در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
علم بهتر است یا ورزش؛
26 سال پیش ، وقتی محمدزادمهر در 23 سالگی به خاطر پیگیری تحصیلاتش با فوتبال قهرمانی خداحافظی کرد، مورد سرزنش خیلی ها قرار گرفت.
او در آن مقطع ، مهاجم و یکی از بازیکنان آینده دار پرسپولیس بود و بسیاری او را
امروز 26 سال از آن روز می گذرد. محمد زادمهر اکنون کارشناس فوتبال است و هر روز در مطب دندانپزشکی اش پذیرای مراجعانی است که بسیاری از آنها با شنیدن نامش ، او را به خاطرات شیرین سالهای گذشته می برند.
خاطرات درخشش با پرسپولیس در آن روزها هنوز هم برای مهاجم سرخپوشان لذتبخش است ؛ اما او از تصمیمی که گرفت هرگز پشیمان نیست: «23 سالم بود که مدرک دکترایم را گرفتم.
مقطعی بود که در پرسپولیس هم تازه اوج گرفته بودم ؛ اما تصمیم خودم را گرفتم. برای پیگیری درسهایم در آن زمان به زمان بیشتری احتیاج داشتم.
فوتبال را کنار گذاشتم و طرحهایم را پیگیری کردم ؛ البته از فوتبال به طور کامل جدا نشدم. اصلا هم پشیمان نیستم. همین که امروز در ذهن خیلی ها ماندم نشان می دهد که اشتباه نکرده ام.»
البته دکتر زاد مهر آن روزها تنها نبود. بسیاری از بازیکنان ملی پوش و ورزشکاران قهرمان کشور نیز کنار ورزش قهرمانی از تحصیلات دانشگاهی غافل نبودند؛ اما بعد از این گروه ، رفته رفته آمار ورزشکاران تحصیلکرده پایین آمد، به طوری که در برهه ای از زمان این روند به قول خیلی ها با سکته ای ناگهانی روبه رو شد؛ ولی این بار هم دوباره یکی از اهالی فوتبال سنت شکنی کرد.
علی دایی ، شاگرد درسخوان کلاسهای دانشگاه صنعتی شریف که شاید هیچکدام از همکلاسی هایش فکر نمی کردند روزی ستاره ای مطرح در فوتبال جهان بشود همزمان با تحصیلات دانشگاهی در رشته مهندسی متالورژی وارد ورزش قهرمانی شد تا او هم مثل هم پستی قدیمی اش در پرسپولیس ثابت کرده باشد که درس و ورزش هیچ منافاتی با هم ندارند.
شاید بعد از این اتفاق بود که رویکرد نسل جدید ورزشکاران به تحصیلات دانشگاهی افزایش چشمگیری یافت.
دانشگاه های کشور هر روز شاهد ورزشکاران معروفی بودند که در رشته های مختلف دانشگاهی ثبت نام می کردند و راهی کلاسهای درس می شدند تا جایی که به جرات می توان گفت امروز بیش از نیمی از ورزشکارانی که در سطح قهرمانی کشور و مقاطع بالاتر حضور دارند، فارغ التحصیل شده اند و یا در یکی از مقاطع دانشگاهی تحصیل می کنند؛ اما دلیل اصلی این رویکرد چه می تواند باشد؛
دکتر سبحانی ، جامعه شناس معتقد است میل به آموختن مهارت های جدید، یکی از مهمترین دلایلی است که ورزشکاران را به سمت درس و دانشگاه می کشاند.
او معتقد است به وسیله ورزش و تحصیلات موقعیت و شان و منزلت اجتماعی فرد نزد جامعه تغییر چشمگیری یافته و کارکرد مثبت آن در تمامی مقاطع ملموس می شود.
وقتی نوجوانی می بیند که ورزشکار مورد علاقه اش تحصیلات دانشگاهی دارد، ناخودآگاه او هم به این سمت کشیده می شود.
از طرفی برای ورزشکاران هم زمانی فرا می رسد که ناچارند با ورزش و دنیای قهرمانی خداحافظی کنند و دقیقا در چنین شرایطی است که یک ورزشکار براحتی می تواند این خلائ به وجود آمده را با فعالیت در حوزه ای که تحصیل کرده است ، پر کند.
پیگیری تحصیل کنار ورزش ، سختی های خاص خودش را دارد. شرکت در اردوهای طولانی تیمهای ملی و باشگاهی و حضور نیافتن در کلاسهای درس ، یکی از عمده ترین مشکلاتی است که ورزشکاران محصل از آن نام می برند.
بهمن طهماسبی ، گلزن اول تیم فوتبال پیکان و نامزد آقای گلی رقابت های فوتبال امسال ، یکی از این افراد است. او در ترم پنجم رشته مدیریت صنعتی دانشگاه قزوین درس می خواند و مجبور است چند روز در هفته ، مسیر تهران قزوین را برای شرکت در کلاسهای دانشگاه پشت سر بگذارد؛ اما هیچکدام از اینها نتوانسته چیزی از انگیزه بالای او در این راه بکاهد: «به پدر و مادرم قول داده بودم که هم فوتبال بازی کنم و هم درس بخوانم.
سختی اش خیلی زیاد است ، اما راضی ام. از وقتی که درس می خوانم تاثیر آن را بوضوح در کارهای دیگرم دیده ام. تحصیلات می تواند رفتار اجتماعی ورزشکار را هدفمند کند، حتی روی کنترل بازیکن در زمین بازی هم تاثیر بسیار زیادی دارد.»
آیدین کبیر، قهرمان بسکتبال ایران هم یکی از ورزشکارانی است که به خاطر پیگیری تحصیلاتش کنار اردوهای طولانی تیمهای ملی بسکتبال ، مجبور شده است شبهای زیادی را تا صبح بیدار بماند و درس بخواند: «واضح است وقتی را که برای درس تنظیم کردید، خیلی وقتها به خاطر شرکت در اردوها به هم می خورد.
خود من پیش از کنکور و پس از آن ، تقریبا 4 سال در اردوهای مقاطع مختلف تیم ملی بودم ، اما با وجود تمام این مشکلات درسم را خواندم چون معتقدم درس خواندن مغز را برای ورزش آماده تر می کند.
به هر حال استادان دانشگاه هم خیلی وقت ها با من همکاری می کردند و همین باعث می شد با امیدواری بیشتری راهم را ادامه بدهم.»
با وجود این مشکلات ، امروز مسوولان و متولیان ورزش در دانشگاه ها، تمهیداتی اندیشیده اند که ورزشکاران براحتی می توانند وارد دانشگاه شوند و تحصیلات خود را ادامه بدهند. در این میان دانشگاه آزاد نسبت به دیگر نهادها پیشتاز است.
امروز، در حدود 200 قهرمان آسیا و جهان در واحدهای مختلف این دانشگاه به تحصیل مشغول هستند. تسهیلات موجود در این بخش به گونه ای است که تا امروز ورزشکاران بسیاری وارد رشته های دانشگاهی شده اند.
شرایطی که برای حضور این افراد در کلاسهای درس طراحی شده نیز در نوع خود قابل توجه است. ورزشکاران می توانند تا 3 جلسه بیشتر از دانشجویان عادی در کلاسها غیبت داشته باشند و در صورتی که به دلیل شرکت در اردوهای تیم ملی قادر به شرکت در کلاسها و جلسات امتحانی نباشند، می توانند امتحانات خود را در ترم بعد بگذرانند.
ورزشکارانی که 2 سال عضو تیم ملی یا 3 سال قهرمان ایران بوده اند؛ همچنین قهرمانان رقابت های آسیایی و جهان ، بانوان کشورهای اسلامی و جانبازان تا مقطع کارشناسی از پرداخت شهریه معاف هستند و در صورت تمایل به ادامه تحصیل در مقاطع بالاتر، می توانند با پرداخت نیمی از شهریه کامل ادامه تحصیل بدهند.
دکتر بهرام قدیمی ، رئیس کل تربیت بدنی دانشگاه آزاد در این باره می گوید: «ما با استادان دانشگاه صحبت کرده ایم که شرایط این ورزشکاران را درک کنند، حتی خیلی از استادها در ساعتهای اضافی به امور دانشجویان ورزشکار رسیدگی می کنند تا آنها از باقی دانشجویان عقب نمانند.
در حال حاضر ما با اختصاص بیش از 2 متر مربع فضای ورزشی برای هر دانشجو به استاندارد جهانی رسیده ایم و تعداد ورزشکاران محصل ما به سرعت زیاد می شوندوبه نظر می رسد دیگر نمی شود جلوی آن را گرفت.»
حرفهای این مقام مسوول کاملا قابل توجه است. تعداد ورزشکارانی که ادامه تحصیل می دهند روز به روز بیشتر می شود.
تعداد بسیاری از این ورزشکاران کسانی هستند که با عضویت در باشگاه ورزشی دانشگاه آزاد در مسابقه های کشوری شرکت می کنند و بدین ترتیب جلوه ای از تفاهم تحصیل و ورزش را به تماشا می گذارند؛ ورزشکارانی که ثابت می کنند کسب دانش و تحصیل برایشان تا چه اندازه اهمیت دارد و چگونه با سختی و مرارت بیشتر می توان در هر دو زمینه به مراتب بالاتری دست یافت.
در میان ورزشی ها می توان به والیبالیست ها و بسکتبالیست ها اشاره کرد. این دو ورزش همواره از رشته های دانشگاهی محسوب می شده اند و حالا هم دکتر قدیمی می گوید که بیش از 90 درصد ملی پوشان این دو رشته به تحصیل اشتغال دارند که البته بیشتر آنها هم در دانشگاه آزاد درس می خوانند.
علی دایی به عنوان یکی از مشهورترین قهرمانان ورزش کشور با ثبت نام در مقطع فوق لیسانس دانشگاه آزاد یکی از خبرسازان ماههای اخیر بوده است.
درباره او گفته می شود که از ترم آینده در دانشگاه حاضر خواهد شد و تحصیلات خود را تکمیل خواهد کرد. مهندس دایی را کنار بسیاری دیگر از قهرمانان ورزش می توان تلاشگران در دو جبهه به حساب آورد؛ الگوهای برازنده ای که ثابت می کنند ورزش و دانشگاه تا چه اندازه آشتی پذیرند و از قرار گرفتن آنها کنار هم ، چه نتایج درخشانی حاصل خواهد شد.
پریسا قهرمانی
تازه ها
گوناگون
پیشنهاد سردبیر
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
فارسی، زبان گفتوگوی جهان
معاون وزیر بهداشت:
