پیرمرد فکر کرد من خود میرزا کوچک خان هستم

از جمله نقش‌های ماندگار او در دوبله می‌توان به گویندگی در فیلم‌های ای ایران به کارگردانی ناصر تقوایی و مادر به کارگردانی زنده‌یاد علی حاتمی به جای شادروان محمود لطفی (بلندقدترین بازیگر سینمای ایران) اشاره کرد.

مومنی در سال 1362 با حضور در فیلم‌هایی چون میرزا کوچک خان و سردار جنگل ساخته‌های زنده یاد امیر قویدل نقشی ماندگار در سینمای ایران ایفا کرده است.

عصیانگران، قیام، آفتاب‌نشین‌ها، عروس حلبچه، دمرل، مسافر زمان و... از دیگر کارهای اوست ولی همه ما او را با نقش میرزا در میرزا کوچک خان می‌شناسیم. ویژگی‌های ظاهری و شباهت بی اندازه ولی‌الله مومنی به میرزا یونس معروف به میرزا کوچک خان، مبارز گیلانی، سبب شد تا نه تنها مخاطبان بلکه بستگان و یاران میرزا بعد از گذشت سال‌های زیاد، او را در این نقش باور کنند.

مومنی که خاطرات زیادی را از این نقش دارد، می‌گوید: یادم هست که روزی در خلخال به همراه تعدادی از عوامل فیلم، با همین لباس میرزا رفتیم در یک کبابی غذا بخوریم، صاحب آن کبابی پیرمردی بود با محاسن بلند و سفید که شاید حدود 80 سالی داشت.

آن پیرمرد تا من را دید به یکباره طرف من آمد و پیشانی‌اش را به حالت تعظیم و احترام روی دستان من گذاشت، بوسید و گریه کرد و گفت: میرزا یادتان می‌آید که من در اسالم در رکاب شما می‌جنگیدم و...

بعد دوباره بلند شد من را بوسید و گریه کرد، من هم برای این‌که دل آن پیرمرد را نشکنم، واقعیت را به او نمی‌گفتم و فقط او را آرام می‌کردم. آن پیرمرد بخاطر شباهت زیادی که در من و میرزای واقعی می‌دید در حقیقت فکر می‌کرد من خود میرزا هستم و حتی دقت نمی‌کرد که ببیند خودش چقدر پیر شده است و میرزا نمی‌تواند آنقدر جوان مانده باشد. خب اینها همه از سادگی و صداقت این آدم‌ها نشات می‌گرفت.