در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
تا اینجای کار مشکلی نیست اما مساله از جایی آغاز میشود که یک ستاد خبری، با تیترها و خبرهای خود سعی میکند جریان خبری مربوط به یک رویداد را به گونهای ساماندهی کرده و جلوه دهد که گویی آن رویداد که هنوز هم برگزار نشده، بزرگترین اتفاق فرهنگی ـ هنری رخ داده سالهای اخیر است و در این مسیر آنچنان از کلمات اغراقآمیز استفاده میکند که به جای آنکه کارکردی مثبت داشته باشد، سبب تاثیرگذاری منفی در ذهن مخاطب خبر میشود. در عالم روزنامهنگاری قرار گرفتن عبارت «موج» در ابتدای یک خبر، اهمیت و بزرگی آن رویداد و موضوع را منعکس میکند. «موج اعتراضهای فزاینده دانشجویان انگلیسی به افزایش شهریه دانشگاهها»، «موج سرمای بیسابقه در اروپا»، «موج رو به گسترش انفجارهای انتحاری در بغداد» و... نمونهای از تیترهایی است که شما در خبرها با آن مواجه شدهاید. حالا بر اساس همین قاعده تصور کنید «موج تولید اثر» چه ابعادی میتواند داشته باشد؟! در چنین حالتی حتما باید گروه کثیری از فیلمسازان یک کشور یا شهر، ناگهان راه بیفتند و با حضور در دفاتر اجاره دوربین و تجهیزات فیلمسازی و با هجوم به سمت دستاندرکاران تولید فیلم، در زمینه موضوعهای مورد نظر آن جشنواره اثر تولید کنند که خود این ماجرا باید بازتابهایی داشته باشد که حداقل تا امروز چنین بازتابی به ما نرسیده است. معلوم نیست مسوولان چنین سازمانهایی از این رویکردهای اغراقآمیز باخبر هستند یا خیر؟! اما باید این مساله را پذیرفت که «صداقت و راستی» شرط اول هر فعالیتی است.
رضا استادی / گروه فرهنگ و هنر
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
معاون وزیر بهداشت: