لباسی جدید برای خبرنگاران مجلس!

نخست آن‌که مجلس نهادی برگرفته از ملت و جایگاهی برای منتخبین مردم از اقشار، ادیان، اقوام و طوایف مختلف با آداب و سنن و حتی پوشش‌های متنوع و البته در چارچوب مندرج در نظام جمهوری اسلامی ایران است. از آنجا که نمایندگان شهرهای مختلف هر روزه با مراجعان مختلف از نزدیک‌ترین تا دورترین نقاط کشورمان سروکار دارند، لذا پوشیدن یک لباس واحد برای این اقشار توهین به آداب و سنن آنها محسوب می‌شود. نکته دوم این است که طرح لباس واحد و الزام پوشش و رعایت آن برای قشر خبرنگار آن هم بانوان مشغول در این حرفه در پارلمان بحثی جداگانه است و باید تاکید کرد که خبرنگاران هویت رسانه‌ای خود را از رسانه‌ای که در آن مشغول به فعالیت هستند، دریافت می‌کنند و به هیچ وجه یکی از کارکنان مجلس قلمداد نمی‌شوند. خبرنگاران عرصه خبر و فعال در هر حوزه خبری به عنوان امین و فرد مورد اعتماد هر رسانه که قابلیت رساندن پیام مسوولان به مخاطبان را دارند، تماما از الگوهای تاکیدشده در قانون اساسی و الزامات مربوط به حفظ شان نظام جمهوری اسلامی ایران پیروی می‌کنند و بر این اساس و با تعهد به این مصادیق، خود را پایبند به رسالت خود می‌دانند؛ لذا دلیلی برای داشتن یک لباس واحد جهت شناختن آنها از سایر افراد وجود ندارد. برمبنای قوانین مجلس کارت تردد خبرنگاری، مجوز ورود اصحاب رسانه است و این طیف موظف به الصاق آن بوده تا نمایندگان بتوانند هویت آنان را از سایر مراجعان تشخیص دهند؛ لذا ضرورت وجود یک لباس واحد آن هم به تشخیص و انتخاب مجلس، به نوعی قرار دادن افراد در چارچوب‌هایی است که تنها برای برخی مشاغل خدماتی لازم‌الاجرا می‌نماید. به هر حال اختیار تشخیص میزان حجاب مراجعان به هر نهاد و ارگانی به دست مسوولان این مراکز سپرده شده است و نباید بحث حجاب و عفاف را تنها در قالب یک لباس متحدالشکل که قابلیت تغییراتی را نیز بعد از طراحی دارد، ارزیابی کرد.

رضا عظیمی / جام‌جم