در کنار تصاویر دیگر قرار می‌گیرد اما این لبخند با ویژگی‌های برنامه و مخاطبش سازگاری ندارد! تمرکز این برنامه بر روی کودکان نیست، هنگامی که این برنامه پخش می‌شود آنها عمدتا سر کلاس‌های درس هستند نه پای تلویزیون. مشکل دیگر تعدد تصاویر، تصنعی شدن و تکراری شدن آنهاست، ضمن این که اجرای برخی تصاویر از جمله خانواده‌ای که در طبیعت چادر زده‌اند، بشدت غلو شده و مصنوعی از کار درآمده است.در آخر می‌توان گفت تغییراتی که در ساختار برنامه ایجاد شده است ستودنی است، همچنین تیتراژ ابتدایی آن، اما همچنان جای کار دارد و نقص‌هایی دارد که با برطرف کردن آنها قطعا پیشرفت بیشتری خواهد داشت و کیفیت برنامه را هم بهبود خواهد بخشد.

حمیدرضا رفعت‌نژاد

newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها