3 محور جذاب در فیلمی طنزگونه

کیایی در اولین فیلم خود چند شیوه مشخص را برای ساخت فیلمی کمدی پیش گرفته است. شیوه اول روایت چند داستان به موازات یکدیگر است که در سال‌های اخیر، طرفداران زیادی در سینمای جدی و اجتماعی ایران داشته، اما در این فیلم، این داستان‌های موازی در کنار هم روایت می‌شوند تا به سوژه و موضوعی طنز ختم شوند. شیوه دومی که کارگردان در این فیلم به کار گرفته، اقتباس طنزگونه از فیلمی خارجی و به روز کردن آن با فضایی ایرانی است. بعدازظهر سگی سگی سوژه یک خطی خود را از فیلم سینمایی «بعدازظهر سگی» ساخته سیدنی لومنت اقتباس کرده و حتی در جایی از فیلم به این موضوع هم اشاره کرده است. این همان فیلمی است که «ابراهیم حاتمی‌کیا» نیز آژانس شیشه‌ای را با نگاهی به آن ساخت. البته کارگردان با هوشمندی به جای انتخاب فضایی مانند «بانک» که فضایی خشک و جدی است، یک آتلیه عکاسی را برای روایت داستان خود انتخاب کرده است. جایی که چند آدم باانگیزه‌های مختلف وارد آن شده‌اند و حالا حضور همه آنها در کنار یک گروگانگیر که به جای اسلحه حجم زیادی از مواد منفجره را با خود حمل می‌کند؛ باعث بروز رویدادهایی طنزگونه می‌شود.

شیوه سوم فیلمساز نیز این است که داستان به ماجرای گروگانگیری ختم نمی‌شود و بخش عمده‌ای از ماجراهای طنزآمیز فیلم پس از خروج از آتلیه عکاسی رخ می‌دهد و در پایان نیز با یک جمع‌بندی طنزگونه، مخاطب را راضی از سینما بیرون می‌فرستد. این فیلم این روزها بر پرده سینماهای تهران و شهرستان‌هاست.

رضا استادی / گروه فرهنگ و هنر