درد دل‌کردن با صفر و یک های اینترنت

تا چند دهه گذشته، هروقت که کسى حس نوشتن داشت، در کاغذى مى‏نوشت و احتمالا آن را جایى پنهان مى‏کرد تا دیگران نبینند. تا یک دهه گذشته، اگر کسى مى‏خواست مطلبى بنویسد و آن را پنهان نکند، باید در یک مجله یا روزنامه کار مى‏کرد و نوشته‏اش از انواع و اقسام نظرات عبور مى‏کرد تا دیگران بتوانند بخوانند و نظر بدهند.
کد خبر: ۳۴۶۱۹۲

اتفاقى که امروز مى‏افتد، این است که شما با فشار دادن چند دکمه و بدون صرف هیچ هزینه‏اى و بدون این‌که نیاز باشد، نظر سردبیر و مدیرمسوول و دیگران را جویا شوید، هرچه که دوست دارید را بنویسید و صاحب خواننده هم باشید.

شما هم مى‏توانید مغازه و بوتیک خودتان را کنار غول‌هاى رسانه‏اى بر پا کنید و مساله اینجاست که حتى ممکن است خواننده بیشترى (نسبت به وسعت و هزینه‏اى که شما نسبت به آن غول‌هاى رسانه‏اى انجام مى‏دهید) از آنان داشته باشید.

نکته بعدى این است که بزودى، مى‏توانید با فشار دادن چند دکمه، یک رادیوى شخصى هم بسازید و احتمالا کمى بعدتر از بزودى، مى‏توانید شبکه تلویزیونى خودتان را به مرحله بهره‌بردارى برسانید.

ما در حال ساختن دنیایى هستیم که دوست داریم در آن زندگى کنیم. دنیایى که روزى، یک رویاى دست نیافتى بود، اما حالا به آن نزدیک مى‏شویم.

وبلاگ آبی تیره

newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها