با دکتر محمدرضا مجیدی ، سفیر و نماینده دائم جمهوری اسلامی ایران در یونسکو، پاریس

یونسکو ، عرصه‌ای برای نزدیکی فرهنگ‌ها

محمدرضا مجیدی ، فارغ‌التحصیل دکترای علوم سیاسی و دانشیار گروه مطالعات منطقه‌ای دانشگاه تهران است.
کد خبر: ۳۶۱۱۵۱

وی تالیفات متعددی در زمینه‌های روابط بین‌الملل، مطالعات منطقه‌ای و مطالعات فرهنگی از جمله انتخاب نهم در پرتو همبستگی ملی، جامعه مدنی و اندیشه دینی، غرب آسیا، نظام بین‌الملل و همگرایی منطقه‌ای، سیاست و حکومت در آسیای مرکزی و... دارد. مجیدی در حوزه‌های دانشگاهی، فرهنگی و اجتماعی نیز عهده‌دار مسوولیت‌های اجرایی بوده است.

مجیدی از خرداد 87 به عنوان سفیر و نماینده دائم کشورمان در یونسکو مشغول فعالیت است. سوابق تحصیلی و علمی وی و آشنایی با زبان‌های عربی، انگلیسی و فرانسه ابزار لازم را برای خدمت در این مسوولیت فراهم کرده است. با او درباره یونسکو و حوزه‌های کاری ایران در این سازمان بین‌المللی به گفت‌وگو نشستیم.

برای شروع بحث، مختصری درباره سازمان یونسکو و اهداف و وظایف آن بگویید.

یونسکو (سازمان تربیتی، علمی و فرهنگی ملل متحد) در تاریخ 16 نوامبر 1945 به عنوان یکی از کارگزاری‌های تخصصی سازمان ملل متحد به منظور جلوگیری از بروز جنگ و درگیری در جهان و دستیابی به صلح و تامین دیگر اهداف منشور ملل متحد از راه آموزش، علوم، فرهنگ و ارتباطات تاسیس شد. هم‌اکنون این سازمان 193 عضو دارد. این سازمان طبق اساسنامه خود از آموزش، علوم اجتماعی و طبیعی، فرهنگ و ارتباطات به عنوان ابزاری برای ایجاد صلح و آرامش در سطح بین‌المللی استفاده می‌کند.

ایران از چه زمانی به یونسکو پیوسته است و اهداف راهبردی نمایندگی دائم جمهوری اسلامی ایران نزد یونسکو چیست؟

ایران در سال 1327 به یونسکو پیوسته است و در سال87 طی مراسمی، شصتمین سالگرد پیوستن کشورمان به این سازمان در مقر یونسکو در پاریس و تهران گرامی داشته شد. طی بیش از 30 سال پس از پیروزی انقلاب شکوهمند اسلامی، نمایندگی دائم کشورمان نزد یونسکو فعالیت‌های قابل توجهی انجام داده است، اینک این نمایندگی با اتخاذ استراتژی فعال و بهره‌گیری کامل از ظرفیت‌های یونسکو تلاش می‌کند در راستای اهداف و برنامه‌های کشورمان در ابعاد چندجانبه و در عرصه‌های علمی، آموزشی و فرهنگی همت گمارد و ضمن مقابله با حرکت‌های یکجانبه‌گرایانه موجبات احترام به تنوع فرهنگی را فراهم آورد. همچنین تلاش شده است با تعامل موثر و سازنده و همکاری‌های گسترده‌تر با سازمان‌های بین‌المللی از جمله یونسکو بسترهای لازم برای کسب منافع حداکثری برای کشورمان فراهم شود. در این راستا تلاش برای مقابله با انحصارگرایی و آپارتاید علمی در عرصه بین‌المللی مورد اهتمام این نمایندگی بوده است.

با توجه به ظرفیت‌های کشورمان در بخش‌های فرهنگی، تاریخی و علمی آیا این ظرفیت‌ها بدرستی به جهانیان معرفی شده است؟

با توجه به جایگاه علمی، فرهنگی و آموزشی یونسکو در سطح جهان می‌توان با عرضه افکار و اندیشه‌های نوین، زمینه تحولات فرهنگی و نگاه صحیح به علم، ارزش‌های اخلاقی و کرامت انسانی را فراهم نمود و با برنامه‌ریزی‌های حساب شده، حرکتی پویا و فعال را در عرصه‌های علمی و فرهنگی آغاز نمود و در تحولات علمی و فرهنگی جهان نقش بسزایی داشت.

در این راستا نمایندگی دائم جمهوری اسلامی ایران تلاش نموده است از تمامی ظرفیت‌های موجود در کشور شامل: ظرفیت‌های دانشگاهی، فرهنگی، رسانه‌ای و اندیشمندان، نخبگان و فرهیختگان و همچنین نهادهای مدنی و غیردولتی جهت پیشبرد اهداف و سیاست‌های کشورمان حداکثر بهره را برده و با تعامل و تبادل نظر با شخصیت‌های علمی ـ فرهنگی جهان در راستای هنجارسازی مشترک بویژه در زمینه ایجاد ائتلاف جهانی جهت ارتقای ارزش‌های اخلاقی، کرامت انسانی، عدالت و صلح پایدار گام بردارد. بر این اساس تلاش شده است از طریق برگزاری نشست‌های علمی و فرهنگی با حضور صاحبنظران داخلی و خارجی به صورت سمینار و میزگرد، برگزاری هفته فرهنگی ایران در صحن یونسکو، برپایی نمایشگاه‌های گوناگون و دعوت از هنرمندان و ورزشکاران باستانی‌کار و دیگران به عنوان ابزارهای اثرگذار در دیپلماسی عمومی در جهت تحقق اهداف ملی، فعالیت سازنده و موثر صورت پذیرد.

از آنجا که یونسکو نهاد تخصصی ملل متحد در حوزه‌های فرهنگی و علمی است و امکان رصد تحولات جهانی از این تریبون بین‌المللی وجود دارد، نمایندگی دائم جمهوری اسلامی ایران نزد یونسکو چه تدابیری در این زمینه اندیشیده است؟

این نمایندگی همواره با حساسیت به رصد تحولات علمی و فرهنگی می‌پردازد و تلاش نموده با توجه به تحولات منطقه‌ای و جهانی علاوه بر برنامه‌های ایجابی برای معرفی هر چه بیشتر فرهنگ و تمدن اسلامی و ایرانی به منظور پاسداشت حریم مقدسات دینی، فرهنگ ملی و زبان فارسی برنامه‌ریزی لازم را انجام داده و از تحریف‌های تاریخی و بکارگیری نام‌های مجعول برای متعلقات جغرافیایی و تمدنی ایران فرهنگی جلوگیری نماید و به شناسایی و خنثی‌سازی سیاست‌های کشورهای سلطه‌جو یا فرصت‌طلب، در زمینه تضعیف یا تخریب علقه‌های فرهنگی بین ایران و کشورهای همسایه، مصادره شخصیت‌ها یا ثبت میراث فرهنگی ایران به نام خود، تحریف نام‌های افراد و مکان‌ها یا تخریب نمادهای دینی، فرهنگی و تمدنی و در برابر راه انداختن عملیات روانی ـ رسانه‌ای در سازمان‌های بین‌المللی به برنامه‌ریزی همه‌جانبه جهت مقابله فرهنگی و علمی با این‌گونه حرکت‌ها بپردازد و در قالب برنامه‌های گوناگون چهره درخشان ایران فرهنگی و پشتوانه غنی دینی و تاریخی آن را معرفی نماید. تجربه نشان داده است هر اندازه ما در این زمینه فعال باشیم و نهادهای ملی با برنامه‌ریزی مناسب در عرصه بین‌الملل حضور مناسب داشته باشند، اقدامات تخریبی دشمنان علیه مجد و عظمت ایران اسلامی بی‌تاثیر بوده است.

در چارچوب بهر‌ه‌گیری از دیپلماسی علمی، نمایندگی کشورمان در یونسکو چه اقداماتی انجام داده است؟

آنچه در این زمینه می‌توان بیان داشت تبیین و تعریف ظرفیت‌های علمی کشور به منظور شناساندن قابلیت‌های انقلاب اسلامی به عنوان انقلاب فرهنگی برای تاثیرگذاری بر روندهای علمی از رهگذر کاربرد قدرت نرم، معرفی دستاوردها و توانمندی‌های علمی و فنی کشور به جهانیان، شناساندن خدمات فنی و مهندسی کشور به منظور انتقال دانش فنی ایران به کشورهای در حال توسعه با توجه به استقبال جهان از دیپلماسی علمی ایران به دلیل استقلال علمی و فقدان نگاه استعماری کشورمان به آنهاست. ضمن آن که بکارگیری دیپلماسی علمی علاوه بر آن که بهره اقتصادی را برای کشورمان در پی دارد امکان مطرح شدن ایران عزیز را به عنوان قطب علمی در جهان رو به توسعه فراهم می‌آورد.

در زمینه تبیین هویت ایرانی ـ اسلامی در تعامل با جامعه جهانی چطور؟ چه تلاش‌هایی صورت گرفته است؟

در این زمینه برنامه‌هایی برای شناساندن ظرفیت‌های غنی فرهنگ و تمدن ایرانی ـ اسلامی تعریف شده است تا جایگاه ایران فرهنگی در منطقه و جهان بیش از پیش روشن شود. همچنین جهت ارتقای آگاهی‌های بین‌المللی نسبت به پیشرفت‌ها و دستاوردهای جمهوری اسلامی ایران در عرصه‌های علمی، فرهنگی و آموزشی، این نمایندگی با همکاری نهادها و سازمان‌های مختلف کشور برنامه‌هایی را اجرا نموده یا در دست اجرا دارد و سعی کرده است فعالیت‌های مربوط به ایران‌شناسی و گسترش زبان و ادب فارسی را نیز تقویت نماید. همچنین این نمایندگی با معرفی جایگاه جمهوری اسلامی ایران در عرصه تقارب فرهنگ‌ها و گفت‌وگوی ادیان الهی، تلاش می‌کند ضرورت توجه بیش از پیش به مفاهیم دینی در هنجارسازی و ترویج اخلاق در ساحت‌های گوناگون را یادآوری کند و در این راه با بهره‌گیری از توان اندیشه‌ورزان و صاحبنظران کشور حضور فعالی در نشست‌های علمی داشته باشد تا در روند تولید کنوانسیون‌ها و مقررات بین‌المللی مربوطه تاثیرگذار باشد. در واقع ایران اسلامی در حوزه‌های فعالیت یونسکو حرف‌های زیادی برای گفتن دارد که باید با تحرک بیشتر مراکز علمی کشور اعم از دانشگاه و حوزه و استفاده از زبان بین‌المللی نسبت به عرضه اندیشه‌های بلند دینی و مفاهیم ارزشمند فرهنگ ایرانی و اسلامی اقدام کنند و مراکزی چون یونسکو تریبون مناسبی برای این امر است.

3 سال از مسوولیت شما در این سازمان می‌گذرد، برنامه‌ها و اقدامات شما چه مواردی بوده است؟

طی 3 سال مسوولیت اینجانب در یونسکو سعی شده ضمن شناسایی تمامی ظرفیت‌ها و امکانات یونسکو با برنامه‌ریزی مناسب از تمامی این ظرفیت‌ها در جهت منافع ملی کشورمان استفاده شود. ضمن آن که تلاش شد با آگاه‌سازی نهادهای ذی‌ربط داخلی آنها را نیز در این زمینه فعال نماید. اهم این فعالیت‌ها عبارتند از: دریافت ده‌ها مهر اصالت با کیفیت مرغوب برای صنایع دستی ایران از یونسکو، به عهده گرفتن ریاست کارگروه جنبش عدم تعهد درخصوص حقوق بشر و تنوع فرهنگی، ریاست کارگروه کنفرانس اسلامی نزد یونسکو درخصوص نقش اسلام در تقارب فرهنگ‌ها به منظور مقابله با جریان اسلام‌هراسی پیگیری بازسازی و مرمت آثار باستانی شهر بم بویژه ارگ بم، پیگیری پرونده میدان امام (نقش جهان) در اصفهان در اجلاس‌های کمیته میراث جهانی، 2 دور اعزام حدود 30 تن از سفرا و نمایندگان دائم و معاونان نمایندگی‌های دائم کشورهای عضو یونسکو به ایران جهت شناساندن ظرفیت‌های فرهنگی کشور و تبیین دیدگاه‌های علمی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران و تبادل نظر با اندیشمندان و مقامات عالی جمهوری اسلامی ایران، اعزام ده‌ها هیات کارشناسی یونسکو برای پروژه‌های مختلف همکاری در ایران که از آن جمله برگزاری کارگاه میراث مکتوب و اجلاس فرهنگ ورزش با حضور نمایندگان قریب به 20 کشور در تهران بود، درخواست نمایندگی مبنی بر برگزاری روز جهانی فلسفه در جمهوری اسلامی ایران در ماه نوامبر 2010 (21 تا 23 آبان 89)، تلاش برای ضرب مدال مولانا جلال‌الدین محمد بلخی رومی به افتخار هشتصدمین سال تولد ایشان از سوی یونسکو و برگزاری همایش و نمایشگاهی در این خصوص، بزرگداشت چهارصدمین سال وفات مرحوم شیخ بهایی در سال 2009 در یونسکو، مشارکت در همایش نکوداشت یکصد و پنجاهمین سال حیات فعال سیدجمال‌الدین اسدآبادی در دانشگاه بین‌المللی امام خمینی(ره)، نکوداشت نهصد و پنجاهمین سال تولد امام محمد غزالی، نکوداشت هزار و صد و پنجاهمین سال تولد ابوعبدالله رودکی، تصویب گرامیداشت هفتصد و پنجاهمین سال حیات فعال خواجه نصیرالدین طوسی، ثبت مجموعه قره کلیسا به عنوان نهمین اثر ایران در فهرست میراث جهانی در سی و دومین اجلاس کمیته بین‌الدول میراث فرهنگی جهانی در کانادا و ثبت سازه‌های آبی شوشتر به عنوان دهمین اثر کشورمان در فهرست میراث جهانی یونسکو در سی و سومین اجلاس کمیته بین‌الدول میراث فرهنگی جهانی در اسپانیا، عضویت جمهوری اسلامی ایران در کمیته بین‌الدول میراث فرهنگی‌ـ?معنوی به مدت 2 سال از 2010 تا 2012 میلادی، تلاش مجدانه برای تصویب 10 قطعنامه و اصلاحیه پیشنهادی جمهوری اسلامی ایران در جریان سی و چهارمین اجلاس کنفرانس عمومی یونسکو در سال 86 و تصویب 9 قطعنامه و اصلاحیه پیشنهادی جمهوری اسلامی ایران در جریان سی و پنجمین اجلاس کنفرانس عمومی یونسکو در سال 88، جلب موافقت یونسکو جهت میزبانی کشورمان برای برگزاری کنفرانس علمی روز جهانی فلسفه در نوامبر سال 2010 با توجه به ظرفیت‌های بین‌المللی کشورمان در عرصه حکمت و فلسفه با همکاری نهادهای علمی کشور و هماهنگی برای برگزاری نشست‌های مقدماتی در کشورمان طی سال‌های 2009 ـ 2008 درخصوص گفت‌وگوی فلسفی بین کشورهای اسلامی و نیز گفت‌وگوی فلسفی بین شرق و غرب آسیا، تلاش برای ثبت جاده ابریشم در فهرست میراث جهانی یونسکو، اقدام جهت انتشار نتایج نشست‌های علمی که به همت نمایندگی دائم جمهوری اسلامی ایران نزد یونسکو برگزار شده است که از آن جمله می‌توان به چاپ 5 اثر اندیشه‌های مولانا، زندگی و دیدگاه‌های سیدجمال‌الدین اسدآبادی، ایران و یونسکو، حقوق بشر و تنوع فرهنگی و نقش نوروز در تقارب فرهنگ‌ها اشاره کرد، برگزاری رویدادهای مختلف فرهنگی با حضور موسیقیدانان کشورمان در صحن یونسکو که از آن جمله می‌توان به شب فرهنگی ـ هنری مولانا، شب فرهنگی ـ هنری رودکی و شب فرهنگی ـ هنری فردوسی اشاره کرد و بسیاری موارد دیگر که ذکر آن موقعیت مناسب دیگری را می‌طلبد.

همانگونه که می‌دانید در سال‌های اخیر شاهد مصادره شخصیت‌های تاریخی ایران مانند مولانا و دیگران توسط برخی کشورها هستیم. تاکنون چه اقداماتی برای جلوگیری از این امر توسط نهادهای مسوول در کشور و همچنین از سوی یونسکو صورت گرفته است؟

اجازه دهید چند نکته کلی را در حیطه وظایف و مسوولیت‌های اینجانب در یونسکو بیان دارم. نخست این‌که این‌گونه شخصیت‌های جهانی و افکار و اندیشه‌های آنان مصادره‌شدنی نیست، زیرا میراث بشریت محسوب می‌شوند و هر نوع تلاشی برای مصادره کردن این شخصیت‌های جهانی از آنجا که نوعی تحریف تاریخ محسوب می‌شود، فاقد سندیت است.

دوم آن که هرچند برخی از شخصیت‌ها امروزه در حوزه ایران جغرافیایی از جهت محل تولد یا وفات قرار نمی‌گیرند مانند مولانا جلال‌الدین محمد که در بلخ در افغانستان امروز متولد شد و در قونیه در ترکیه امروزی وفات یافت و مقبره‌اش در آن شهر قرار دارد، ولی این امر روشن و بدیهی است که در محیط ایران فرهنگی تربیت یافته و به زبان فارسی اشعارش را سروده است، حال این که یک کشور به اعتبار محل تولد و دیگری به اعتبار محل دفن مدعی شود نمی‌تواند دلیلی بر تعلق به این یا آن کشور باشد. هرچند حوزه ایران فرهنگی از دروازه‌های چین تا اروپای مرکزی و از آسیای میانه تا جنوب آسیا گسترده است و این حوزه فرهنگی بزرگ، میراث مشترک فرهنگی و معنوی مردمان این سرزمین‌ها و کشورها به شمار می‌آید.

در اینجا لازم است اشاره شود که طبق روالی که در یونسکو وجود دارد برای تصویب قطعنامه‌ای برای گرامیداشت بزرگان و اندیشمندان جهان یا نکوداشت میراث فرهنگی ـ معنوی در صحن یونسکو معمولا چندین کشور بانی می‌شوند و چنانچه قرار است در اجلاس شورای اجرایی این قطعنامه تصویب شود، لازم است اعضای شورای اجرایی نیز از بانیان این قطعنامه باشند و لذا در قطعنامه‌هایی که به مناسبت گرامیداشت شخصیت‌های بزرگ یا میراث فرهنگی ـ معنوی به ابتکار جمهوری اسلامی ایران در صحن یونسکو تصویب شده است، برخی دیگر از کشورها نیز علاقه‌مندی خود را در حمایت از این مواریث فرهنگی اعلام داشته‌اند که نهایتا موجب اجماع در تصویب این قطعنامه‌ها در صحن یونسکو می‌شود و لذا حمایت کشورها دلیل بر سهم‌خواهی کشورها نیست. هر چند که باید اذعان نمود در مورد برخی شخصیت‌ها همچون مولانا که در زمان حیات خود در بلخ می‌زیسته یا مقبره وی در قونیه است، برخی دیدگاه‌ها مطرح می‌شود که ما همواره در پاسخ به این نظرات ضمن اشاره به اقتدار و وسعت سرزمینی ایران بزرگ در آن زمان که برخی کشورهای همجوار در دل آن جای داشته‌اند بر این نکته تاکید داشته‌ایم که مولانا در خراسان بزرگ متولد شده و تمام اشعار او به زبان پارسی سروده شده است و حتی در خود ترکیه، آثار او در زمره ادبیات پارسی گنجانیده شده است. ایران بیش از 4?هزار سال تاریخ مکتوب دارد و بیشتر کشورهای غرب آسیا را با فرهنگ و هویت غنی خود پوشش داده است. بدیهی است که افزایش یا کاهش قلمرو کشورها در طول دوران و اعصار مختلف تاثیری بر ملیت و موقعیت پیشینیان آن سرزمین نخواهد داشت، ضمن آن‌که صرف دفن فردی در سرزمینی موجب نخواهد شد تا آن فرد به آن سرزمین تعلق داشته باشد. لذا گولپینارلی، مولاناشناس مشهور ترک وصیت کرده است که برای احترام بیش از حد به این عارف بزرگ ایرانی پس از مرگ بر سنگ مزارش به جای زبان ترکی به زبان پارسی ـ که زبان اصلی مولانا بوده است ـ حکاکی کنند. با این حال اندیشه‌های مولانا را به عنوان پرچمدار صلح و دوستی و پیام‌رسان دوستی و محبت از بعد معنوی می‌توان متعلق به همه جهانیان دانست. هرچند تنها 26000 بیت مثنوی به زبان فارسی نشانگر کمالات علمی، ادبی و عرفانی آن عارف و غنای ایران بزرگ فرهنگی است.

به نظر اینجانب مواریث فرهنگی تمدن ایرانی ـ اسلامی نوعی صدا و ندا و پیام جهانی به شمار می‌آیند که به ملتی تعلق دارند که بهتر این صدا را بشنود و این پیام را درک کند که با توجه به میزان شروح و متون علمی نگارش‌یافته درباره این شخصیت‌ها به زبان فارسی و در دانشگاه‌ها و محافل آکادمیک کشور چنین شخصیت‌هایی در تاریخ علمی و فرهنگی ایران ثبت و تثبیت شده‌اند و قابل مصادره نیستند.

طی 3 سال گذشته چه آثاری از سوی کشورمان در یونسکو به ثبت رسیده است؟

با توجه به لزوم حفاظت و حراست از میراث فرهنگی کشورمان، تلاش شده روند ثبت میراث فرهنگی و طبیعی کشورمان شتاب بیشتری پیدا کند. در حوزه میراث فرهنگی ـ معنوی، نوروز و ردیف موسیقی ایرانی به عنوان میراث فرهنگی ـ معنوی کشورمان ثبت گردید، ضمن این که با تلاش‌های صورت گرفته مجموعه قره‌کلیسا و کلیسای سنت‌استپانوس در شمال غرب کشورمان به عنوان نهمین اثر میراث فرهنگی ایران در فهرست جهانی ثبت گردید که آثار مثبتی در عرصه جهانی در حوزه گفت‌وگوی ادیان الهی داشته است و در پی آن سازه‌های آبی شوشتر به عنوان دهمین اثر میراث جهانی کشورمان ثبت گردید که نشانگر پیشگامی ایرانیان در عرصه علوم و فنون مهندسی بوده است. مرداد ماه امسال نیز بازار تبریز و بقعه شیخ صفی‌الدین اردبیلی به عنوان یازدهمین و دوازدهمین اثر کشورمان در فهرست میراث جهانی یونسکو ثبت شدند. ضمن این که ذخیره‌گاه بیوسفر دنا در فهرست شبکه جهانی ذخیره‌گاه‌های بیوسفر ثبت گردید و نیز هماهنگی‌های لازم برای ثبت ذخیره‌گاه تنگ صیاد در فهرست یاد شده نیز در حال انجام است.

در حوزه میراث مکتوب، 5 اثر شامل شاهنامه بایسنقری، ربع رشیدی، اسناد اداری آستان قدس رضوی، 5‌گنج نظامی و التفهیم ابوریحان بیرونی به ثبت رسیده است. همچنین با تلاش‌های انجام شده، ژئو پارک قشم به عنوان اولین ژئو پارک خاورمیانه در شبکه ژئو پارک‌های یونسکو ثبت شده است.

لازم به ذکر است که ثبت پرونده تعزیه ثبت آیین ورزش‌های باستانی و زورخانه‌ای در حوزه میراث فرهنگی ـ معنوی نیز در دست اقدام است.

جمهوری اسلامی ایران در حال حاضر در کدام نهادهای وابسته به یونسکو عضو است؟

جمهوری اسلامی ایران تلاش داشته تا در نهادهای فرعی یونسکو از جمله کمیته بین‌الدول اخلاق زیستی، کمیته بین‌الدول آب‌شناسی، کمیته بین‌الدول مدیریت دگرگونی‌های اجتماعی، کمیته بین‌الدول میراث فرهنگی معنوی به مدت 2 سال از 2010 تا 2012 میلادی و کمیته بین‌الدول تربیت بدنی و ورزش (به عنوان عضو و نایب رئیس کمیته از گروه آسیا ـ اقیانوسیه به مدت 4 سال) حضوری فعال داشته باشد که با توجه به عضویت در این نهادها توانسته است نقش فعالی در تبیین دیدگاه‌ها و مواضع کشورمان در موضوعات مختلف چندجانبه بین‌المللی داشته باشد.

مینو خانی 
جام‌جم

newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها