یک روز قبل، شروع یک راه تازه بود

 یکی از این افراد صادق کرمیار است که این بار پرتاب ماهواره امید را دستمایه کارش قرار داده است و به واسطه آن سریال «یک روز قبل» را به نمایش گذاشته است. او پیش از این سریال «ویروس 2000» را نیز ساخته است. به بهانه پخش این سریال سراغ عوامل آن رفتیم تا از کم و کیفش بیشتر آشنا شویم. در ابتدا صادق کرمیار، نویسنده و کارگردان این سریال با ما همراه شد.

صادق کرمیاردر پاسخ به این سوال که طرح و نگارش این کار چگونه شکل گرفت، گفت: طرح این سریال مربوط به 2 سال پیش است. به اتفاق آقای علی اکبری تهیه‌کننده، طرح این سریال را نوشتم و به گروه حماسه و دفاع مقدس شبکه یک ارائه کردم. پس از مشورت‌های اولیه نگارش این سریال را آغاز کردیم که حدود 6 ماه به طول انجامید. کرمیار در پاسخ به این سوال که یک روز قبل، چه نوع مخاطبانی را هدف قرار داده است، گفت: این سریال برای 2 گروه از مخاطبان طراحی شده است. یکی برای مخاطبان که تلاش دانشمندان ایرانی برایشان اهمیت دارد و جنگ نرم امروز را پیگیری می‌کنند و دیگری برای مخاطبانی است که مناسبات خانوادگی و حسی را دنبال می‌کنند.

نویسنده و کارگردان مجموعه یک روز قبل درباره تعداد قسمت‌های این سریال که باعث شده این کار به یک مینی‌سریال تبدیل شود، گفت: چون قصه این کار در طول 24 ساعت یعنی یک روز می‌گذرد، طبیعتا نمی‌شد این کار در قسمت‌های بیشتری ساخته شود. به هر حال ساخت این سریال باعث شد که تلویزیون تجربه جدیدی را به دست آورد و از این طریق نشان دادیم که می‌توانیم متفاوت هم کار کنیم.

کرمیار در مورد این که این سریال چقدر توانسته مخاطبانش را جذب کند، افزود: فکر می‌کنم بازتاب بدی نداشته است. مردم دیگر از قصه‌های تکراری و داستان‌های کشدار خسته شده‌اند. جذابیت و ریتم تند یک روز قبل، شاید علل استقبال این سریال بوده است و چه خوب است که با ساخت این نوع آثار بتوانیم سطح سلیقه و توقع مخاطب را بالا ببریم.

کارگردان سریال یک روز قبل، درباره هدفش از ساخت این مجموعه اضافه کرد: می‌خواستم برای مخاطبم داستان جدیدی را تعریف کنم که همزمان ریتم متفاوتی هم داشته باشد.

علی‌رام نورایی، بازیگری است که بیشتر در نقش‌های منفی ظاهر شده است و بیشتر در کارهای قاسم جعفری، بازی‌های او را شاهد بوده‌ایم، مانند گرگ میش و مسافری از هند. وی درخصوص ملحق شدنش به گروه یک روز قبل، می‌گوید: از طرف خسرو نصیری‌خواه، دستیار کارگردان به آقای کرمیار معرفی شدم و پس از خواندن فیلمنامه پذیرفتم که در این کار حضور داشته باشم. وی درخصوص نقش‌اش می‌گوید: من نقش متفاوت زیاد بازی کرده‌ام که بیشتر آنها هم منفی بوده است، اما هیچ‌کدامشان حکم جاسوس را نداشته‌اند که از این نظر یک کاراکتر تازه و جذاب  برایم بود.

نورایی بازی در نقش‌های منفی را سخت می‌داند و می‌گوید: تاثیرگذاری نقش‌های منفی به مراتب روی مخاطب بیشتر از نقش‌های مثبت است و اگر بدی‌ها خوب جلوه نکنند، به تبع خوبی‌ها هم نمایان نمی‌شوند. بنابراین بازی در نقش‌های منفی زحمت بیشتری را می‌طلبد. این بازیگر تجربه بازی در مقابل دوربین صادق کرمیار را خوب ارزیابی می‌کند و می‌افزاید: وی سرصحنه انرژی زیادی را به بازیگران انتقال می‌داد و در عین حال به آنها نیز آرامش می‌داد و اصرار هم نداشت که تنها حرف خودش حاکم باشد و از این جهت ما اجازه بداهه هم نیز داشتیم.

اتابک نادری را تا به حال در نقش‌های مختلف دیده‌ایم، از کارهای طنز گرفته تا کارهای جدی. وی درخصوص حضورش در این مجموعه می‌گوید: یکی از دلایلی که باعث شد این نقش را قبول کنم، این بود که قصه نو و جذابی داشت. فکر می‌کنم وقت آن رسیده که به مسائل جدی‌تر بپردازیم. دیگر ساخت سریال‌های عاشقانه کافی است. باور کنید مخاطب هم دیگر اشباع شده است و ساخت سریال یک روز قبل، می‌تواند یک شروع خوب برای دیگران در این زمینه باشد.

وی درخصوص نتیجه و میزان استقبال مخاطبان از این مجموعه گفت: من ناراضی نبودم و فکر می‌کنم این کار توانست حداقل 60 درصد از مخاطبانش را راضی کند.

اتابک نادری از بازی در سریال یک روز قبل بسیار خرسند است و آن را تجربه‌ای متفاوت در پرونده هنری‌اش می‌داند. نادری یکی از ویژگی‌های فیلمنامه یک روز قبل را در این می‌داند که تمام شخصیت‌ها و کاراکترهای این قصه به موازات هم پیش می‌روند و کسی نسبت به دیگری برتری ندارد. نادری که در سال 78 یک بار دیگر با کرمیار همکاری داشته است درباره نوع کارگردانی او توضیح می‌دهد: وی خیلی خوب دکوپاژ و به بازیگرش اعتماد به نفس می‌دهد که این مساله بسیار دلنشین و ارزنده است.

اتابک نادری در مورد نقش‌اش در این سریال می‌گوید: قبلا تجربه بازی در سریال‌های پلیسی را داشتم، اما نقش پلیس در این سریال تنها یک بعدی نبود بلکه ما در این کار پلیس را در ابعاد مختلف دیدیم. درست است که آنها افراد سختکوشی‌اند، اما در عین حال عاطفی و مهربان هم هستند و سناریوی این کار، اجازه داده بود که پلیس را از تمام جوانب ببینیم.

مهدی دیلمی، طراح صحنه و لباس این سریال نیز بوده است. او در سال 85 در یک فیلم سینمایی با علی‌اکبری، تهیه‌کننده نیز همکاری داشته و به واسطه او به کرمیار معرفی شده است. وی درخصوص حضورش در این کار تصریح کرد: از فیلمنامه این سریال خوشم آمد، زیرا حتی شیوه نگارشش هم با دیگر فیلمنامه‌ها فرق می‌کرد به همین دلیل تصمیم گرفتم که در این کار حضور پیدا کنم.

دیلمی در مورد این سوال که با توجه به تعداد لوکیشن‌ها، طراحی صحنه‌ها و لباس‌ها مشکل نبوده است، گفت: ما حدود 40 روز در شمال بودیم، و من یک هفته جلوتر از بقیه برای دیدن لوکیشن‌ها به آنجا رفته بودم و به دلیل تعدد لوکیشن‌ها قطعا طراحی آنها هم دشوار بوده است. به هر حال من کارم را دوست دارم و با عشق کار می‌کنم. وی در مورد همکاری‌اش با کرمیار افزود: خیلی تجربه خوبی بود و او خیلی خونسرد رفتار می‌کرد و ما با آرامش مطلوبی توانستیم کار را به سرانجام برسانیم.

دیلمی در مورد محدودیت در انتخاب لباس‌ها بخصوص لباس بازیگران زن گفت: چون این کار در طول 24 ساعت می‌گذشت از این جهت نیازی به تعدد لباس نداشتیم، اما باید بگویم که برای تهیه لباس زمان بسیار کمی داشتیم تا جایی که مجبور شدیم یک روز قبل از تصویربرداری بعضی از لباس‌ها را تعویض کنیم، آن هم به این دلیل که مورد پسند آقای کرمیار نبود، دیلمی از نتیجه کار راضی است و از حضورش در این کار به عنوان یک خاطره خوش یاد می‌کند.

محسن علی‌اکبری، تهیه‌کننده با سابقه سینما و تلویزیون است که کارهای زیادی را تاکنون ارائه کرده است. وی در پاسخ به این سوال که چه انگیزه‌ای باعث شده تهیه این سریال را به عهده بگیرد، گفت: با توجه به بیانات رهبر معظم انقلاب و اتفاقات خوبی که در زمینه دانش هسته‌ای افتاده، دوست داشتم به نوعی این موفقیت را به تصویر بکشم و حس کردم که به مناسبت هفته دفاع مقدس می‌شود به زبان امروز با مخاطب حرف زد. به همین دلیل پرتاب ماهواره امید را دستمایه کارمان قرار دادیم و به اتفاق آقای کرمیار به نوعی دغدغه‌هایمان را به تصویر کشیدیم. علی اکبری به این نکته اشاره کرد که خیلی از ساکنان شمشک از ما دلخور شدند، زیرا شخصیت منفی این کار نامش شمشکی بود، اما در اینجا باید بگویم که هیچ گاه قصدمان توهین یا تخریب این محل نبوده است و شمشکی صرفا یک نام بود که از آن استفاده کردیم.

علی اکبری در پاسخ به این سوال که پرتاب ماهواره امید تا چه حد دغدغه مخاطب امروز نیز می‌تواند باشد افزود: این ماهواره باید دغدغه مخاطب باشد و اگر نیست اشکال از ماست. این مساله آنقدر اهمیت دارد که سازمان ملل و انرژی اتمی روی آن دست گذاشته‌اند، زیرا ما داریم به این حد از علم دسترسی پیدا می‌کنیم، چرا مخاطب امروز نباید با این علم آشنا باشد در صورتی که این علم می‌تواند بخشی از هویت ملی کشورمان باشد و چه بهتر که در قالب تصویر به نمایش دربیاید. علی‌اکبری قصد دارد در آینده فیلمی بسازد که در آن به اتفاقات جنگ جهانی دوم برای ایرانیان  اشاره کند.

حسین ناظریان، تصویربرداری مجموعه یک روز قبل را به عهده داشته است. او درباره تفاوت این کار با دیگر کارهایش تصریح می‌کند: یکی از ویژگی‌های این کار این بود که دوربین روی دست بود و کمتر ساکن بود که از این نظر تصویربرداری واقعا کار مشکلی بود، اما قصه آنقدر کشش داشت که من هم سعی کردم آن جذابیت را به واسطه دوربینم به مخاطب انتقال دهم.

ناظریان از نتیجه این کار راضی است، اما از فشردگی کار گلایه‌مند است و می‌گوید: وقت بسیار محدودی داشتیم و باید در روز معینی کار را به آنتن می‌رساندیم که همین مساله باعث شد زمان بیشتری کار کنیم.

تصویربردار سریال یک روز قبل، از سکانس تعقیب و گریز حمیدرضا پگاه در بازار به عنوان بهترین سکانس این سریال یاد می‌کند.