چرا رژیم صهیونیستی ، آمریکا و هم پیمانانش بر تجزیه جنوب سودان اصرار می ورزند؟

منطقه‌ای استراتژیک در قلب آفریقا

منطقه جنوب سودان، منطقه‌ای خودمختار است که دارای دولت محلی و نیروهای نظامی خاص خود است. مرکز این منطقه شهر جوباست. مردم جنوب سودان به زبان‌های زیادی تکلم می‌کنند اما زبان رسمی منطقه جنوب سودان انگلیسی و عربی است و زبان انگلیسی برای آموزش و ادارات رسمی مورد استفاده قرار می‌گیرد. منطقه جنوب سودان متشکل از 10 ایالت است و از جنوب شرقی با اتیوپی، کنیا، اوگاندا، جمهوری کنگو دموکراتیک و از غرب به جمهوری آفریقای مرکزی و از شمال به سایر ایالت‌های سودان همجوار است.از جمله بزرگترین شهرهای منطقه جنوب سودان، واو، ملکان، رومبیک، اویل و یای است. ساکنان جنوب سودان دارای ادیان آفریقایی سنتی،‌ مسیحی و ‌ اسلام هستند. جمعیت منطقه جنوب سودان 8 میلیون و 200 هزار نفر برآورد می‌شود و واحد پول آن لیره است. مساحت منطقه جنوب سودان 640 هزار کیلومتر مربع است که 28درصد مساحت کشور سودان را که 2 میلیون و 500 هزار‌کیلومتر مربع وسعت دارد، در برمی‌گیرد.
کد خبر: ۳۷۹۴۴۸

ثروت‌های طبیعی

منطقه جنوب سودان ثروت‌ها، منابع اقتصادی و طبیعی فراوانی دارد که طمع‌ورزی بسیاری از کشورها به آن را به دنبال داشته است. نفت، بزرگ‌ترین منابع طبیعی جنوب سودان را تشکیل می‌دهد و در حال حاضر سودان حدود 470 هزار بشکه نفت در روز تولید می‌کند که اکثر آن از منطقه جنوب سودان استخراج و تولید می‌شود و درآمدهای نفتی بیش از 90 درصد درآمد سودان را تشکیل می‌دهد که 80 درصد از این 90 درصد به خاطر تولید نفت در جنوب این کشور است.

این درحالی است که ذخایر عظیم نفتی زیادی همچنان وجود دارند که استخراج نشده ، از آن‌جمله منطقه فلج، عدال و اعالی نیل . به‌گونه‌ای که میزان ذخایر نفتی فقط در 2 منطقه فلج و عدال حدود 9 میلیارد بشکه برآورد می‌شود البته مناطق نفتی‌ای هم در ایالت جونغلی وجود دارند که هنوز بهره‌برداری نشده اند . همچنین 76 درصد چاه‌های نفت سودان در منطقه جنوب سودان قرار دارند.

30درصد مساحت جنوب سودان را اراضی کشاورزی تشکیل می‌دهند که فقط یک درصد از آن مورد بهره‌برداری قرار گرفته است.23 درصد آن را هم جنگل‌ها تشکیل می‌دهند و 40درصد دیگر از این مساحت نیز مناطق پرورش احشام است و 7درصد مساحت باقیمانده نیز منابع آبی منطقه جنوب سودان را تشکیل می‌دهد.

منطقه جنوب سودان همچنین دارای مقادیر زیادی طلا و معادن دیگری نظیر آهن، کروم و منگنز در ایالت شرق استوایی و علاوه بر آن الماس در ایالت غرب استوایی است که به طور کامل بهره‌برداری نشده است. این منطقه درحال تبدیل شدن به منبع صادرات چوب بویژه المهوقی و التیک است که دو نوع درخت جنگی به شمار می‌روند و از بهترین نوع چوب‌ها در سطح جهان هستند.

جنبش خلق برای آزادی سودان (شورشیان سابق در جنوب سودان) به رهبری جان گارانگ در سال 2005 ‌در شهر نیواشا در کنیا به توافقنامه صلحی دست‌یافتند که اهم مفاد آن شامل حق تعیین سرنوشت منطقه جنوب درسال 2011 میلادی، برگزاری انتخابات عمومی تا سال 2009 میلادی، تقسیم ثروت، تقسیم قدرت بین شمال و جنوب سودان، اداره مناطق به حاشیه رفته بین شمال و جنوب و تدابیر امنیتی بود. در پی این توافقنامه، نیروهای سازمان ملل در جنوب سودان مستقر شدند. بسیاری از کشورها از زمان امضای توافقنامه نیواشا و خودمختاری این منطقه در سال 2005 میلادی، حضور خود در این منطقه را از طریق اجرای برخی پروژه‌های اقتصادی شروع کردند به‌گونه‌ای که ازیکیل لول، نماینده جنبش خلق سودان در واشنگتن حدود یک سال پیش در گفت‌وگو با روزنامه نیویورک تایمز فاش کرد که آمریکا از جدایی جنوب سودان حمایت و سالانه یک میلیارد دلار در پروژه‌های زیربنایی و آموزش ارتش و نیروهای مسلح جنوب هزینه می‌کند.

برخی گزارش‌ها حاکی است که رژیم صهیونیستی در پس پرده برخی از پروژه‌های جنوب سودان قرار دارد به نحوی که مثلا صهیونیست‌ها یک هتل در جنوب سودان را در کنترل خود دارند و در لوای تابعیت‌های مختلف در زمینه خرید املاک و ساختن موسسات و مزارع کار می‌کنند، اما آنها حداقل در حال حاضر خود را با توجه به این‌که جنوب سودان بخشی از کشور سودان به‌شمار می‌رود، نشان نمی‌دهند و در پس پرده عمل می‌کنند.

منبع: فارس

newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها