مخاطب رادیو، همنفس گوینده است

چطور با رادیو پیام آشنا شدید؟

سال 82 ـ 81 از طریق آقای شیشه‌گران و آقای جهانی برای یک شیفت برنامه در رادیو پیام دعوت شدم. نزدیک 6 سال در رادیو پیام بودم و همان موقع بود که 2 سال هم راه شب را اجرا می‌کردم. بعد از مدتی همکاری‌ام با پیام قطع شد و بعد 2 سال که آقای صوفی به معاونت صدا آمد، دوباره آقای جهانی از من دعوت به کار کرد و الان هم نزدیک به یک سال است که در شیفت صبحگاهی پیام کار می‌کنم.

در درجه اول علاقه به کار گویندگی، بعد هم رادیو ارگانی است که هر کس در آن کار کند بشدت وابسته‌اش می‌شود. چون آدم از مخاطب محبت می‌بیند و همین باعث ماندگاری‌اش در این حرفه می‌شود. خوشبختانه از زمانی که من در رادیو پیام هستم، مخاطبان خوبی داشته‌ایم. تلفن‌های متعددی می‌شود و در کل شنونده‌های خوبی داریم و همه اینهاست که ما را اینجا نگه می‌دارد. من معتقدم که رادیو یک نفس است و مخاطب چون چهره‌ای را نمی‌بیند پس فقط نفس گوینده است که عشق و علاقه را به وجود می‌آورد.

من 3 سال کارمند شرکت تلفن بودم و در همان سال‌ها بود که برنامه کارگران را اجرا می‌کردم و با اولین دستمزدی که گرفتم، رادیو خریدم. برنامه‌های نمایشی آن زمان تولیدی بود و من طوری برنامه‌ریزی می‌کردم که بتوانم به خاطر علاقه‌ام آنها را گوش کنم و زمانی که صدایم را برای اولین بار شنیدم، حسی همانند حس بقیه افرادی که به گویندگی و کارهای نمایشی علاقه دارند، داشتم.

در حال حاضر مردم به رادیو علاقه بسیاری دارند و زمانی که در خودروهایشان می‌نشینند با گوش دادن به رادیو این علاقه خود را ثابت می‌کنند. در دو سه سال اخیر شنونده‌های رادیو زیاد شده‌اند و این در شرایطی است که قبلا مردم تلویزیون می‌دیدند و با تصویر سرو کار داشتند. پس با تمام این تفاسیر نتیجه می‌گیریم که رادیو نقش خیلی مهمی دارد، چون مخاطبان زیادی دارد. پس باید گوینده،‌ نویسنده و... بخوبی کار کنند تا بتوانند مخاطبان خود را بهتر جذب کنند. رادیو وسعتی دارد که روز به روز وسیع‌تر می‌شود. رادیو رسانه‌ای ملی است که ملت با آن بزرگ می‌شوند و زندگی می‌کنند. او همیشه ارزنده است و خواهد بود.

وقتی که به رادیو پیام دعوت شدم، شیفت کاری دوبله که از ساعت 9 صبح است، به من اجازه نمی‌داد در شیفت‌های دیگر فعالیت کنم و فقط در این زمان است که می‌توانم با یک ساعت تاخیر در واحد دوبلاژ برنامه خود را اجرا کنم و همین حضور من در شیفت صبحگاهی سه‌شنبه‌ها باعث می‌شود که 4 صبح از خواب بیدار شوم و خودم را آماده کنم.

من با رادیو زندگی می‌کنم و همه دوستان و همکارانم می‌دانند شب‌ها که می‌خواهم بخوابم رادیوی کوچکم تا صبح روشن است و تمام امور شبانه‌ام با رادیو می‌گذرد و همین عشق و علاقه است که باعث ایجاد گیرایی بین مخاطب و من می‌شود به عنوان مثال پسرم به مدرسه که می‌رفت، ‌مدیر مدرسه روزهایی که من برنامه داشتم تا زمان آماده شدن بچه‌ها برای ایستادن در صف از پشت میکروفن برنامه رادیویی مرا پخش می‌کرد.

رادیو پیام یکی از پرشنونده‌ترین رادیوهاست که این را مدیون فضای متنوع و جذاب آن می‌دانم.

3 چیز پیام را جذاب کرده است: نوشته خوب، گویندگی خوب و تهیه‌کنندگی خوب همراه با موسیقی‌های زیبا؛ موسیقی‌هایی که با ذائقه اصیل ایرانی همخوانی و همسویی دارد.

رادیو پیام نسبت به سال‌هایی که من به میدان ارگ می‌رفتم بسیار بهتر شده و روز به روز هم بهتر می‌شود و آن هم به دلیل ورود جوانان به این حرفه است. من با این سن و سالی که دارم زمانی‌که پشت میکروفن می‌نشینم و می‌بینم که عوامل برنامه از جمله تهیه‌کننده، صدابردار و... همه جوان هستند احساس جوانی می‌کنم و در کنار آنها انرژی می‌گیرم و تمامی اینها به دلیل این است ‌که مملکت ما مملکت جوانی است و با جوان‌ها، جوان‌تر می‌شویم.

من از شنوندگان عزیز به خاطر تلفن‌ها و پیامک‌ها و ابراز علاقه و لطفی که به من می‌کنند، ممنونم و برای من افتخار بزرگی است که در رادیو پیام مشغول به کار هستم.