تکرار نمایش مفتضحانه انگلستان

در شرایطی که بازی‌های خوب انگلستان در مرحله مقدماتی یورو 2012 منتقدان را تا حد زیادی قانع کرده بود، اما این تیم در هفته گذشته برابر تیمی به تساوی رسید که در رده‌بندی جهانی فیفا پایین‌تر از تیم‌های بورکینا فاسو وگابن قرار دارد. سوت پایان بازی شادی بازیکنان مونته نگرو و چند صد تن از هواداران آنها را به همراه داشت ولی تیم حریف باید به صدای اعتراض هزاران تماشاگری توجه می‌کرد که ناراضی به خانه می‌رفتند.
کد خبر: ۳۶۴۰۵۶

فابیو کاپلو از این موضوع ناراضی بود که چرا داور 3 دقیقه وقت اضافه برای این بازی درنظر نگرفته است و در مدت زمان معمول سوتش را به صدا در آورده اما اگر انگلستان قرار است در 90 دقیقه یا حتی 93 دقیقه بر تیمی مثل مونته‌نگرو پیروز نشود بهتر است که به بازی‌های مقدماتی ادامه ندهد. این قضیه ما را به چند ماه قبل و بازی‌های جام جهانی مقابل الجزایر و آمریکا برمی‌گرداند و تاکیدی دوباره بر این موضوع که مربی 6 میلیون پوندی نباید پس از آن دوره به کارش ادامه می‌داد. در هیچ بخشی از مسابقه اخیر تیم ملی انگلستان ـ از دقیقه اول تا آخر ـ‌ نشانه‌ای مبنی بر وجود یک سیستم مشخص و تمرین شده دیده نمی‌شد و پس از 2 سال حضور مربی با تاکتیک ایتالیایی، تیم ملی انگلستان هنوز هم بدون برنامه و طرحی مشخص در زمین دیده می‌شود و بازی بد انگلیس قطعا همچون بازی‌های قبلی به فراموشی سپرده می‌شود ولی همان ضعف‌های دفاعی که در ماه ژوئن در بازی مقابل آلمان به آنها اجازه داد در ضد حمله‌ها بارها دروازه انگلستان را باز کنند هنوز برطرف نشده و می‌تواند در هر بازی دیگری تکرار شود.

کاپلو در ایجاد نظم و دیسیپلین در تیم، کمتر از هر مربی دیگری در دهه‌های اخیر موفق بوده است و بازی مقابل مونته‌نگرو به مراتب ناامیدکننده‌تر از بازی نیمه اول مقابل آندورا در زمان استیو مک لارن در سال 2007 بود.

اولین بازی تیم کشوری که درسال 2007 استقلال پیدا کرده، به انگلستان این امکان را داده بود تا بتواند برتری‌اش در صدر جدول را حفظ کند. ولی کشوری با جمعیت 670 هزار نفر در نبود 2 نفر از بهترین مهاجمانش میرکو ووچینیچ و استوان‌ یووتیچ توانست انگلستان را متوقف کند.

کاپلو همانند کرانچار گزینه‌های محدودی به خاطر مصدومیت بازیکنانش داشت ولی 2 بازیکن جایگزین ـ کراوچ و لسکات ـ هیچ‌کدام نتوانستند بازی‌های خوبشان در لیگ برتر در باشگاه‌های تاتنهام و اورتون را تکرار کنند.

در مقابل بازیکنی مثل ویلشیر که می‌تواند یکی از امیدهای آینده تیم ملی انگلستان باشد روی نیمکت باقی ماند و از این پس تاکید برای دعوت از چهره‌های جوان و بی‌تجربه به تیم ملی نمی‌تواند نتیجه‌ای داشته باشد، اما در عوض بازیکنی مثل کوین دیویس 33 ساله از بولتون فرصت بازی پیدا می‌کند و باید خوشحال بود در 20 دقیقه‌ای که بازی کرد از زمین اخراج نشد و بار دیگر منطق کاپلو در قضاوت برای کیفیت بازیکنان داخل و خارج زمین در هاله‌ای از ابهام باقی ‌ماند. دیدن جوکول در نیم ساعت آخر بازی به عنوان یکی دیگر از ذخیره‌های غیرقابل اطمینان می‌تواند نشانه‌ای برای مشکل دائمی انگلستان در انتخاب استعداد‌ها و میدان دادن به آنها باشد. بدون شک این استعدادها در ترکیب تیم‌های لیگ برتر قابل ردیابی هستند، اما کاپلو بنا به دلایلی که خودش می‌داند توجهی به آنها ندارد. باید پذیرفت کاری که تیم انگلستان مقابل مونته نگرو انجام داد نمی‌تواند آینده تیم را در بازی‌های یورو 2012 تضمین کند.

گاردین / مترجم: امیررضا نوری‌زاده

newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها