در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
بعضیها عادت دارند کتاب را بخرند و بخوانند که البته معقول ترین راه و روش برای خواندن هم همین است.برخی دیگر از کتابخانه کتاب میگیرند و میخوانند و بعضیها از دوستان اهل کتابشان قرض میگیرند.اما روشهای جذاب دیگری هم هست.روشهایی که با آن نه دیگر نگران قیمت بالای کتابها هستید و نه محدود میشوید به کتابهای موجود در کتابخانه و نه میخواهد رو بیندازید به دوست و آشنا.ماجرا از این قرار است که اگر شما کتابی را خواندید که به نظرتان جذاب و خواندنی بود و ارزش خواندن داشت پس از خواندن آن را به دوست و رفیق و همکارتان میدهید با 2 شرط اساسی.یعنی تا مطمئن نشدید که این دو شرط را قبول میکند، کتاب را به او ندهید. اول اینکه مطمئن باشید کتاب را میخواند و آن را به عنوان هدیهای از شما نمیگذارد در قفسه کتابخانهاش. دوم اینکه حتما پس از خواندن، به دوست و آشنا یا همکاری میدهد که این دو شرط را اعمال کند. باور کنید اگر این اتفاق بیفتد کتاب مورد نظر چندین برابر تیراژش خوانده میشود. البته ناگفته نماند که این روش، روش تازهای نیست، چرا که اگر اهل پاتوقها و شبکههای اینترنتی باشید شاید چیزکی در مورد «کتابت را جا بگذار» و دعواهای موافقان و مخالفان آن شنیدهاید.
«کتابت را جا بگذار» به این معنی است که کسی که کتابی را خوانده، در یک مکان عمومی و معمولاً شلوغ و پر رفت و آمد مثل مترو، ترمینال یا کافه و رستوران جا میگذارد. هیچ ادعایی هم نسبت به کتابش ندارد اما معمولاً یادداشتی در صفحات ابتدایی برای خوانندگان بعدی کتاب میگذارد و از آنها درخواست میکند بعد از خواندن کتاب، آن را در همان جا یا مکان مشابهی جا بگذارند تا افراد بیشتری از آن استفاده کنند. خوانندگان بعدی هم گاهی ممکن است نظری یا اثری و ردپایی از خودشان در کتاب باقی بگذارند.
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
معاون وزیر بهداشت: