در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
پای صحبتهای کیومرث هاشمی ، قائم مقام وزیر آموزش و پرورش در امور تربیت بدنی و سلامت
احیای زنگ ورزش با 13 میلیون استعداد ورزشی
کیومرث هاشمی نامی آشنا در ورزش ایران به حساب میآید. مدیری با تجربه 25 ساله در ورزش که در بخشهای مختلف مدیریتی انجام وظیفه کرده و با چم و خم کار بخوبی آشناست.
تغییر مدیریت ورزش هرچند باعث جدایی هاشمی از سازمان ورزش شد، اما با انتخاب درست وزیر آموزش و پرورش در گماردن این مدیر باتجربه بعنوان قائم مقام خویش در امور سلامت و تربیت بدنی، چشماندازی خوب نه تنها پیش روی ورزش دانشآموزی که کل ورزش ایران قرار گرفته است.
این در شرایطی است که عمری ورزشیها فریاد برآورده بودند که آینده ورزش ایران از طریق سرمایهگذاری در ورزش دانشآموزی تضمین میشود؛ جایی که بهترین فرصت برای انجام کارهای پایهای در ورزش و شناسایی استعدادهای بکر و نابی است که میتوانند با آموزشهای تکمیلی بعدی، زیر چتر حمایتی ورزش قهرمانی ایران قرار گرفته و سطح این بخش از ورزش را ارتقا بخشند.
البته ناگفته پیداست که سرمایهگذاری اصولی در ورزش دانشآموزی سلامت نسل آیندهساز کشور را تضمین میکند و چهکار حساس و مهمتری از اینکه دانشآموزان به همراه تحصیل علم و دانش، با جسمی سالم و با نشاط، در خدمت اهداف توسعهای کشور در بخشهای مختلف قرار گیرند.
از این حیث حضور کیومرث هاشمی در راس ورزش دانشآموزی را باید فرصتی بزرگ برای ورزش کشور دانست. جدی گرفته شدن زنگ ورزش و استخدام 15 هزار معلم ورزش در سطح کشور، احداث مدارس ورزش در رشتههای مختلف ، برگزاری المپیادهای ورزش دانشآموزی و طرح اجباری شدن آموزش شنا و ژیمناستیک در مدارس ابتدایی و... همه و همه حاکی از باور و اندیشهای درست در زمینه رشد و شکوفایی ورزش در ایران دارد؛ کاری که خشت اولش باید در آموزش و پرورش کار گذاشته شود. در این زمینه با کیومرث هاشمی به گفتوگو نشستهایم که در پی میآید.
به نظر میرسد که با حضور شما، دغدغه اصلی بسیاری از کارشناسان برای انجام کارهای اساسی در ورزش دانشآموزی رفع شده باشد. آن هم در شرایطی که طی این سالها ورزش در این بخش به نوعی به دست فراموشی سپرده شده بود.
به هر حال من هر جا که بحث ورزش مطرح باشد، آماده خدمت کردن هستم و فکر میکنم که اکنون نیز فرصت خوبی برایم فراهم آمده است تا از 25 سال تجربه خود در ورزش به درستی در جهت احیا و شکوفایی ورزش دانشآموزی استفاده کنم. به واقع باید از این سابقه و پیشینه طوری استفاده کنم که در پایان این ماموریت روسفید باشم، چرا که اثرات این کار کل ورزش ایران را به حرکت و تکاپو در خواهد آورد. البته بیش از هر چیزی باید به افکار بلند دولت و بویژه وزیر آموزش و پرورش برای احیای ورزش دانشآموزی اشاره کرد که با ترسیم ماموریتی بزرگ برای اینجانب و همکارانم، به جد برنامهها را زیر نظر دارند تا به یاری خداوند، تحولی عظیم را در ورزش مدارس شاهد باشیم. برای ورود به این بخش مطالعات لازم صورت گرفت و به دنبال آن جلسات مختلفی با کارشناسان و پیشکسوتان ورزش دانشآموزی در سطح کشور برگزار شد تا با اخذ نقطه نظرات مختلف در داخل به همراه مطالعه برروی ورزش دانشآموزی 30 کشور دنیا، جهت حرکت خود را مشخص سازیم. مطالعات و بررسیهای بعمل آمده منجر به یک سیاستگذاری جامع در این زمینه شد تا هر حرکتی که در ورزش دانشآموزی صورت میگیرد، نفع و بهره آن در نهایت به ورزش کشور برسد. در اصل ادامه کار ما در ورزش دانشآموزی وصل میشود به مسائل کلان ورزش کشور که امیدوارم مسوولان ورزش در بخشهای مختلف از جمله فدراسیون ها، از فرصت ایجاد شده کمال استفاده را به عمل آورند.
شما در شرایطی به باز تعریفی از جهت حرکت ورزش دانشآموزی رسیدهاید که سالهاست زنگ ورزش نیز هویت اصلی خود را از دست داده است ، آن هم در شرایطی که بسیاری از مدارس کشور از حداقل امکانات ورزشی هم بی بهره هستند.
یکی از وظایف اصلی و تعریف شده ما احیا کردن زنگ ورزش است، به صورتی که ورزش به یک فرهنگ در بین دانشآموزان تبدیل شده و نهادینه شود. اهمیت موضوع نیز در این است که وقتی دانشآموزان در سنین پایین جذب ورزش میشوند، ضمن آنکه با تصحیح فعالیتهای حرکتی و جسمانی آنها سلامت و تندرستیشان تضمین خواهد شد و این عامل مثبتی در ارتقای تحصیلیشان خواهد بود، شرایط و بستری نیز ایجاد خواهد شد تا استعدادهای خوب شناسایی شده و پرورش یابند. این استعدادها بعدها میتوانند در کانون باشگاهها و فدراسیونها با پشت سر گذاشتن مدارج قهرمانی، راهی تیمهای ملی شوند.
برای ارتقای فرهنگ ورزش در بین دانشآموزان نیز به این نتیجه رسیدیم که مهمترین مقطع، ابتدایی است که باید سرمایهگذاریها در این بخش خوب جهت داده شود تا پایهای مناسب در این زمینه شکل بگیرد. یعنی اگر بتوانیم فرهنگ ورزش را در دوره 5 ساله ابتدایی نهادینه کنیم خیلی از مشکلات ما حل خواهد شد. در این مسیر بحث توسعه امکانات نرم افزاری و سخت افزاری مورد توجه قرار گرفت. در بعد نرم افزاری بزرگترین چالش ما طی 100 سال گذشته کمبود نیروی انسانی متخصص یا همان معلم ورزش بوده است که به نوعی باعث تعطیلی زنگ ورزش شده بود. وزیر آموزش و پرورش در اولین نشست هماندیشی خود با اصحاب رسانه ها، اعلام کرد که 20 هزار معلم متخصص ورزش استخدام خواهند شد. این کار خیلی زود عملیاتی شد تا در فاز اجرایی آن با برگزاری آزمون سراسری، در اول مهر 89، 15 هزار معلم تحصیلکرده ورزش جذب مدارس ابتدایی در سراسر کشور شوند. این کار اتفاق بزرگ و مبارکی برای ورزش دانشآموزی است که در هیچ دورهای سابقه نداشته است، آن هم در مقطع ابتدایی که ورزش عملا تعطیل بوده است. معلمان استخدام شده نیز به هیچوجه حق انتقال به مقطع راهنمایی و دبیرستان را ندارند تا به این طریق یکی از دغدغههای اصلیمان به لحاظ کمی رفع شود.
اما بحث مهمتر فضا و امکانات ورزش دانشآموزی است که اگر نباشد، به نوعی دست همین معلمان ورزش را نیز میبندد.
قبول دارم و ما هم در تلاشیم شرایطی را به لحاظ تامین منابع سخت افزاری فراهم کنیم که فضای کار لازم، در اختیار معلمان ورزش باشد. امسال و برای اولین بار مجلس شورای اسلامی در ردیف بودجهای کمک خوبی کرد تا 40 میلیارد تومان اعتبار برای ساخت و ساز فضاهای ورزشی در اختیار آموزش و پرورش قرار گیرد.علاوه بر آن در دور سوم سفرهای استانی هیات دولت کلیه پروژههای ورزشی به آموزش و پرورش جهت ساخت استخرها، سالنها و زمینهای چمن اختصاص یافته است، ضمن آن در مراکز استانها، یک استخر شنا و سالنهای مورد نیاز احداث میشود. در 6 ماه گذشته ساخت 570 سالن ورزشی از محل منابع ملی و استانی به تصویب هیات دولت رسیده و مبنا بر این است که سالانه با ساخت 1000 سالن، طی 4 سال 4000 سالن ورزشی به اماکن ورزشی آموزش و پرورش اضافه شود. در حال حاضر نیز برای طرح اجباری شدن آموزش شنا در مقطع سوم ابتدایی، کار احداث 31 استخر به همراه سایر اماکن روباز مورد نیاز، شروع شده است. علاوه بر همه اینها در راستای طرح درس واحد و یکسان تربیت بدنی و جلوگیری از بحث سلیقهگرایی در ورزش دانشآموزی و زنگ ورزش، کتاب راهنمای معلمان تربیت بدنی در دوره ابتدایی به چاپ رسید و در اختیار معلمان قرار گرفت. در این کتاب ضمن توجه ویژه به مهارتهای بنیادین مثل ایستادن و راه رفتن صحیح و دویدن، بهداشت ورزش و آشنایی با رشتههای ورزشی مورد توجه قرار گرفته است تا معلمان ورزش آنها را به صورت تئوری و عملی در زنگ ورزش آموزش دهند.
شاید بهتر این باشد که سالنهایی به صورت منطقهای به این مهم اختصاص یابد.
به هر حال اگر سالن موجود باشد که عالی است، اما تا رسیدن به شرایط مطلوب فعلا از حیاط مدارس استفاده خواهد شد. اصل کار در دوره ابتدایی است که اگر حرکات اصلاح شده و دانشآموزان به صورت صحیح جذب ورزش شوند، ادامه کار ما وصل خواهد شد به ورزش کشور تا از دل این همه سرمایه و استعداد، ورزش ایران حسابی منتفع شود.
هاشمی: اگر میخواهیم توسعه پایداری در ورزش داشته باشیم باید پایه را آموزش و پرورش قرار دهیم و سازمان تربیت بدنی از این فرصت خوبی که آموزش و پرورش برایش در ورزش ایجاد کرده است بهترین استفاده را بعمل آورد
در همین راستا بحث اجباری شدن آموزش شنا در مقطع سوم ابتدایی را مورد توجه قرار دادهایم که طرحی پیشرفته در تمام کشورهای مطرح در ورزش به حساب میآید. بر اساس این طرح که با برنامه و اعتبار مشخص یک میلیون دانشآموز را تحت پوشش میدهد، دانشآموزان طی 12 جلسه آموزش شنای کرال سینه را خواهند آموخت تا طی آن استعدادهای شنا مورد شناسایی قرار گرفته و در آینده به قهرمانانی خوب در این رشته پر مدال تبدیل شوند. ورزش ما تاکنون سهمیهای در رشتههای پایه و پر مدال در عرصه بازیهای المپیک نداشته است و اطمینان دارم که این طرح، چشمانداز روشنی را پیش روی شنای ایران قرار خواهد داد. اصولا فرق ما با کشورهای پیشرفته در ورزش بویژه در عرصه بازیهای آسیایی و المپیک این است که آنها برخلاف ما سرمایهگذاری ویژهای روی سه رشته پایه و مدالآور شنا، دوومیدانی و ژیمناستیک داشتهاند و برای همین نیز شاهدیم که در جدول مدالی بازیها موقعیت خوبی را به خود اختصاص میدهند. در همین بازیهای المپیک نوجوانان در سنگاپور که من سرپرست کاروان ایران بودم 35 درصد مدالهای چین در این بازیها از رشته شنا به دست آمد. سایر کشورها هم به همین شکل، این در حالی بود که ما اصلا در شنا صاحب مدالی نشدیم. همین مایکل فلپس آمریکایی و دارنده 8 مدال طلا در بازیهای المپیک 2008 پکن که 35 طلای جهانی و المپیک را تا اینجا در کارنامه خود دارد، بارها اعلام کرده که اگر در شنا به چنین مرتبه عالیهای رسیده، آن را مرهون آموزش صحیح این رشته در مدرسه میداند که بواسطه اجباری بودن آموزش شنا، استعدادش کشف شده و به شکوفایی رسیده است.خب وقتی این مساله در وزارت آموزش و پرورش ایران نیز مورد توجه قرار گرفته، علاوه بر آنکه ما میتوانیم به هدف اولیه خود در جهت سلامت دانشآموزان برسیم، از دل این طرح نیز استعدادها شناسایی شده و میتوانند به قهرمانان خوبی تبدیل شوند.
دلیل خاصی داشته است که مقطع سوم ابتدایی را برای آموزش اجباری شنا قرار دادهاید؟
علت این است که در کلاسهای اول و دوم فرآیند جذب دانشآموز به درس و مدرسه و آشنایی با فعالیتهای اجتماعی مورد توجه قرار دارد و مقطع سوم شروع خوبی در این ارتباط است. البته ما میتوانیم در مقاطع چهارم و پنجم نیز این طرح را ادامه دهیم، اما با توجه به اعتباراتمان فعلا انجام آن برایمان مقدور نیست.
