گذری کوتاه بر زندگی و آثار علامه جعفر شهیدی

همزمان با تاسیس دانشکده ادبیات دانشگاه تهران نسل طلایی در آنجا آغاز به فعالیت کردند همچون دهخدا، فروزانفر، همایی و دیگران که همه ویژگی‌هایی برای عنوان علامه داشتند. این نسل در ایران نسلی تاثیرگذار بود و بسیاری از آثار تاریخی و ادبی ایران به کوشش همین نسل تصحیح و منتشر شد.

سیدجعفر شهیدی یکی از آخرین بازماندگان نسل علامه‌ها و استادان زبان فارسی دانشگاه تهران به شمار می‌رفت.

شهیدی به تدریس در دبیرستان‌های تهران و همزمان به تحصیل و نوشتن پرداخت و سال 1340 مدرک دکترای ادبیات فارسی‌ را در رشته تاریخ و ادبیات از دانشگاه تهران دریافت کرد. او در دانشگاه تهران نیز از محضر بزرگانی چون فروزانفر و دهخدا بهره گرفت.

شهیدی هنگامی که بسیار جوان بود با دکتر محمد معین ـ صاحب فرهنگ معین ـ آشنا شد و با معرفی او به عنوان همکار دهخدا در لغتنامه دهخدا به فعالیت مشغول شد و رفته‌رفته به عنوان همکار اصلی و سپس به عنوان معاون موسسه دهخدا و بعدها مدیر موسسه به همکاری با این موسسه پرداخت و پس از فوت دهخدا و معین این کار را تا روزهای پایان عمرش ادامه داد و در واقع ادامه لغتنامه دهخدا با کوشش او ممکن شد.

اگرچه مهم‌ترین آثار شهیدی در حوزه ادبیات و زبان فارسی را باید اهتمام او به کامل کردن لغتنامه دهخدا، همکاری در تدوین فرهنگ معین و شرح مثنوی دانست، اما او در زمینه تصحیح متون هم دستی داشته و چند اثر مهم ادبی را تصحیح کرده است که از آن جمله می‌توان به شرح لغات و مشکلات دیوان انوری اشاره کرد. البته در حوزه ترجمه نمی‌توان به آسانی از ترجمه روان و تاثیرگذار او از نهج البلاغه امیرمومنان علی(ع) به سادگی گذشت یا پژوهش‌های مفصلی که درباره تاریخ صدر اسلام انجام داد که حاصلش در کتابی ارزشمند با همین عنوان منتشر شد و هنوز هم یکی از منابع مهم تدریس در دانشگاه به حساب می‌رود.

جعفر شهیدی سال 1306 هجری شمسی در شهر بروجرد به دنیا آمد. دوران تحصیل ابتدایی و اندکی از متوسطه را در بروجرد و سپس ادامه آن را در تهران به اتمام رسانید. استاد شهیدی قبلا به نام سجادی معروف بود که بعدها تغییر شهرت داده و با نام شهیدی در مراکز علمی و دانشگاهی شهرت پیدا کرد.