مرا ‌به‌ اشتباه دستگیر کرده‌اند!

با مقتول آشنا بودی؟

او پسر صاحب کارگاه بود و ما علاوه بر این‌که با هم کار می‌کردیم رفاقتی هم داشتیم.

من هیچ درگیری با او نداشتم و همدیگر را خیلی دوست داشتیم.

من شاهد را نکشتم.این اتهام دروغ است.

از ترس اعتراف کردم. من مرتکب قتل نشدم.

شاهد را 2 نفر دیگر به قتل رساندند.

بله بودم اما نمی‌دانم قاتلان چه کسانی بودند، زمان قتل من حریف آنها نشدم.

من در کارگاه بودم و شب‌ها آنجا می‌خوابیدم، آن شب شاهد هم آنجا بود. او داشت با 2 نفر مشروب می‌خورد و به من هم تعارف کرد البته من مشروب نمی‌خوردم. از اتاق خارج شدم و به اتاق خودم رفتم تا نماز بخوانم. در حال نماز خواندن بودم که صدای فریاد شنیدم، نمازم را شکستم و به کمک شاهد رفتم. 2 مرد او را با شیشه زدند و فرار کردند.

من نمی‌شناختمشان. اولین بار بود که آنها را می‌دیدم.

چیزی از صورت آنها یادم نمانده بود.

خانواده‌اش در جریان نبودند، البته من هم اولین بار بود که می‌دیدم او مشروب می‌خورد.

ترسیدم قتل را گردن من بیندازند، چون قاتلان واقعی فرار کرده بودند و فقط من آنجا بودم.

کار از کار گذشته بود و نمی‌توانستم به او کمک کنم. او در حال جان داده بود.

من درست نمی‌دانم او چطور کشته شد.

بله چاقویی کوچک بود.

من نمی‌دانم.

بله من چنین ادعایی را مطرح کردم. حتی گفتم چون به من دستور داد عصبانی شدم و این کار را کردم در صورتی که این‌طور نبود من هر آنچه گفته بودم را انکار می‌کنم. همه آنها دروغ بود.

من در صحنه بودم و هر آنچه اتفاق افتاد را دیدم، به همین دلیل هم گفته‌هایم با واقعیت مطابقت داشت. من قاتل نیستم.

من فرار نکردم. برای دیدن اقوامم آنجا رفتم. هر چند خانواده‌ام در شمال بودند، اقوام دیگرم در شرق کشور زندگی می‌کردند.

این گزارش درست نیست، چون من در مرز بودم اما دنبال خانه اقوامم می‌گشتم. برداشت ماموران پلیس اشتباه است.

دایی‌ام در پاسگاه کار می‌کرد و مامور نیروی انتظامی بود، چون نمی‌توانست به دیدار ما بیاید و همیشه سر پست بود ، من هم گاهی به ملاقاتش می‌رفتم.

نمی‌دانم، شاید به دلیل این بود که خیلی ترسیده بودم. ضمن این‌که فرصت زیادی هم نداشتم و خیلی زود دستگیرم کردند.

پلیس تلفن همراه مرا ردیابی کرد و ردم را در مرز گرفت و سپس دستگیرم کرد.

اگر من مرتکب قتل شده بودم، می‌دانستم باید تلفن همراهم را خاموش کنم، چون ممکن است پلیس آن را ردیابی کند. می‌توانستم خودم را مخفی کنم و پیش اقوامم نروم اما این کار‌ها را نکردم، زیرا مرتکب قتل نشده بودم. پلیس باید از خود می‌پرسید چرا من این کار را نکردم؟

حرفی برای گفتن ندارم فقط می‌گویم که من این کار را نکردم.

ما با هم دوست بودیم. من دوستش داشتم، قصد آزارش را هم نداشتم. درگیری ما خیلی جزئی بود و همیشگی نبود.

فقط به آنها می‌گویم که این قتل را من مرتکب نشدم. پدر مقتول می‌داند من چقدر فرد متدینی هستم و همیشه نماز و قرآن می‌خوانم. آدم کشتن گناه کبیره است و من هرگز مرتکب چنین گناهی نمی‌شوم.

من از آنها خواستم این کار را نکنند. چون مرتکب قتل نشدم. قاتل شخص دیگری است و باید تاوان کارش را پس دهد. مرا اشتباهی بازداشت کرده‌اند.

توضیح دادم که من فرار نکردم و برای دیدار اقوامم رفته بودم البته از صاحبکارم اجازه نگرفتم و همین هم باعث شد که چنین شبهه‌ای در مورد من به وجود بیاید. راستش من از ترس این کار را کردم و از کارم خیلی پشیمان هستم.

نمی‌دانم شاید بتوانم به آنها ثابت کنم که‌ اشتباه ‌می‌کنند. البته من باید از آنها عذرخواهی کنم، چون از محل فرار کردم و فرزندشان را به بیمارستان نرساندم و از این بابت شرمنده هستم. خیلی ترسیده بودم. شاهد دوست من بود و هرگز تصور نمی‌کردم چنین صحنه‌ای را در مورد او ببینم. از آنها می‌خواهم در قصاص من تجدیدنظر کنند، چون من قاتل نیستم فقط خطا کردم. هرچند شواهد علیه من است.

مرجان لقایی