نقطه
هزار ابر، هوای گریستن دارم!
نخفتهام؛ به خدا، من هنوز بیدارم
شب و ستاره و تشویش، زیر سر دارم
هزار راه نرفته، در این خرابآباد
هزار کار نکرده است، حاصل کارم!
نگاه نیلی من، در هوای «زهرا» ماند
به «زهره» گفتهام امشب، که بشکند تارم
«یگانه» آرزوی این شب سیاه من ست ـ
که در هوای رهایی، «دوگانه» بگزارم!
***
به خانه باغ شما، پا نمینهم؛ اما
به پای آن گلِ گمگشته، کمتر از خارم
اگر چه بغض غریبم، ولی نمیدانم:
دلیل چیست که من ابرم و نمیبارم؟!
***
نجف نجف، به ملاقات «مرتضی» رفتم
به نیتی که: بیاید «علی»، به دیدارم
چنان به شهر غریبان، غریبهام؛ که مپرس:
هزار ابر، هوای گریستن دارم!
مرا، از این همه غوغا، ببر به نخلستان:
هوای خواندن «نهجالبلاغه» را دارم
نگاه من،
بجز از معجزات تازه
نداشت
کدام شعبده،
کرده است اسیر تکرارم؟!
ابوالقاسم حسینجانی
تازه ها
گوناگون
گفت و گو
نادر فریادشیران در گفت و گوی اختصاصی با جام جم آنلاین؛
۱۶ نفر را با خودم به جام جهانی نمیبردم / فرانسه، شانس اول قهرمانی
