در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
2 سنگین وزن افتخارآفرین که مسابقه رودررویشان نیز پای 15ـ 10 هزار تماشاگر مشتاق را به سالن هفتم تیر تهران میکشاند تا سالنی که تنها گنجایش 7000 جمعیت را دارد، از فرط هجوم دوستداران کشتی شرمنده شده و نتواند پذیرای آنان باشد.
اما این دو قهرمان بزرگ کشتی آزاد ایران، امروز در سکوت و فارغ از هیاهو در بیمارستان مهراد تهران بستری شدهاند؛ یکی به خاطر بیماری قلبی و دیگری به خاطر بیماری دیابت.
گرچه هر دو قهرمان اینک از این بابت گلهمندند که هیچ مسوولی به خود زحمت این را نداده که از آنان عیادتی بهعمل آورد، اما باز هم جای بسی خوشحالی است که هر دو پیشکسوت افتخارآفرین کشتی ایران، به لحاظ مالی نیازی به کسی ندارند و میتوانند هزینه بالای مداوای خود را در بیمارستانی خصوصی چون مهراد بپردازند؛ چه در غیر این صورت باید کلی از بابت تامین هزینههای بالای درمانی خود حرص و جوش می خوردند تا به جای درمان ، بیماری شان تشدید شود! خدا را شکر که هم سوختهسرایی و هم سلیمانی در ایام قهرمانی فکر ایام پیری و روزهای سختشان بودند تا امروز به لحاظ مالی نیازمند کسی نباشند.
با این حال این نیز دلیلی نمیشود که از مسوولان انتظار رسیدگی به وضعیت درمانی آنان را نداشته باشیم، بویژه یک عیادت و احوالپرسی خشک و خالی که در فرهنگ ایرانی، کاری جاافتاده و مرسوم است.
البته طبق گفته علیرضا سلیمانی تا اینجای کار، محمدرضا یزدانیخرم، رئیس فدراسیون کشتی تلفنی جویای احوال این دو قهرمان شده است؛ رئیس فدراسیونی که البته خود نیز باید مراقب سلامتیاش باشد تا همچنان به احوالات این رشته پرحاشیه ورزش ایران رسیدگی کند.
رضا سوختهسرایی که همه چهرهای خندان از او سراغ دارند، به دلیل فشار خون بالا و ناراحتی قلبی در بخش ICU بیمارستان مهراد بستری است. پیشکسوت 60 ساله کشتی ایران در این زمینه میگوید: 3ـ2 روز است که در بیمارستان بستریام. فشار خونم بالا و پایین میشود و مشکل قلبی ـ عروقی پیدا کردهام و مجبورم زیر دستگاه باشم.
وی با اشاره به بستری بودن علیرضا سلیمانی دوست و رقیب دیرین خود اضافه میکند: سلیمانی هم طبقه پایین بستری است. من و سلیمانی احتیاج مادی نداریم، اما بهتر است مسوولان جویای حال ما شوند تا جوانان از آینده خود در ورزش دلسرد نشوند.
علیرضا سلیمانی نیز که چند سالی است با بیماری دیابت دست و پنجه نرم میکند، فلاشبکی به گذشته زده و میگوید: یادش بخیر، روزگاری کشتی من و سوختهسرایی 20 هزار تماشاگر داشت، اما حالا روی تخت بیمارستان هستیم و حتی نمیتوانیم همدیگر را ببینیم. اگر میتوانستم راه بروم، حتما میرفتم و جویای احوال سوخته میشدم، اما حالا که این فرصت فراهم نیست تلفنی احوالپرس او هستم.به هر حال آرزو میکنیم که این دو پیشکسوت افتخارآفرین کشتی با بازیابی سلامت خود، دیگر پایشان به بیمارستان باز نشود.
حجتالله اکبرآبادی
دبیر گروه ورزش
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
معاون وزیر بهداشت: