محبوب ‌هستم ‌تا ‌معروف!

در این سال‌ها چه افتخاراتی به دست آورده‌اید؟

قهرمانی نوجوانان جهان در مکزیک، قهرمانی نوجوانان آسیا در مالزی، قهرمانی جوانان آسیا در تهران، قهرمانی باشگاه‌های آسیا در چین سال 89، قهرمانی جام شیخ راشد امارات در سال‌89، قهرمانی جام ریاست جمهوری قزاقستان، 5‌دوره قهرمانی سوپر لیگ ایران با پیکان و مقام چهارم باشگاه‌های جهان در قطر از افتخارات من است. به لحاظ فردی هم کامل‌ترین بازیکن نوجوانان آسیا، امتیازآورترین بازیکن نوجوانان آسیا، بهترین دریافت‌کننده جوانان آسیا و بهترین بازیکن لیگ ایران در سال ‌88 شدم.

این مسابقات، مهم‌ترین بازی‌ها برای هر کشوری در آسیاست. من مسابقات آسیایی دوحه قطر و پوسان کره جنوبی را دیده بودم. تیم‌های والیبال ژاپن و کره جنوبی خیلی قوی هستند، چین هم میزبان مسابقات امسال است و با توجه به شرایط خاصی که دارد برای قهرمانی می‌جنگد. این 3 تیم مدعی قهرمانی هستند، اما تیم ما مدعی اصلی قهرمانی است و شرایط برای قهرمانی ما در این دوره مهیاست و چندان دور از دسترس نیست.

هر کسی هدفش بازی کردن در تیم ملی بزرگسالان کشورش است. من به خاطر یک سری مشکلات نتوانستم تیم ملی را در مسابقات جهانی ایتالیا همراهی کنم، اما دوست داشتم در گوانگجو باشم. خیلی دوست داشتم بعد از تیم ملی جوانان، مستقیم در تیم ملی بزرگسالان بازی کنم و جزو‌12 بازیکن اصلی باشم که خوشبختانه این شرایط برای من فراهم شده است.

من از وقتی به تیم ملی دعوت شده‌ام، تمام سعی و تلاشم را کرده‌ام و تا جایی که بتوانم زحمت می‌کشم تا به نتیجه‌ای که دوست دارم، برسم.

نه، خوش‌شانسی را خیلی کم قبول دارم. هر کسی که زحمت بکشد، به هدفش می‌رسد. من، هم در لیگ ایران و هم در تیم ملی نوجوانان و جوانان خیلی زحمت کشیدم تا به تیم ملی بزرگسالان برسم. در تیم ملی کسی شانسی بازی نمی‌کند و هر کسی که لیاقت داشته باشد، به میدان خواهد رفت و بازی می‌کند.

نه، به هیچ وجه استرس ندارم و به این خودباوری رسیده‌ام که در ترکیب تیم ملی راحت کار کنم.

من در مورد رشته‌های دیگر نمی‌توانم نظر بدهم، اما در مجموع اخباری که از رشته‌های دیگر می‌شنوم، آنها هم موفق بوده‌اند و این دوره می‌تواند برای ایران پرمدال باشد.

به احتمال قوی روی سکو می‌رویم و اگر دوم نشویم، سوم خواهیم شد.

چین شانس اول قهرمانی است، چون در رشته‌های بیشتری نسبت به ما شرکت می‌کند و تعداد زیاد ورزشکاران و میزبانی آنها خیلی تاثیرگذار است. منطقی است که شرایط برای قهرمانی چین فراهم باشد. ما نباید دنبال قهرمانی باشیم و باید به رتبه‌های دوم و سوم فکر کنیم.

الان ورزش ما شرایط خوبی دارد و نسبت به سابق خیلی پیشرفت کرده‌ایم. در والیبال و بسکتبال رشد کرده‌ایم و نمی‌شود راحت گفت که کدام تیم در آسیا قهرمان می‌شود. ایران در یک سری رشته‌ها حرف برای گفتن دارد، اما باید در تمام رشته‌ها پیشرفت کنیم.

من فقط به قهرمانی تیم ملی والیبال ایران در این مسابقات فکر می‌کنم، حتی به دوم شدن هم فکر نکرده‌ام. هدف من از حضور در تمرینات فقط قهرمانی است و حتی رسیدن به فینال هم اتفاق خاصی برای ما نیست. این موقعیت برای هر کسی پیش نمی‌آید که بعد از تیم‌های پایه، مستقیم به تیم ملی بزرگسالان برود. به همین دلیل طوری کار می‌کنم که حسرت گوانگجو را نخورم و با مدال طلا برگردیم.

به هر حال المپیک آسیایی است و مقام آوردن در این تورنمنت در وجهه و شخصیت ملی ورزش ما و رنکینگ رشته‌های مختلف ما اهمیت دارد. اگر کاروان ما بتواند جزو 3 تیم اول بشود، خیلی مهم خواهد بود و تاثیر زیادی در پیشرفت ورزش ما خواهد داشت.

بازی‌هایی که در ایتالیا انجام دادیم، توقعات را بالا برد. ما در بازی اول روی یک اتفاق به مصر باختیم؛ اما روز بعد از آن ژاپن را خیلی راحت 3 بر یک بردیم و در روز سوم با ایتالیا که مهد والیبال دنیاست، در لیگ پنجم 15 بر 13 باختیم. وقتی مقابل ایتالیا آن بازی درخشان را انجام دادیم، طبیعی است که توقعات بالا برود که البته این نتیجه توانایی ما را نشان می‌دهد.

در تورنمنت‌های اخیر ثابت کرده‌ایم که می‌توانیم بگوییم شکست‌ناپذیر هستیم و در گوانگجو ثابت می‌کنیم که تیم شکست‌ناپذیر قاره هستیم.

ما با ایتالیا که بازی می‌کنیم، پایاپای جلو رفتیم و روی یک اشتباه باختیم که نشان می‌دهد تیم ایران با تیم‌های بزرگ جهان تفاوت چندانی ندارد و ایتالیا به آسانی نمی‌تواند ما را ببرد و حتی می‌گوییم که می‌توانیم ایتالیا را ببریم.

بتوانم در المپیک لندن شرکت کنم و با کسب یک رتبه خوب، یک افتخار را در تاریخ والیبال ایران ثبت کنیم.

خوشبختانه تا الان حسرتی نخورده‌ام. فقط یک اتفاق غم‌انگیز در زندگی‌ام دارم، آن هم از دست دادن مرحوم پدرم بود.

آقای نیکخواه بهرامی یکی از ورزشکاران حرفه‌ای و بسیار سطح بالا در بسکتبال ماست. اگر خودم هم قرار بود رای بدهم، به ایشان رای می‌دادم.

صد در صد، خیلی دوست دارم این افتخار را داشته باشم.

امیدوارم در المپیک لندن این اتفاق بیفتد، چون نماینده ورزش یک مملکت می‌شوی و وجهه بسیار بالایی برای خود شخص دارد.

در آن حد که می‌گویید نه. اما مردم کم و بیش مرا می‌شناسند.

معروف بودن را همه دوست دارند، اما ترجیح می‌دهم محبوب باشم تا معروف.