گفت‌وگو با صدیقه کیانفر ، بازیگر رادیو و تلویزیون

توانایی‌هایم هنوز‌ کشف نشده‌اند

صدیقه کیانفر متولد 1311 در آبادان است. او از سال 1336 کار هنری خود را با رادیو نفت آبادان آغاز کرد و تا سال 1339 که به تهران مهاجرت کرد ‌ پس از چند کار نمایشی، در نمایش طنز آقای مربوطه در تلویزیون به طور حرفه‌ای به فعالیت پرداخت.
کد خبر: ۳۷۶۸۹۶

کیانفر پس از آن در سریال‌ها و فیلم‌های متنوعی حضور یافت که از جمله فیلم‌ هامون و سریال مسافر را می‌توان از ماندگارترین آثار هنری کیانفر برشمرد. او اکنون در مرکز نمایش رادیو فعالیت می‌کند و بازیگری رادیو را یکی از موثرترین کار هنری خود می‌داند. با او درباره فعالیت رادیویی‌اش در سال‌های اخیر صحبت کردیم.

اولین بار به عنوان بازیگر نمایش‌های رادیویی پشت میکروفن رادیو قرار گرفتید یا گوینده؟

اولین حضورم در رادیو آبادان بازی در نمایش‌های رادیویی بود که به شکل زنده پخش می‌شدند. این نمایشنامه‌ها جمعه‌ها روی آنتن می‌رفتند از همان زمان همیشه بازیگری را به گویندگی ترجیح می‌دادم.

با توجه به علاقه‌ای که به رادیو داشتید، چرا مدت‌ها از رادیو دور بودید؟

من چند سال پیش به دلیل مسافرت یکساله‌ای که به خارج از کشور داشتم، از کارهای هنری فاصله گرفتم و این دوری باعث شد زمانی که برگشتم خیلی تنها و ذهنی خالی نسبت به نمایش‌های رادیو داشته باشم تا این که به کمک دوستم شمسی فضل‌اللهی دوباره به رادیو برگشتم.

چرا احساس تنهایی و غریبی به رادیو داشتید؟ مگر سالیان سال در رادیو فعالیت نکرده بودید؟

به هر حال مدتی از آن فضا دور بودم و تا بتوانم دوباره خودم را با فضای رادیو وفق بدهم به حمایت نیاز داشتم.

چه کسانی از شما حمایت کردند تا بتوانید به شرایط عادی کار در رادیو برگردید؟

آقای جواد پیشگر و محمد عمرانی با نقش‌های مختلفی که در نمایش‌های رادیویی برایم در نظر می‌گرفتند سعی می‌کردند من از رادیو دور نشوم و مدام در رادیو کار داشته باشم‌ تا به روزهای اوج خودم برگردم و بالاخره به دوره خوب خود برگشتم.

در میان کارهای تلویزیونی که داشتید کدام نقش را بیشتر می‌پسندید؟

من بازی در سریال مسافر را خیلی دوست داشتم و به طور کلی میوه ممنوعه را هم جزو کارهای خوب خودم می‌دانم. کار با آقای فتحی‌ برایم بسیار مفید بود چون این کارگردان همیشه به بازیگر اجازه می‌دهد تا براحتی به نقشش نزدیک شود.

اما این روزها کارهای تصویری شما خیلی کم شده، خودتان دوست ندارید یا پیشنهاد کار نیست؟

هجوم بازیگران به عرصه تصویر و موضوعات سریال‌هایی که نقش سالخوردگان در آنها خیلی کم است، باعث شده به ما کمتر در کارهای تلویزیونی نیاز داشته باشند و دیگر به سراغ ما نیایند.

سریال‌های تاریخی چطور؟‌ مثل سریال پربازیگر مختار. از شما دعوت نکردند؟

با سن و سالی که من دارم، کارهای سنگین و تاریخی خیلی سخت است و ما تحمل شرایط نامساعد و زندگی در کویر را نداریم، به همین دلیل جوان‌ترها بهتر است در چنین کارهایی حضور داشته باشند.

حضور پیشکسوتان در مرکز نمایش رادیو را چگونه ارزیابی می‌کنید؟

خوشحالم که پیشکسوتان دوباره به رادیو برگشته‌اند و نمایش‌های رادیویی رنگ و بوی خوبی به خود گرفته است. چون جوان‌ها با هر خلاقیتی، بدون پشتوانه هنری پیشکسوتان نمی‌توانند براحتی موفق شوند. کار کردن در رادیو عشق و ایثار می‌خواهد و قدیمی‌ترهای رادیو همه عمر و سرمایه خودشان را برای هنر رادیو گذاشتند و در هر کاری هم که حضور پیدا می‌کنند با دل و جان کار می‌کنند.

چرا با این همه علاقه به رادیو، باز به کار تصویر علاقه‌مندید؟

من اگر کار مداوم در رادیو داشته باشم هیچ‌گاه به سراغ کارهای تصویری نمی‌روم‌.

در حال حاضر مشغول بازی در چه نمایشی هستید؟

نمایش رادیویی سازش به کارگردانی محمد عمرانی که قرار است در برنامه قصه شب رادیو سراسری پخش
شود.

شما سال‌هاست در زمینه نمایش‌های رادیویی فعالیت می‌کنید، چرا تاکنون وارد حوزه کارگردانی نشده‌اید؟

من سال‌های گذشته، کار کارگردانی تلویزیونی انجام می‌دادم، اما الان شرایط با گذشته فرق می‌کند و بهتر است بیشتر جوان‌ها در این حوزه فعالیت کنند، چون توان و انرژی لازم برای این کار را دارند.

متن نمایشنامه‌های رادیو از نظر شما در شرایط فعلی قابل قبول هستند؟

کیفیت متون نمایشی خیلی خوب شده، طوری که وقتی من در یک نمایش 5 قسمتی بازی می‌کنم که نقشم در قسمت دوم تمام می‌شود، سعی می‌کنم‌ سر ضبط حضور داشته باشم تا تکامل تولید آن را ببینم و برایم جالب است که در جریان کامل شدن آن نمایش باشم.

فکر نمی‌کنید در این سن نیاز به استراحت و آرامش بیشتری داشته باشید؟

من احساس می‌کنم هنوز توانمندی‌هایی دارم که ارائه نشده است، یعنی کاری نبوده تا بتوانم با تمام توانم در آن حضور داشته باشم. همیشه آنچه که از من خواسته می‌شود، بخش کوچکی از ظرفیت و توانایی‌هایم است. البته این را هم بگویم که حضورم در رادیو باعث می‌شود روحیه‌ام شاداب شود. از بی‌کاری در خانه خسته می‌شوم. وقتی به کاری دعوت نمی‌شوم مدام از خودم می‌پرسم آیا فراموشم کرده‌اند؟

اوقات فراغت و زمان‌هایی که نقشی برای بازی ندارید‌ را چگونه پر می‌کنید؟

مطالعه می‌کنم. اوایل بیشتر کتاب‌های جغرافیا و تاریخ می‌خواندم، بعد از آن به کتاب‌های فلسفی علاقه‌مند شدم اما الان بیشتر رمان می‌خوانم.

از کارگردان‌‌ها و مسوولان مرکز نمایش چه توقعی دارید؟

توقع دارم اجازه ندهند که جای یک پیرزن 60 ساله یک دختر 20 ساله حرف بزند، چون هیچ وقت نمی‌تواند آن حس واقعی را بیان کند.

زینت پستادست
گروه رادیو و تلویزیون

newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها