خلاقیت‌ هویت‌کار جوانان است

هنرهای تجسمی یعنی هنرهایی که قابلیت تجسم و شکل‌پذیری دارند و از طریق حس بصری قابل درک هستند؛ مانند طراحی، گرافیک، خوشنویسی، تذهیب، نقاشی، کاریکاتور و.... هنرهایی که با تمام عناصر درونی خود در ذهن شکل می‌گیرند.

روشن است که هنرهای تجسمی برای جذب مخاطب، نیازمند ارائه و نمایش است و در این میان، برگزاری جشنواره‌ها و نمایشگاه‌ها باعث می‌شود ضرورت هنر در زندگی اجتماعی و جایگاه آن در زندگی فرهنگی مردم و حتی در زندگی اقتصادی آنان نیز بیشتر حس شود.

نمایشگاه آثار برگزیده پنجمین جشنواره «هنرهای تجسمی جوان» که عصر 15 دی آغاز به کار کرده، تا 5 بهمن در مؤسسه فرهنگی ـ هنری صبا ادامه خواهد داشت.

محسن مومنی شریف، رئیس حوزه هنری، مرتضی گودرزی دیباج، مدیر مرکز هنرهای تجسمی حوزه و داوران در مراسم افتتاحیه، پنجمین جشنواره هنر جوان را فضایی برای بروز خلاقیت و نمایش خلاقیت دانستند که مخاطبان آن جوانان توانمند این مرز و بوم هستند؛ فضایی که ارتقای نشاط اجتماعی، بسترسازی و امید به آینده با محورها و اهدافی چون توجه به موضوع جوان و خودباوری را در دل دارد.

حضور بیش از 1000جوان و 760 اثر از آنان در رشته‌های طراحی، نقاشی، پوستر، کاریکاتور، خوشنویسی، تصویرسازی و حجم با 2 موضوع «هویت» و «آزاد»، نشان‌دهنده توجه روزافزون جوانان به هنرهای تجسمی است و اگر از آنها حمایت درستی شود، می‌توانند آینده درخشانی را برای این حوزه رقم بزنند. اصلی‌ترین تأکید برگزارکنندگان نمایشگاه هم همین است.

مسعود شجاعی طباطبایی، دبیر پنجمین جشنواره هنرهای تجسمی جوان می‌گوید:«باید پس از اتمام جشنواره، با توجه به عملکرد حوزه هنری، توانمندی‌های هنرمندان جوان در این حرکت ارزشمند ارزیابی شود و برای اعتلای سطح آثار هنری جوانان ایران کوشش شود تا زمینه برای حضور هنرمندان مستعد جوان در عرصه‌های ملی و بین‌المللی فراهم شود.

حضور بانوان و شهرستانی‌ها نیز بسیار چشمگیر است که به طور قطع باید زمینه برای حمایت‌های جدی‌تر از آنها فراهم شود.»

ایرج اسکندری، داور بخش‌های نقاشی و طراحی جشنواره هم معتقد است که تعداد آثار خوب در رشته نقاشی، کار داوری را برای هیات داوران مشکل کرده بود؛ چون وقتی کارهای خوب زیاد باشد، داوری سخت می‌شود و داوران دوست ندارند کارهای خوب را از گردونه گزینش حذف کنند:«خوشبختانه، جشنواره جوان در جامعه هنری ما جا افتاده و بیشتر جوانان هنرمند با آن آشنایی دارند. فقط باید به آثار خوب به اندازه کافی توجه شود تا هنرمندان برای ارائه کارهای بهتر بیش از پیش تشویق شوند.»

اگر قرار باشد تلاشی شود، باید کارهای لازم برای پیشرفت جشنواره هنر جوان در دوره‌های بعد، بلافاصله پس از اختتامیه این دوره آغاز شود و اگر تحقیق و پژوهشی درباره آثار دوره‌های قبلی صورت گیرد، می‌توان دید که دوره‌های قبل چقدر بر جوانان تأثیرگذار بوده است.

جوانانی که در این نمایشگاه شرکت کردند، خوب می‌دانند که هنرهای تجسمی، زبانی برای بیان دغدغه‌هایشان است و هنرمند با کسب تجربه، با شناخت و درک از خود به استعداد و میل درونی‌اش پی می‌برد و در آن جهت حرکت می‌کند.

هریک از هنرها ویژگی خاص خود را دارند، اما مهم آن است که هنرمند چیز جدیدی برای دیدن و حرفی نو برای شنیدن خلق کند. جوان هنرمند باید بتواند چشم‌انداز تازه‌ای را در برابر چشمان منتظر و مشتاق، به تجلی درآورد. پس نباید با موضوعی‌کردن و محدود کردن هنر، خلاقیت را از جوانان گرفت. هنر موضوع بردار نیست چرا که هنرمند باید خلاقیت خود را به عرصه برساند.

گسترش حجم فعالیت‌های هنرهای تجسمی توسط جوانان ایرانی در عرصه اجتماعی، به شرطی است که به درستی تعریف شوند و در جایگاه خود قرار گیرند.

اضافه شدن بخش حجم به جشنواره هنر جوان را باید اتفاقی مبارک ارزیابی کرد، چرا که جای آن خالی بود. به این ترتیب امسال این مجال برای هنرمندان رشته حجم نیز فراهم شد که در این جشنواره حضور داشته باشند.

هنرمندان مجسمه‌ساز در 2 بخش آزاد و هویت، آثار حجمی خود را ارائه دادند. مجسمه‌سازی از آن رشته‌های هنری است که به امکانات و تجهیزات ویژه‌ای نیاز دارد. اگر به جای ایجاد یک جریان در این بخش، به امور پایه‌ای و زیربنایی پرداخته شود، هم جوان و هم پیشکسوت مجسمه‌ساز می‌توانند با فراغ بال کارهای ویژه‌ای را خلق کنند که با مخاطب ارتباط خوبی بگیرند.

نادر قشقایی، داور بخش حجم جشنواره هنرهای تجسمی جوان بر این باور است که جشنواره‌هایی از این نوع، باعث می‌شود توجه ویژه‌ای به گروه سنی جوان شود. او می‌گوید: «جدا کردن گروه‌های سنی در چنین جشنواره‌هایی سبب می‌شود هنرمندان جوان، مسیر فعالیت خود را بخوبی پیدا کنند. به این ترتیب آنها متوجه می‌شوند که به عنوان مثال، کارشان براساس چه معیارهایی برگزیده شده است و با تکرار نکردن اشکالات موجود در آثارشان، به پیشرفت‌های قابل قبولی خواهند رسید.»

رها روزبهان