اما بحث در اختیار داشتن استخر و نزدیکی آن به مدارس موضوع مهمی به حساب میآید.
زمانی که طرح اجباری شدن شنا مطرح شد، ابعاد این مساله بطور دقیق مورد توجه قرار گرفت. در حال حاضر 1055 استخر سرپوشیده که استاندارد هستند برای این طرح شناسایی شدهاند. جدا از آنکه آموزش و پرورش در این زمینه با استخرهای خصوصی و دولتی قرارداد میبندد، بیش از 80 درصد دانشآموزان ابتدایی در مناطقی واقع شدهاند که استخر دارند. برای 20 درصد باقیمانده دانشآموزان نیز که حدود 200 هزار نفر میشوند در ایام تابستان با برگزاری اردوهای 20 روزه فرهنگی و آموزشی برنامه داریم که در آنجا شنا را آموزش ببینند. ما به دنبال این هستیم که بعد از شناسایی نقاط ضعف این طرح و رفع آنها، در شورای عالی ورزش به ریاست رئیسجمهور، مصوب نماییم که دانشآموزی از مقطع پنجم ابتدایی به مراحل بالاتر برود که رشته شنا را کامل یاد گرفته باشد. آن وقت میتوانیم ادعا کنیم که ورزش به معنای واقعی کلمه در آموزش و پرورش نهادینه شده است. در سال 90 نیز دومین رشتهای که به صورت اجباری آموزش آن در مدارس ابتدایی مورد توجه قرار خواهد گرفت، ژیمناستیک است. البته تنها در حرکات زمینی که امکان پرداختن دانشآموزان به آن وجود داشته باشد. بنا داریم با پهن کردن دو، سه تشک ژیمناستیک در هر مدرسه استارت کار را بزنیم. همین که هر دانشآموز بالانس بزند و روی دستهای خود بایستد برای ما کافی است و یادگیری همین دو حرکت نیز به توسعه رشتههای دیگر کمک خواهد کرد. به هر صورت اینها مسائل علمی ورزش است و کشورهای توسعه یافته ورزش، همین طرحها را در مدارس خود مورد توجه قرار دادهاند.
مسائلی را مطرح میکنید که شاید از سوی عدهای طرحهای بزرگی جلوه کند که بعدها ضمانت اجرایی پیدا نکند. چون آنچه تاکنون از ورزش دانشآموزی در ذهنها نشسته این است که بعضا مدارس از داشتن یک حلقه سالم بسکتبال و تور والیبال هم محروم هستند و زنگ ورزش بعنوان زنگ مردهای مورد توجه قرار گرفته است.
این درست، اما مواردی را مطرح کردهایم که قابل اجرا باشند. در حقیقت ما در آموزش و پرورش در راستای منویات رهبر معظم انقلاب در جهت تحصیل، تهذیب و ورزش قدم برمیداریم. ورزش به عنوان یک اصل مهم امروز در کانون توجه ویژه دولت قرار دارد، بویژه ورزش دانشآموزی که آقای حاجی بابایی در راس هرم آموزش و پرورش توجه ویژهای به آن دارد و تاکنون نیز با قدرت پشت توسعه و شکوفایی آن در مدارس ایستاده است. جذب 15 هزار معلم ورزش و طرح اجباری شدن آموزش شنا از جمله این اهداف هستند. در حال حاضر 176 هزار نفر در بخش اول طرح مشغول آموزش شنا هستند و یک سال زمان داریم تا این تعداد را به یک میلیون نفر برسانیم. کلیه موارد طرح آموزش شنا تامین اعتبار شده و به استانها ابلاغ شده است.
در کنار همه اینها دولت هم اقدامات خوب و تاثیرگذاری را برای شکوفایی ورزش مدارس انجام داده است که از جمله آنها باید به احداث 1000 سالن ورزشی در کنار مدارس اشاره کنم، به تعبیر وزیر آموزش و پرورش یک درب سالنهای جدید باید به مدرسه باز شود و درب دیگرش به محله تا در زمان تعطیلی مدرسه، اهالی محل از آن استفاده کنند. در کنار اینها ما انجمنهای ورزشی مدارس را فعال کردهایم. مدیر مدرسه رئیس و معلم ورزش دبیر این انجمنها هستند و نمایندگان انجمن اولیا و مربیان نیز در این انجمنها حضور دارند تا به نوعی همه درگیر ورزش دانشآموزی شوند. قوتقلبمان نیز در همه موارد حمایتهای مادی و معنوی آقای حاجی بابایی است که اگر حرف و دستوری میدهد لازمالاجراست. البته تمام بدنه آموزش و پرورش توسعه ورزش دانشآموزی را قبول دارد و جملگی نیز با برنامههای ما یار و همراه شدهاند.
البته مشکل هم داریم، اما معتقدم با حرکت جدید صورت گرفته و تداوم حمایتها از این طرح، مشکلات ورزش حل خواهد شد. برای نتیجه گرفتن لازم از این طرح، باید تمامی بخشها اعم از هیاتهای ورزشی و فدراسیونها با آموزش و پرورش یار و همراه شده و از فرصتها استفاده کنند.
برای مثال باید عرض کنم که در حال حاضر استفاده خوبی از اماکن ورزشی موجود در سطح کشور در بخشهای مختلف نمیشود و اگر همه دستگاهها با هم همکاری کرده و اماکن ورزشی موجود را در اختیار یکدیگر قرار دهند، خیلی از مشکلات سرانه ورزشی ما حل خواهد شد.بعد از انقلاب اسلامی فضاهای ورزشی خوبی ایجاد شده، اما بخاطر بخشی نگری، فرصت این کار فراهم نشده است. البته به دنبال این هستیم که این مشکل را نیز با همراهی سازمان تربیت بدنی و استفاده از سالنهای ورزشی آنان در زمان بیکاری حل کنیم.
شما درعین حال اعلام کردهاید که مدارس ویژه ورزش را راهاندازی خواهید کرد، شرایط راهاندازی مدارس ورزش چیست؟
یکی از موضوعات مهم که همیشه انتظار آن از آموزش و پرورش رفته است، موضوع استعدادیابی است؛ بحثی مهم که در طرح جامع ورزش پیشبینی نظام ملی استعدادیابی شده بود. علاوه بر تمام کارهایی که مورد اشاره قرار گرفت و وصل میشود به موضوع استعدادیابی، زمانی ما میتوانیم استعدادیابی واقعی داشته باشیم که عملیاتی کار کنیم تا خروجی کار مشخص باشد. جدا از طرح آموزش شنا در مدارس، یکی از راههای اساسی دیگر ایجاد مدارس تخصصی ورزش در بدنه آموزش و پرورش است.مدارس ایجاد شده مثل این مدارسی نیست که طی چند سال گذشته تحت عنوان مدارس فوتبال فعالیت کردهاند، بدون کمترین خروجی و دستاوردی. لذا طبق مصوبه شورای عالی آموزش و پرورش بخش خصوصی میتواند در هر رشتهای که علاقه دارد، دست به سرمایهگذاری زده و بعنوان مدارس غیردولتی فعالیت کند. پیشکسوتان ورزش، معلمان و اشخاص حقیقی میتوانند در این زمینه درخواست مجوز کنند و با توجه به استانداردهای مد نظر، اقدام به تاسیس مدارس ورزش کنند.
در گام نخست این طرح از اول مهر امسال 40 مدرسه فوتبال در مراکز استانها راهاندازی شده است و طی صحبتی که با روسای فدراسیونها داشتهایم آنان میتوانند در رشتههای تخصصی خود به راهاندازی مدارس اقدام کنند. تاکنون مدرسه تیر و کمان و تیراندازی با همکاری فدراسیونها راهاندازی شده و شرایط به گونهای است که دانشآموزان در مدارس ورزش علاوه بر دروس تحصیلی، در طول روز نیز در تایمهای یکی دو ساعته، دروس تخصصی آن رشته را نیز به شکل کلاسیک و آکادمیک آموزش میبینند. با انجام این کار دیگر این نگرانی را نخواهیم داشت که ورزش ما پشتوانه ندارد، مدارس ورزش کار کلاسیکی است. در این زمینه باید پرسید چرا فوتبال ما نمیتواند در ردههای پایه نتایج لازم را بگیرد؟! آیا جز این است که کار پایهای نکردهایم. خب درنظر بگیرید اگرمدارس فوتبال در سطح کشور به 1000 مدرسه افزایش یابند، چه تحول بزرگی در فوتبال ما ایجاد خواهد شد، آن هم با توجه به اینکه با استعدادیابی لازم، دانشآموزان در این مدارس پذیرفته خواهند شد. شروع این مدارس نیز از مقطع راهنمایی است و آموزش و پرورش این آمادگی را دارد که مجوز مدارس کلیه رشتهها را صادر کند و اگر این طرح گسترش یابد مشکل استعدادیابی در ورزش ایران حل خواهد شد.
