«مختارنامه» یک اثر فاخر واقعی

بزرگ‌ترین ریسک میرباقری در انتخاب فریبرز عرب‌نیا برای نقش مختار است؛ همان سرداری که از مدائن برمی‌خیزد و به دفاع از امامش در برابر لشکر معاویه می‌ایستد. با این که عرب‌نیا چهره مشهوری برای تماشاگران ایرانی است، اما نوع بازی و بخصوص شیوه بیان او به گونه‌ای است که کمتر کسی تصور می‌کرد مناسب بازی در نقشی تاریخی باشد. البته تماشای این دو قسمت اولیه نشان داد که این بازیگر کهنه‌کار بخوبی از عهده این نقش برآمده است.

کار بزرگ دیگر میرباقری ساختن این سریال با دوربین سینماست. همه می‌دانند که سال‌هاست کمتر کارگردانی حاضر به ساخت اثری طولانی برای تلویزیون با این دوربین می‌شود (البته به استثنای «در چشم باد» اثر مسعود جعفری‌جوزانی). اغلب کارگردانان حتی آنانی که از سینما پا به تلویزیون می‌گذارند، ترجیح می‌دهند که با دوربین‌های سبک دیجیتال سریال‌شان را بسازند. اما میرباقری از آن دسته کارگردانانی است که به تصویر، رنگ و نور با کیفیت سینمایی اهمیتی بیشتر می‌دهد. شاید یکی از دلایل طولانی شدن زمان تولید این سریال نیز در همین نکته باشد. عظیم جوانروح، فیلمبردار قدیمی سینما در این پروژه مدیر فیلمبرداری بوده که تلاشش را در قسمت اول در سکانس به دام انداختن گراز وحشی در مزرعه برنج دیدیم.

«مختارنامه» همچنین یکی از سریال‌های عظیم تلویزیون در استفاده از تعداد زیادی بازیگران است. در این سریال می‌توان بازیگرانی از نسل‌های گوناگون را در نقش‌هایی بشدت متفاوت دید. از سوی دیگر توجه میرباقری به بخش مهمی از تاریخ اسلام در زمان حاکمیت معاویه، روشنگر و آموزنده برای جوانانی است که نسبت به مطالعه تاریخ بی‌تفاوت هستند. این سریال قصه‌گو و جذاب (مانند سریال «امام علی») در عین سرگرم کردن مردم، آنان را با واقعیت‌هایی روبه‌رو می‌کند که در تاریخ اسلام رقم خورده است.

در نخستین قسمت از «مختارنامه» میرباقری با نمایش دوستی و رفاقت میان کیان (سردار ایرانی) با مختار، ادای دینی به نقش انکارناپذیر ایرانیان در شکل‌گیری حماسه‌های دینی می‌کند. در حقیقت این کیان (با بازی رضا رویگری) است که با اصرار، مختار را متوجه نقش مهم خود در شرایطی می‌کند که معاویه با دسیسه و حیله درصدد از میان برداشتن امام حسن(ع) است. اینها دلایلی بر اهمیت سریال «مختارنامه» است که برای باورپذیری صحنه‌هایش، دکورهای عظیمی در شاهرود تدارک دیدند و طراحی گریم و لباس آن نیز جزو بهترین‌هاست. شاید «مختارنامه» یکی از معدود سریال‌های فاخری باشد که شایستگی این عنوان را دارد و دلیل فاخربودنش، کیفیت آن است. امیدواریم این سریال همان‌گونه که کوبنده و تأثیرگذار آغاز شده، همان‌قدر جذاب و خیره‌کننده ادامه پیدا کند.