کمک بلاعوض به کشاورزان افزایش پیدا کند

براساس قانون هدفمندی یارانه‌ها 50 درصد درآمد حاصله از محل آزادسازی به صورت نقدی به مردم داده می‌شود، 20 درصد برای جبران برخی هزینه‌های دولت و 30 درصد نیز برای بخش‌های تولید و حمل و نقل درنظر گرفته شده است تا واحدهایی که از محل افزایش هزینه‌ها آسیب می‌بینند به نوعی حمایت شوند.

در قانون مشخص نشده است. در واقع تصمیم‌گیری در این رابطه در اختیار دولت گذاشته شده است تا در بخش صنعت، تعاون و کشاورزی این سهم‌ها را مشخص کند. به هر حال 3 هفته از اجرای قانون نمی‌گذرد و نیاز به گذشت زمان دارد تا درآمد حاصله از محل افزایش قیمت حامل‌های انرژی مشخص شود تا نسبت به بازتوزیع آن اقدام کرد.

بیشتر گلایه‌ها در زمینه گازوئیل است. در واقع گازوئیل سهمیه‌ای 150 تومان است که به گفته کشاورزان 50 درصد نیاز آنها را جواب می‌دهد و بقیه آن را باید با قیمت 350تومان خریداری کنند. در این باره برخی از کشاورزان نگران افت قیمت برخی محصولات به دلیل کشت زیاد آن هستند و دغدغه‌شان این است که با توجه به افزایش هزینه تولید، ممکن است محصولشان در سال آینده با افت قیمت مواجه شود، مثل موردی که امسال برای هندوانه پیش آمد.

اگر نیاز کشور برای اجرای سیستم‌های آبیاری تحت فشار 100 درصد باشد تاکنون در حدود 10 درصد مزارع تحت پوشش این سیستم‌ها قرار گرفته است. البته دولت برای حمایت از این طرح 50 درصد سرمایه‌گذاری را به صورت بلاعوض تسهیلات می‌دهد اما به اعتقاد ما این سهم باید به 70 درصد افزایش یابد تا انگیزه کشاورزان را افزایش دهد.

البته سیستم‌های آبیاری تحت فشار متفاوت هستند که اجرای هر کدام از آنها درصدهایی را نشان می‌دهد. اعتقاد ما بر این است که اجرای این سیستم‌ها می‌تواند 40 درصد در صرفه‌جویی موثر باشد.

چاه‌های کشاورزی دو نوع است نوعی که با برق کار می‌کند و نوعی که با گازوئیل آبش استحصال می‌شود. به هر حال چاه‌هایی که با انرژی برق کار می‌کنند وضعیت بهتری دارند. در مورد استفاده از آب سدها نیز چون درصد کمی از آب کشاورزی از این طریق تامین می‌شود و آب در این بخش به صورت تحویل حجمی است، فعلا در فرمول‌ها محاسبه نشده است.

چاه‌هایی که پروانه نداشته باشند نمی‌توانند از سوخت سهمیه گازوئیل به نرخ 150 تومان برخوردار شوند؛ اما اگر صاحبان این چاه‌ها نسبت به استفاده از سیستم‌های آبیاری تحت فشار اقدام کنند، دولت به آنها پروانه می‌دهد.