در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
به گزارش ایرنا، به نقل از 'دویچه وله' (رادیو صدای آلمان)، آمارهای رسمی نشانگر بدهی 150 میلیارد دلاری مصر در سال 2009 است که با حدود 80 درصد تولید ناخالص ملی این کشور برابری می کند.
پرداخت این بدهی ها کار مشکلی به نظر می آید؛ درآمد گردشگری مصر به سالانه 10 میلیارد دلار و درآمد حاصل از کانال سوئز بالغ بر پنج میلیارد دلار است که اگر دولت مصر در صدد پرداخت بدهیهای گذشته باشد و در صورتی که دیگر بدهیها زیاد نشوند، باید درآمد 10 سال آینده گردشگری و کانال سوئز به این کار اختصاص یابد، اما فراموش نکنیم که درآمدهای ناشی از گردشگری و کانال سوئز مصر در تامین هزینههای کشور نقش مهمی دارد.
از سوی دیگر بازرگانی خارجی مصر از سالهای بسیار دور نشانگر موازنه منفی است، به این معنی که صادرات این کشور هرگز نتوانسته هزینه واردات آن را تامین کند و همین امر سبب افزایش نجومی بدهیهای خارجی مصر شده است.
همه ساله مواد غذایی نزدیک به 20 درصد واردات مصر را تشکیل میدهد و در این میان مشکل بزرگ از یک سو کمبود زمینهای قابل کشت و از سوی دیگر کهنه بودن روشهای کشت و آبیاری است.
زمینهای قابل کشت مصر به دره و دلتای نیل محدود می شود، در نتیجه تنها سه درصد خاک این کشور قابل کشاورزی است، از طرفی کشاورزان مصر به دلیل ارزانی مواد غذایی وارداتی، این مواد را به تولید فراوردههای صادراتی ترجیح میدهند.
براساس این گزارش، جهان غرب اگر به راستی خواهان رسیدن مصر به یک مردمسالاری پایدار و قابل اتکاست، باید برای ایجاد یک سیستم مالیاتی عدالت محور به دولت آینده این کشور وام پرداخت کند.
کارشناسان معتقدند که بدون رفع مشکلات اقتصادی مصر رسیدن به مردمسالاری پایدار در این کشور امکان پذیر نیست.
در سال های اخیر بسیاری از کشورهای اروپایی به فکر ایجاد مراکز تولید انرژی خورشیدی در آفریقا و انتقال انرژی تولیدی این مراکز به اروپا افتادهاند، به ارزیابی کارشناسان چنین سرمایهگذاری، تحولاتی را در اقتصاد مصر رقم می زند از جمله اشتغالزایی در این کشور و از سوی دیگر کاهش وابستگی غرب به انرژیهای رو به کاهش فسیلی.
درآمد نیمی از جمعیت 83 میلیونی مصر حدودا روزی دو دلار است، اما با وجود این نمی توان از مصر به عنوان کشوری فقیر و عقبمانده یاد کرد.
مردم مصر با انگیزه مبارزه با فقر، بیکاری و فساد، حکومت 30 ساله 'حسنی مبارک' را سرنگون کردند، اما با 150 میلیارد دلار بدهی به جای مانده از مبارک تا بهبود اوضاع اقتصادی مصر، راه درازی در پیش است.
به گزارش ایرنا، به نقل از 'دویچه وله' (رادیو صدای آلمان)، آمارهای رسمی نشانگر بدهی 150 میلیارد دلاری مصر در سال 2009 است که با حدود 80 درصد تولید ناخالص ملی این کشور برابری می کند.
پرداخت این بدهی ها کار مشکلی به نظر می آید؛ درآمد گردشگری مصر به سالانه 10 میلیارد دلار و درآمد حاصل از کانال سوئز بالغ بر پنج میلیارد دلار است که اگر دولت مصر در صدد پرداخت بدهیهای گذشته باشد و در صورتی که دیگر بدهیها زیاد نشوند، باید درآمد 10 سال آینده گردشگری و کانال سوئز به این کار اختصاص یابد، اما فراموش نکنیم که درآمدهای ناشی از گردشگری و کانال سوئز مصر در تامین هزینههای کشور نقش مهمی دارد.
از سوی دیگر بازرگانی خارجی مصر از سالهای بسیار دور نشانگر موازنه منفی است، به این معنی که صادرات این کشور هرگز نتوانسته هزینه واردات آن را تامین کند و همین امر سبب افزایش نجومی بدهیهای خارجی مصر شده است.
همه ساله مواد غذایی نزدیک به 20 درصد واردات مصر را تشکیل میدهد و در این میان مشکل بزرگ از یک سو کمبود زمینهای قابل کشت و از سوی دیگر کهنه بودن روشهای کشت و آبیاری است.
زمینهای قابل کشت مصر به دره و دلتای نیل محدود می شود، در نتیجه تنها سه درصد خاک این کشور قابل کشاورزی است، از طرفی کشاورزان مصر به دلیل ارزانی مواد غذایی وارداتی، این مواد را به تولید فراوردههای صادراتی ترجیح میدهند.
براساس این گزارش، جهان غرب اگر به راستی خواهان رسیدن مصر به یک مردمسالاری پایدار و قابل اتکاست، باید برای ایجاد یک سیستم مالیاتی عدالت محور به دولت آینده این کشور وام پرداخت کند.
کارشناسان معتقدند که بدون رفع مشکلات اقتصادی مصر رسیدن به مردمسالاری پایدار در این کشور امکان پذیر نیست.
در سال های اخیر بسیاری از کشورهای اروپایی به فکر ایجاد مراکز تولید انرژی خورشیدی در آفریقا و انتقال انرژی تولیدی این مراکز به اروپا افتادهاند، به ارزیابی کارشناسان چنین سرمایهگذاری، تحولاتی را در اقتصاد مصر رقم می زند از جمله اشتغالزایی در این کشور و از سوی دیگر کاهش وابستگی غرب به انرژیهای رو به کاهش فسیلی.
درآمد نیمی از جمعیت 83 میلیونی مصر حدودا روزی دو دلار است، اما با وجود این نمی توان از مصر به عنوان کشوری فقیر و عقبمانده یاد کرد.
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
معاون وزیر بهداشت: