امین‌السلطان در پاساژ

این خانه باغ، جزو آخرین بخش‌های باقیمانده از باغ لاله‌زار است که البته گویا برای این بخش هم نقشه‌هایی کشیده شده است. قرار است مالکین این باغ در قدم اول باغ را از ثبت میراث ملی خارج کنند و بعد آن را بفروشند و یک مجتمع تجاری درست و حسابی از آن دربیاورند با ویترین‌های قشنگ و زرق و برق فراوان که جای سوزن‌انداختن در آن نباشد چنان که روح امین‌السلطان هم با کسب اجازه از روح قبله عالم ناصرالدین شاه، بیاید و قدمی در املاک پیشین بزند و اگر برای ارواح مقدور باشد (که نیست) برای اعلیحضرت تحفه‌ای هم بخرد. چنان‌که جناب شاه لازم نباشد برای دیدن محصولات فرنگی زحمت سفر به دیگر بلاد را با ‌خود هموار کنند. به این ترتیب احتمالا نسخه یک قلم دیگر از میراث تاریخی و فرهنگی ایران در حال پیچیده شدن است. حال آن که در گوشه گوشه دنیا از آب میراث تاریخی‌شان کره می‌گیرند و چنان آب‌و‌تابی به داستان‌هایش می‌دهند تا برایشان پولساز شود، حالا بگذریم از منافع معنوی که گویا حرف اضافه است.