آدم‌های معمولی خاکستری‌اند

من بخش‌هایی از بازی شما را در مختارنامه دیده‌ام. در یک بخش شما دارید با دست غذا برمی‌دارید. این پلان در ذهن من حک شد. یعنی گویی این آدم تا به حال در عمرش قاشق ندیده و چنان با مهارت، بیشترین میزان غذا را در 3 انگشت جا می‌داد که گویی علاقه خاصی دارد به این کار. من مایلم راجع به حاکم مکه در مختارنامه توضیح بدهید.

آقای میرباقری به عنوان کارگردان اجازه این نوع بازی را می‌دهد. چرا که خودش دارد مختار را نقد می‌کند. مختار یک آدم مطلقا خوب نیست. در تاریخ هم مطلقا خوب نبوده. شما چند بار درباره مختار شنیده‌اید؟ خیلی کم... اما یادمان باشد مختار آدم است. یعنی خاکستری است. در آن زمان 3 قدرت در عربستان وجود داشت؛ علویان، امویان و زبیریان. من حاکم زبیریان هستم. این 3 قدرت با هم صلح کرده‌اند، اما امویان کاری می‌کنند که جنگ می‌شود. اینها تاریخ است. من قرار است شخصیت عبدالله زبیر را بازی کنم که بزرگ‌ترین لذت زندگی او غذا خوردن و نماز خواندن است و در جنگ قدرت هم سیاس و قلدر است. هم خوب است و هم بد است. او هم آدم است و هم خاکستری است. من باید او را نقد کنم که به کمک متن و کارگردان این نقد را انجام می‌دهم. روز‌ها و شب‌های فیلمبرداری ساعات خوش و لذتبخشی بودند و غذا خوردن او بخشی توضیح‌دهنده و روشن‌کننده از زندگی اوست.

این در فیلمنامه نبود. ولی آقای میرباقری در توضیح این شخصیت به من گفت که غذا خوردن و نماز خواندن بزرگ‌ترین لذت‌های زندگی او بوده و من گفتم چرا نشان ندهیم؟ سکانس اضافه شد. میرباقری سکانس را نوشت. از محسن شاه‌ابراهیمی خواست اندرونی عبدالله را بسازد و من بازی کردم. نماز خواندن او را هم نشان می‌دهیم که زار زار گریه می‌کند، اما در همان لحظه دارد کارهای دیگری هم می‌کند. برای این که آدم است. اصلا شما از این آدم بدتان نمی‌آید. ولی در جاهایی از او متنفر می‌شوی. در جاهایی از دست او می‌خندی. در جاهایی آرزو می‌کنی زودتر بیاید. در جاهایی هم دوستش داری. چون آدم است. اگر بازیگری بتواند چنین ملغمه‌ای را در نمایش یک آدم به وجود بیاورد یعنی این که دارد آن شخصیت را نقد می‌کند. ولی اگر از اول بگوییم او آدم بد یا خوبی است هیچ اتفاقی نمی‌افتد. چون همه از اول می‌دانند تکلیفشان با این آدم چیست. اینها در سکانس‌بندی و در جریان فیلمبرداری به وجود آمد. در فیلمنامه آقای میرباقری هست، اما در طول ماجرا اینها شکل گرفتند و دیدنی شدند.

آدم‌ها همیشه خاکستری بوده‌اند. قبل از ما و در زمانی که آدم‌ها در غار هم زندگی می‌کردند، خاکستری بودند. حیوانات هم همین طور هستند. به زندگی حیوان‌ها نگاه کن. حیوان ابله داریم. حیوان زرنگ داریم. حیوان ملوس داریم. حیوان عاشق‌پیشه هم داریم. درختان هم همین طور هستند. سنگ‌ها هم همین طورند. جهان اصلا این طور است. فقط خدا مطلق است. این نسبیت در تمام جهان و در تمام خلقت هست. اگر ما خدا را دوست داشته باشیم خلقت او را هم دوست داریم. خلقت خداوند خاکستری است. خوب و بد در هم هستند. سیاهی و سپیدی درهم تنیده شده‌اند. از طرفی کار بد هست و از طرف دیگر در توبه باز است.

من در آن کارها بازی نمی‌کنم.

من اصلا شکل کارم همین طور است. تلاش می‌کنم با هر شخصیت به عنوان آدم برخورد کنم. نه به عنوان دیو و فرشته. همه ما ملغمه‌ای از خوب و بدیم.

وقتی آن نقش را می‌بینید درمی‌یابید که حتما بین کارگردان و بازیگر و گریمور و صدابردار رابطه‌ای بشدت دوستانه وجود دارد وگرنه چنین اتفاقی نمی‌افتد. اگر کارگردان از بازیگری خوشش نیاید، می‌کوشد زودتر کار را تمام کند. اگر خوشش بیاید مکث می‌کند. بازیگر هم همین طور. اگر از صحنه‌ای خوشش بیاید، خلاقیتش را بروز می‌دهد. همه همین طور هستند. در این سریال دوستی بسیار خوبی بین من و آقای میرباقری به وجود آمد. من و ایشان تا به حال با هم کار نکرده بودیم.