چه ضمانتی وجود دارد که مدارس ورزش از هدف خویش دور نشوند؟
دقیقا بر کار مدارس ورزش نیز مثل غیر انتفاعیها نظارت خواهد شد و اینطور نخواهد بود که آنان به حال خود رها شوند. به هر حال یا نباید کاری را در زمینه پایه انجام داد یا باید آن را قوی و حسابشده دنبال کرد.
موضوع مهم دیگری که وجود دارد، میزان همراهی سازمان تربیت بدنی با برنامههای آموزش و پرورش در زمینه ورزش است. اگر این همراهی و همیاری شکل نگیرد، شاید نتوان به صورت بهینه از آثار طرحهای توسعهای ورزش در مدارس بهرهمند شد.
قبول دارم، به همین خاطر جلساتی را با آقای سعیدلو رئیس سازمان داشتهایم و او قول هرگونه همکاری را داده است، اما این دیگر وظیفه فدراسیونهاست که برای راهاندازی مدارس ورزش، بودجه لازم را از سازمان تربیت بدنی بگیرند. موضوعی که البته نباید به آن به چشم یک کار هزینهای نگریست، بلکه یک سرمایهگذاری اساسی در ورزش است. سازمان ورزش باید بخشی از بودجه خود را برای تقویت مدارس ورزش در سطح کشور اختصاص دهد.
بهطور طبیعی درمدارس ورزش باید فضاها و امکانات ورزشی تعریف شدهای وجود داشته باشد، این مشکل را میخواهید چگونه حل کنید؟
به هر حال یکی از شروط اساسی تاسیس مدارس ورزش این است که اگر خود مدرسه دارای امکانات نباشد، الزاما در جنب آن فضای ورزشی وجود داشته باشد.حتی به مدارس غیرانتفاعی نیز زمانی مجوز داده میشود که فضای ورزشی لازم را دارا باشد.
چه زمانی را پیشبینی کردهاید که از خروجی مدارس ورزش، کل ورزش ایران بهرهمند شود؟
باید تاکید کنم که رمز موفقیت این برنامهها در استمرار آن است که طی یک پروسه 5 ساله ضمن استمرار، گسترش یافته و نظارت کافی نیز بر آن اعمال شود. من این طرح را یک فرصت ارزشمند برای مجموعه ورزش کشور اعم از فدراسیونها و باشگاهها میدانم که باید از آن بهترین استفاده را به عمل آورند. همیشه نگاه ما این بوده که در ورزش با یک کار یک ساله نتیجه بگیریم، در حالی که چنین سیاستی در ورزش دنیا مورد توجه نیست. چین اگر قهرمان المپیک میشود و کلی مدال درو میکند، یکشبه که به چنین موفقیت بزرگی نرسیده است. بی شک پشت این قضیه یک کار هدفمند و با برنامه قرار دارد. برای مثال باید عرض کنم که در 8 دوره نخست بازیهای آسیایی، ژاپن قدرت بلامنازع بود، اما چین در یک پروسه بلند مدت، مدارس تخصصی ورزش را ایجاد کرد تا امروز یکهتاز ورزش آسیا و جهان باشد. بنابراین باید به عامل زمان توجه داشته باشیم.
این سوال مطرح است که با توجه به تغییرات مدیریتی در سطح کشور، چقدر میتوان به استمرار برنامههای آغاز شده در ورزش مدارس اطمینان داشت؟
هاشمی: بر کار مدارس ورزش نیز مثل غیر انتفاعیها نظارت خواهد شد و اینطور نخواهد بود که آنان به حال خود رها شوند. به هر حال یا نباید کاری را در زمینه پایه انجام داد یا باید آن را قوی و حساب شده دنبال کرد
کارهای مورد توجه قرار گرفته مصوبه شورای عالی آموزش و پرورش است که امضای رئیسجمهور را خود دارد و سلیقهای نیست. ما در سطح کشور 13 میلیون دانشآموز داریم و بطور طبیعی کار سختی را در پیش داریم، اما به جد دنبال احیای زنگ ورزش هستیم و در کنار 4، 5 طرح و برنامه اساسی مورد اشاره میخواهیم به اهداف کلان خود چه در بخش سلامت و چه در بخش قهرمانی دست یابیم.
به هر حال شما در مقام کسی از این برنامه صحبت میکنید که تجربه 25 ساله کار در کلیه بخشهای ورزش را دارد و به نوعی بر کلیه مسائل و مشکلات ورزش اشراف دارید. فکر میکنید که چه کار باید کرد تا در کلان ورزش ایران نیز به ثبات برسیم و از سیاست همیشگی آزمایش و خطا در ورزش دور شویم؟
واقعیت این است که دوران آزمایش و خطا در ورزش ایران به سر آمده است و نباید منابع کشور را با تصمیمهای اشتباه به هدر داد. امروز وقت آن است که با تصمیمات درست، آنچه را که نفع ورزش در آن است انجام داد؛ ورزشی که البته دارای ابعاد اجتماعی، فرهنگی، اقتصادی و حتی سیاسی است و بیتوجهی به آثار و تبعات آن، ضررهای جبرانناپذیری را برای کشور خواهد داشت. امروز در ورزش دنیا تصمیمات مقطعی اصلا مورد توجه نیست و شاید فرق کشورهای توسعه یافته در ورزش و کشورهای دیگر در همین رویکرد با برنامه و سازمان یافتهتر به مقوله ورزش باشد، چه در بخش ورزش همگانی و چه بخش قهرمانی و حرفهای و حتی پرورشی. ما اگر میخواهیم توسعه پایداری در ورزش داشته باشیم باید پایه و اساس را آموزش و پرورش قرار دهیم و سازمان تربیت بدنی باید از این فرصت خوبی که آموزش و پرورش برایش در ورزش ایجاد کرده است بهترین استفاده را بعمل آورد. به سخنی میتوان گفت که 13 میلیون استعداد امروز در اختیار ورزش ایران قرار دارند و این فرصتی است گرانبها که امیدوارم مسوولان از آن بهترین استفاده و بهرهمندی را داشته باشند.
اما یکی از آسیبهای همیشگی ورزش ایران بخشینگری بوده است و به ندرت شاهد این بودهایم که بخشهای مختلف ورزش یکدیگر را همپوشانی کنند. یعنی ورزش دانشجویی راه خود را رفته، ورزش کارگری به راهی دیگر، ورزش نیروهای مسلح هم همینطور و... در حالی که ورزش ایران اگر میخواهد توسعهای متوازن داشته باشد باید آهنگی موزون را بنوازد.
قبول دارم و برای همین معتقدم فدراسیونها باید در درون خود بخشینگری را کنار بگذارند و صرف نگاهشان متوجه تنها قهرمانی نباشد. فدراسیونها باید کار برنامهای را مورد توجه قرار داده و با سیاستگذاری لازم، افقهای دور دست را مورد توجه قرار دهند. براستی چه اشکالی خواهد داشت که مسوولان انجمنهای مختلف ورزش دانشآموزی بعنوان نایب رئیس دانشآموزی فدراسیونها ایفای نقش کنند. در نظر بگیرید که اگر این اتفاق بیفتد و فرض مثال روسای انجمنهای ورزش دانشآموزی جایگاهی در هیات رئیسه فدراسیونها داشته باشند، آنها نیز در سیاستگذاریها دخیل شده و میتوانند در یک کار برنامهای و کلان، استعدادهای ورزش دانشآموزی را در یک کار سازمانی به بدنه ورزش تزریق کنند. بیشک دوره کار گلخانهای در ورزش تمام شده است و این نوع هدفگذاریها نمیتواند ورزش ما را به سر منزل مقصود برساند. بطور طبیعی وقتی امکانات و استعداد هست، باید زیربنایی کار کرد و از کار گلخانهای در ورزش پرهیز نمود.
شما در شرایطی از برنامهریزی کلان در ورزش صحبت به میان میآورید که بین مسوولان ارشد ورزش هنوز یک مشی و سیاست واحدی وجود ندارد و روسای سازمان تربیت بدنی و کمیته ملی المپیک با نظرگاههای مختلف خود، به نوعی در رویارویی آشکار و نهان تلاش کردهاند نقش یکدیگر را خنثی کنند. این درست که ورزش ایران از این اختلاف نظرها و کشاکشها در بازیهای آسیایی گوانگجو لطمه نخورد تا با دو پله صعود نسبت به دوحه 2006، به مقام چهارم این بازیها برسد، اما به هر حال و با توجه به استعدادهای بالای جامعه ورزش ایران، باید برای موفقیتهای بزرگ، از این مشکلات در ورزش عبور کرد. نظر شما چیست؟
اختلاف در ورزش ایران کم و زیاد وجود داشته است و مربوط به زمان حال هم نیست. یعنی در یک دورهای اختلافات به اوج خود رسیده که به قیمت کنار رفتن یک مسوول منجر شده و در یک دوره نیز خفیف و کم اثر بوده و طرفین سیاست همکاری و مدارا را در پیش گرفتهاند. در زمانهایی نیز که این اختلاف نظرها بالا گرفته، ذهنیت رئیس سازمان به این سمت پیش رفته که مدیریت همزمان سازمان و کمیته ملی المپیک را به دست گیرد.
معتقدم باید در شرح وظایف سازمان تربیت بدنی و کمیته ملی المپیک اصلاحاتی بوجود آید. اساسنامه فعلی کمیته المپیک مربوط به 15 سال قبل است و در شرح وظایف تداخل کار و موازیکاریهایی هست که باید با بازنگری در اساسنامه این دو نهاد، از آنها جلوگیری کرد.
خیلی از این مشکلاتی که شما امروز در ورزش میبینید ناشی از همین تداخل وظایف است و ضرورت دارد که با شفافسازی در موضوعات و کار کارشناسی، یک بار برای همیشه به زمینههای اختلافبرانگیز پایان داد. در دنیای ورزش بازیهایی که به صورت مجتمع برگزار میشود مثل بازیهای آسیایی و المپیک، متولی کمیته ملی المپیک است، اما آیا در این شرایط سازمان تربیت بدنی نباید کاری انجام دهد؟ بیشک پاسخ منفی است و سازمان باید ضمن حمایت مالی از برنامهها، نظارتهای خویش را نیز صورت دهد. ضمن آنکه رابط اصلی و حائل مسائل اجرایی سازمان و کمیته المپیک نیز فدراسیونها هستند که هر چقدر میزان این تفاهم و همکاری بیشتر باشد، موفقیتها نیز بیشتر خواهد بود. لذا اعتقاد دارم این اصلاحات باید انجام شود. حتی معتقدم اساسنامه فدراسیونها هم باید مورد بازنگری قرار گیرد تا با وضعیتی مواجه نباشیم که اگر کاروانی رفت و موفق نشد توپ ناکامی آن به زمین سازمان بیفتد و بر عکس آن نیز به زمین کمیته. همه باید به عنوان پیکری واحد و با سیاستگذاری واحد برای دستیابی به افقهای روشنتر در ورزش بکوشند.
و جالب اینکه ورزش فارغ از این اختلافهای مدیریتی، در گوانگجو نتیجه خوب و قابل قبولی گرفت.
به هر حال بدنه ورزش و فدراسیونها نشان دادهاند که اگر امکانات و شرایط برایشان فراهم باشند، کار خود را بخوبی انجام خواهند داد و خوشحالم از اینکه جامعه ورزش از این آزمون با سربلندی خارج شد.
با توجه به تاکید رئیسجمهور در مراسم تقدیر از مدالآوران ورزش در بازیهای آسیایی گوانگجو، فکر میکنید بتوان به مقام دوم بازیهای آسیایی براساس خواست رئیسجمهور رسید؟
به هر صورت در ورزش همیشه باید نگاه به جلو داشت و به داشتههای امروز خود قانع نشد. فکر میکنم با توجه به استعدادهای جوان کشور و سرمایهگذاری اصولی صورت گرفته در ورزش دانشآموزی، با یک کار منظم و پیوسته 4 ساله میتوان در دور بعدی بازیهای آسیایی نتایج بهتری را به دست آورد. فراموش نکنیم که امروز ورزش بانوان ایران با موفقیتهای بدست آمده در گوانگجو به نوعی تولدی دوباره یافته است تا با توجه به تاکید رئیسجمهور، امکانات و فرصتهای بهتری در اختیار بانوان ورزشکار ایران قرار گیرد. به هر حال با کار و تلاش میتوان به فتح قلهها نائل شد و جوانان ایران به دفعات نشان دادهاند که دارای استعدادهای منحصربهفردی هستند که میتوانند در سایه راهبردی ویژه، آنها را به فعلیت رسانده موفقیتهای بزرگی را به ورزش ایران ارزانی دارند.
حجت الله اکبر آبادی
گروه ورزش
تازه ها
گوناگون
پیشنهاد سردبیر
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
فارسی، زبان گفتوگوی جهان
معاون وزیر بهداشت:
