در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
بیش از 80 هزار نفر در ورزشگاه کریکت ملبورن گراند گردهم آمده بودند تا شاهد آخرین رقابت مرحله مقدماتی جامجهانی 98 باشند. بیشتر آنها هم استرالیایی بودند و خواهان پیروزی تیم کشورشان. جوسازی فراوانی علیه تیم ایران وجود داشت و انواع و اقسام اهانتها به پرچم و بازیکنان ایرانی میشد.
در چنین شرایطی ، استرالیا دربازی هجومی خود با گل دقیقه 32 تمامی امیدهای ایران را برای صعود به جام جهانی ناامید ساخته بود، در نیمه دوم بازی نیز یک گل دیگر دریافت کردیم و پس از آن یک اخلالگر استرالیایی با ورود به زمین، تور دروازه ایران را به نشانه اهانت پاره کرد و برای دقایقی موجب توقف بازی شد. در چنین شرایطی احمدرضا عابدزاده دروازه بان و کاپیتان تیم ایران با حرکات نمایشی خود به تیم ایران روحیه داد تا شهر ملبورن برای خود استرالیایی ها جهنم شود.پس از آن ، تیم ایران کاری کرد، کارستان و حماسه ای برای ایرانیها در 20 دقیقه انتهایی بازی رقم خورد که برای همیشه، غرورآفرین و ماندنی شد. ابتدا ، کریم باقری با گل سادهاش انگیزه و امید را به تیم ایران آورد و 5 دقیقه پس از آن خداداد عزیزی کار را تمام کرد تا ایران در مقابل چشمان حیرت زده تماشاگران استرالیایی و همه مردم دنیا که بیننده این مسابقه پرهیجان از تلویزیونها بودند ، ورق را به سود خود برگرداند. 15 دقیقه پایانی به اضافه آن 8 دقیقه وقت تلف شده ساندرو پول داور مجاری تنها به دعا گذشت، اما گذشت
!برای آدمهای خاطره باز مهم است اینکه حتی هر سال این بازی را یادآوری کنند، چه برسد حالا که از آن روز 14 سال گذشته است؛ روزی که همه از آن با عنوان «حماسه ملبورن» یاد میکنند و حتی فیفا هم این بازی را در فهرست مهمترین بازیهای کلاسیک خود قرار داده است.
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
معاون وزیر بهداشت: