چه خوش بی مهربانی از دو سر بی ...

پیشنهاد این هفته ما هم برای همین گروه از گردشگران است. این هفته مقصدمان آرامگاه باباطاهر روی تپه‌ای در شمال غربی شهر همدان است.باباطاهر عریان، یکی از شعرا و عرفای اواخر قرن چهارم و اوایل قرن پنجم هجری است و تقریبا هیچ ایرانی نیست که ادعا کند یکی از دوبیتی‌های شیرین او را با لهجه لری نخوانده باشد. البته باباطاهر آثار ادبی دیگری هم داشته است، اما به هر حال بیشتر مردم او را با دوبیتی‌هایش می‌شناسند.

آرامگاه کنونی باباطاهر، یکی از شاهکارهای معماری معاصر است که ساخت آن از سال 1346 تا 1349 طول کشیده و ترکیبی از معماری مدرن و معماری قرن هفتم و هشتم هجری است.

اما براساس مستندات سازمان میراث فرهنگی و گردشگری و بخصوص مجموعه راهنمای جامع گردشگری این سازمان، این آرامگاه در طول قرن‌ها چندین بار تخریب و بازسازی شده است. به طوری که در قرن ششم هجری، برجی هشت‌ضلعی روی مزار باباطاهر ساخته شده بود که ویران شد. همچنین در زمان رضاخان هم آرامگاهی آجری برای این شاعر بنا شد، اما برج آجری هشت‌ضلعی که امروز شاهد آن هستیم در دهه 40 ساخته شده است.آرامگاه باباطاهر در باغی باصفا قرار گرفته و در فضای داخلی آن 24 دوبیتی او روی 24 سنگ مرمر نوشته شده است.شاید شما هم درباره لوح کاشی مربوط به قرن هفتم این مقبره چیزی شنیده باشید و بخواهید آن را هم ببینید.

این لوح که روی آن آیاتی از قرآن مجید نوشته شده است در دومین بازسازی آرامگاه، در دوران پهلوی کشف شد و امروز در موزه ایران باستان نگهداری می‌شود.

علی یوشی‌زاده