سهم «جدایی نادر از سیمین» از جوایز بخش بازیگری 2 دیپلم افتخار برای شهاب حسینی و ساره بیات بود. هر چند منتقدان پیش بینی کرده بودند که ساره بیات سیمرغ نقش مکمل زن را تصاحب کند، اما در این رشته مهناز افشار برنده بازی شد. مهناز افشار با فیلمهای تجاری همچون شور عشق وارد سینما شد، اما بتدریج مسیرش را عوض کرد و در فیلمهای تحسین شدهای چون «کارگران مشغول کارند» و «سعادتآباد» هم حضور یافت. نکته عجیب جشنواره امسال این بود که فیلم «گزارش یک جشن» حاتمیکیا در هیچ رشتهای برنده سیمرغ نشد. احتمالا داوران تا چند روز آینده به این سوال پاسخ میدهند که آیا مضمون سیاسی فیلم در جایزه نگرفتن آن تاثیر داشته است یا خیر. اختتامیه امسال یک ویژگی مهم دیگر هم داشت. چند نفر از سینماگران محبوبی که تاکنون دستشان از سیمرغ کوتاه مانده بود، چهارشنبه شب دست پر به خانههایشان برگشتند.
طرفداران مسعود کیمیایی و حامد بهداد در سالهای گذشته همواره منتظر بودند سیمرغ بر شانههای این دو نفر بنشیند. آنها در این دوره از جشنواره سرانجام به آرزویشان رسیدند. کیمیایی در 69 سالگی سرانجام اولین سیمرغش را گرفت. او تا 4، 5 سال پیش توجه زیادی به جشنواره نشان نمی داد و چند تا از فیلمهایش را بدون گذر دادن از خیابان فجر به اکران عمومی رساند. اما سرانجام «جرم» برایش جایزه بهترین فیلم را به ارمغان آورد. پاقدم «جرم» خیلی خوب بود. چون علاوه بر کیمیایی، حامد بهداد هم سیمرغ دار شد و شاد و خوشحال به خانه برگشت. کیمیایی که استاد دیالوگنویسی است، بهترین دیالوگ هایش را برای روی سن کنار گذاشته بود. او پس از دریافت سیمرغ گفت: «این سیمرغ از 30 سال پیش جا مونده. نمیدونم چه اتفاقی افتاده بعد این همه مدت یاد من افتادن!»
به فهرست اولینها باید حمید فرخ نژاد را هم اضافه کنیم. او برای فیلم توقیف شده «سفر سرخ» جایزه بهترین فیلم و بهترین کارگردانی را از بخش مسابقه فیلمهای اول گرفت. او متنی طنز آمیز را به پسر خردسالش داد تا روی سن بخواند: «10سال پیش که بابام این فیلم رو ساخت من هنوز به دنیا نیامده بودم....»در بخش بهترین بازیگران مرد، مهدی هاشمی ثابت کرد که دود از کنده بلند میشود. او که برای بازی در 2 فیلم نامزد شده بود، از رقبای جوانش پیشی گرفت و بر صدر نشست.

احسان رحیمزاده / گروه فرهنگ و هنر
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم