جرات تماشای این فیلم را ندارم

مایلزتلر یک بازیگر تازه‌وارد بود و به دلیل نوع روابطی که در داخل فیلم بین ما وجود دارد، لازم دیدم که در پشت صحنه فاصله‌ام را از او حفظ کنم. نمی‌خواستم یک جور راحتی و آرامش خیال بین ما دو نفر وجود داشته باشد و چنین چیزی، به بازی هر دوی ما در جلوی دوربین لطمه بزند. هدفم این بود که او عصبی شود و این موضوع را به داخل فیلم سرایت دهد. می‌خواستم او و آرون اکهارت در چنان موقعیتی قرار بگیرند و دقیقا ندانند که در جلوی دوربین چکار باید کنند و یا چه باید بگویند، اما کاملا می‌دانستم که اکهارت بازیگری باتجربه است و روش کاری ما با یکدیگر تفاوت خیلی زیادی با هم دارد، اما در برخورد با یک بازیگر بی‌تجربه یا کم‌تجربه، کارهای زیادی می‌توان انجام داد که به بازی او در جلوی دوربین کمک می‌کند. خودم هنگام بازی در یک فیلم سینمایی، تلاش می‌کنم از تمام شیوه‌ها و متدهایی که می‌تواند به کمکم بیاید، استفاده کنم. در همین رابطه است که احساس می‌کنم اقدام من در فاصله گرفتن از بازیگران همکارم، اقدامی درست و در جهت بهتر شدن کیفیت بازی و کلیت فیلم شده است.

وقتی کار فیلمبرداری حفره خرگوش شروع شد، فقط می‌خواستم بازیگر آن باشم و خودم را درگیر مسائل دیگر آن نکنم، اما وقتی تولید فیلم به درازا کشید و بحث مشکل مالی پیش آمد، خودم را درگیر مسائل تولید کردم. نمی‌خواستم تولید فیلم متوقف شده و ساخت آن به پایان نرسد، اما در همان زمان، فاصله بین بازیگری و تهیه‌کنندگی را کاملا حفظ می‌کردم. شب‌ها پس از پایان فیلمبرداری، درگیر مسائل تولید شدم و بحث‌های مالی شروع می‌شد و در طول روز، فقط و فقط به بازیگری و ایفای بهتر نقشم در جلوی دوربین فکر می‌کردم.

طبیعی است که باید از این کاراکتر جدا شوم و به زندگی عادی خودم برگردم. مهم‌ترین نکته این است که هنگام بازی در یک نقش کاملا در جلد آن فرو روید و شرایطی را فراهم کنید که بیشترین تاثیر را روی شما و بازی‌تان بگذارد. هیچ وقت این طور نیست که شما پس از بازی در یک نقش راهی منزل شوید و اعصاب خودتان را از بابت کاری که کرده‌اید خراب کنید. سعی‌تان این است که زندگی معمولی خود را داشته باشید و خیلی زیاد به نقش مورد نظر فکر نکنید. با این حال، اتفاق افتاده است که بعضی وقت‌ها از خواب پریده‌ام و به آن نقش فکر و حتی گریه کرده‌ام. هر نقشی به گونه‌ای روح و روان شما را به عنوان بازیگر تحت تاثیر قرار می‌دهد و این مساله در هر فیلمی شدت و حدت دارد. برای مثال، شدت درگیری من با نقشم در فیلم حفره خرگوش بیشتر بوده است و بعضی وقت‌ها به گونه‌ای مرا تحت تاثیر خودش قرار می‌داد که برای خودم هم باعث تعجب بود. هنگام بازی در هر نقشی، شما باید خودتان را داوطلبانه در اختیار آن نقش و مقتضیات آن قرار دهید. در این رابطه، یک کارگردان خوب می‌تواند کمک حال بسیار خوبی برایتان باشد.

گنگ و مبهم. دریافت آن حکم یک رویا را داشت. چیز زیادی از آن به یادم نمی‌آید. هیچ وقت فیلم آن مراسم را نگاه نکردم.

دریافت این جایزه هیجان‌‌انگیز بود. تا قبل از دریافت اسکار هم هدفم بازی بهتر در فیلم‌های بهتر بود و این هدف را همچنان دنبال کرده‌ام. این نکته مهم‌ترین چیزی است که در زندگی‌ام وجود دارد. پس از تشویق اسکاری، کارم و حرفه‌ام برایم جدی‌تر شد و بازیگری معنای دیگری پیدا کرد. چیز مهمی که در ارتباط با جایزه اسکارم باید بگویم این است که هنگام دریافت آن در دوران و شرایط خاص و عجیبی بودم. تنها بودم. یک اسکار توی دست‌های من بود، ولی یک زندگی درست و حسابی نداشتم. از همسرم جدا شده بودم و زندگی خانوادگی نامعلومی داشتم. برای همین، اوضاع عجیبی بود و احساس خاصی داشتم. در همان زمان بود که بخودم گفتم باید راهم را پیدا کنم و ببینم واقعا کی هستم و می‌خواهم چه کار کنم.

تصمیم گرفتم در کنار انتخاب نقش‌های بهتر، سروسامانی هم به زندگی‌ام بدهم. به دنبال کسی بودم که زندگی‌ام را صادقانه با او تقسیم کنم و این مساله در آن زمان برایم خیلی مهم بود.

تمام آن نقش‌ها و کاراکترهای مختلف و متفاوتی که تا به امروز در جلوی دوربین بازی کرده‌ام، به صورت عشق اصلی زندگی‌‌ام در آمده‌اند. همه آن را دوست دارم و هنوز هم با آنها زندگی می‌کنم.

همیشه نسبت به این امر متعهد بوده‌ام که در رابطه با نقش‌‌هایی که انتخاب می‌کنم، مسوولیت بزرگی دارم. من فقط به امروز نگاه نمی‌کنم و به این نکته هم فکر می‌کنم که این نقش‌ها برای تماشاگران و بازیگران زن نسل بعد، چه چیزهایی به همراه خواهد داشت. به همین دلیل است که همکاری با فیلمسازانی مثل لارس فون تریه را قبول می‌کنم و برایم اهمیتی ندارد که فیلم‌های او موفقیتی در جدول گیشه نمایش به دست نمی‌آورند.