موضوعی که البته بهرام افشارزاده در گفتوگو با خبرنگار اعزامی جامجم به گوانگجو آن را رد کرده و تصریح دارد که کمیته و سازمان، هیچ کدام نباید مدعی این نتایج باشند.
کاروان ایران نتایج درخور توجهی کسب کرده و حالا سوال بزرگ این است که این موفقیتها متعلق به کیست؛ سازمان تربیت بدنی یا کمیته ملی المپیک؟!
این یک همکاری دوجانبه بود. من فکر میکنم همه ما در سازمان تربیت بدنی و کمیته ملی المپیک سوار یک کشتی بزرگ هستیم و این کشتی هرکجا دچار مشکل شود، مسوولیت با هر دو طرف است.
پس نه ما باید روی این نتایج مدعی باشیم و نه سازمان. آنچه اهمیت دارد همبستگی است و هیچ یک از دو ارگان نمیتوانند بگویند این پیروزیها صددرصد حاصل کار آنهاست. متاسفانه در کشور ما این رویه غلط وجود دارد که هنگام شکست، همه فرار میکنند، اما وقتی پیروزی حاصل میشود همه میخواهند آن را به خود نسبت دهند.
پس از نظر شما این جنجالهای رسانهای که در این زمینه ایجاد شده، موجه نیست؟
نه! من فکر میکنم هم سعیدلو و هم علیآبادی بینش بالایی دارند. کمیته و سازمان هم 2 روح هستند در یک بدن. به زبان سادهتر این دو نهاد ورزشی همچون تیروکمانی هستند که یک تیر از آن خارج میشود. پس اگر همسو نباشند آن تیر به هدف نمیخورد.
ارزیابی شما از نتایجی که کاروان ایران تا امروز گرفته چیست؟
8 طلا،7 نقره و 13 برنز تا اینجای بازیها، همه ما را به آینده امیدوار کرده است. البته پیشبینیهایی که قبل از این بازیها داشتیم هم تقریبا همین بود و من از این بابت واقعا خوشحالم. این نتایج مطابق با همان برنامه ریزی بود که توسط کمیته ملی المپیک و سازمان تربیت بدنی تدوین شد. ما تا به امروز با تلاش ورزشکاران و فدراسیونها هر روز مدال کسب کردهایم که این واقعا ارزشمند است.
یعنی همه چیز تا به امروز مطابق پیشبینیها بوده یا حتی بهتر...
ما در کمیته ملی المپیک بیش از 100 جلسه با روسای فدراسیونهای ورزشی داشتیم و برآورد نهاییمان این بود که در کسب مدال در گوانگجو، افزایشی 40 درصدی را در مقایسه با دوحه خواهیم داشت.
6 روز به پایان بازیها مانده است. روند مدالآوری ورزشکاران کشورمان را در ادامه رقابتها، چگونه پیشبینی میکنید؟
من فکر میکنم در کاراته 2 مدال طلا میگیریم. در دوومیدانی هم یک طلا قطعی است و شانس زیادی برای کسب دو طلا داریم. در کشتی آزاد و فرنگی هم میتوانیم 5 یا 6 طلا به دست آوریم. اگر این پیشبینیها هم درست از آب دربیاید جمع طلاهای کاروان ایران به 17 یا 18 میرسد. پیشبینی ما هم از اول این بود که ما در گوانگجو بین 13 تا 17 طلا میگیریم.
انگار زیاد به موفقیت رشتههای تیمی امیدوار نیستید که آنها را شانس کسب مدال طلا نمیدانید؟
این طور نیست، اما خودتان میدانید که کسب طلا در رشتههایی چون فوتبال، والیبال، بسکتبال و هندبال با توجه با حساسیت این رشتهها به عوامل متعددی مربوط است. فوتبال تا اینجا عملکرد خوبی داشته و بازی با ژاپن برایمان تعیینکننده است. در والیبال هم اگر چین را شکست دهیم کار بزرگی کردهایم (این بازی دیروز برگزار شد)، اما بسکتبال چون تعداد زیادی از مهرههای کلیدیاش را ندارد، کار به مراتب دشوارتری برای قهرمان شدن دارد.
چقدر امیدوارید جایگاه چهارمی ایران تا پایان بازیهای آسیایی گوانگجو حفظ شود؟
اگر در کاراته، کشتی و کبدی نتایج مطابق انتظارات باشد مطمئن باشید کاروان ایران میتواند رتبه با ارزش چهارمی را برای خود نگه دارد. ما که خیلی به این مهم امیدواریم.
و اگر این اتفاق بیفتد که ما در بازیهای آسیایی چهارم شویم، آیا باز هم شاهد تغییراتی در سطح کلان مدیریت ورزش خواهیم بود؟
من به شایعات کاری ندارم و در جایگاهی هم نیستم که بخواهم در مورد بروز تغییرات احتمالی در راس سازمان تربیت بدنی یا کمیته ملی المپیک حرف بزنم. اما معتقدم اگر موفقیتی در ورزش به دست آمده یعنی اینکه کارها روی اصول بوده. پس در چنین شرایطی چه نیازی به تغییر مدیران است؟ من به نظر مسوولان نظام در ایجاد هرگونه تغییر در سطح کلان مدیریت ورزش احترام میگذارم، اما نظرم این است که به جای پرداختن به این موضوعات باید به فکر تزریق بودجه بیشتر به ورزش بود. بازیهای آسیایی رو به اتمام است، ما هنوز 2 میلیارد تومان از بودجه مربوط به این بازیها را نگرفتهایم و اگر قرار باشد وضع به همین منوال پیش برود، در آیندهای نزدیک و برای تدارک تیمهایمان در راه المپیک 2012 لندن به مشکل برمیخوریم. ما به محض بازگشت از بازیهای آسیایی و از نهم آذرماه همین امسال باید به فکر حضوری هرچه قدرتمندتر در بازیهای المپیک باشیم. در بحث آمادهسازی تیمهای ورزشی هم آنچه بیشتر از همه تاثیرگذار خواهد بود بودجه کافی و تزریق به موقع آن است نه تغییر و جابجایی مدیران.
رضا پورعالی
خبرنگار جامجم در گوانگجو
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم