در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
بنابراین اگر پردیس شیک و تازه تاسیسی بلیتش را 4 هزار تومان عرضه میکرد، ممکن بود سینمایی دیگر در پایین شهر همان فیلم را با بلیت 2هزارتومانی نمایش دهد. مدتی گذشت و اکران 2نسخه اول و دوم «اخراجیها» همه را به این باور رساند که در کنار دیگر دلایل موفقیت این فیلم یا فیلمها، گران شدن بهای بلیت هم نقشی تاثیرگذار دارد. طی تحقیقی که اخیرا انجام شده و براساس آمار رسمی وزارت ارشاد، پرفروشترین فیلم تاریخ سینمای ایران «اخراجیها2» است، اما پرمخاطبترین فیلم تاریخ سینمای ایران «عقابها» است. نکته بسیار مهمی که در این تحقیق لحاظ شده بود این بود که تعداد مخاطبان فیلم مسعود دهنمکی که پرفروشترین فیلم تاریخ سینمای ایران است، کمتر از یکپنجم تعداد مخاطبان «عقابها» است. یعنی بهای بلیت در زمان «عقابها» آنقدر پایین بوده که آمار 8 میلیونی تماشاگرانش، برای آن رقم چشمگیری در گیشه (با توجه به ارقام و معیارهای کنونی) به همراه نداشته است. در عوض استقبال از «اخراجیها» در شرایطی بوده که بهای بلیت سینماها به اندازهای رسیده بوده که میتوانسته در رونقبخشی به آن تاثیر چشمگیری داشته باشد.
در برنامه 2 هفته قبل «هفت» سوال برنامه این بود که چه راهحلهایی برای رونق سینماها در ماه مبارک رمضان پیشبینی میکنید. در میان گزینهها، آن که بیشتر از بقیه رای آورد کاهش بهای بلیت سینماها بود. یعنی به اعتقاد مردم، یکی از مهمترین دلایلی که سینماها را از رونق انداخته است، بلیتهای گران این فیلمهاست. در همان برنامه علیرضا رئیسیان که مهمان «هفت» بود در پایان صحبتهایش به این موضوع اشاره کرد که پخشکننده فیلمش (هدایتفیلم) در برخی روزها، فیلم «چهل سالگی» را با بلیت نیمبها عرضه کرده و فروش فیلم در این روزهایی که بلیتش به صورت نیمبها عرضه میشده، بیشتر از روزهای دیگر بوده است. این دو اتفاق نشانگر اهمیت جنبههای اقتصادی و وضعیت معیشتی مردم در سینما و حیات آن است. زمانی که فوتبال جام جهانی را در سینماها با بلیتهای گران نشان دادند و استقبال بسیار خوبی از آنها شد، خیلیها تصور کردند مردمی که برای تماشای بازی فینال جام جهانی حاضر به خرید بلیتهای 10هزار تومانی هستند، برایشان تماشای یک فیلم با بلیت 4هزار تومانی نمیتواند فشار اقتصادی زیادی را به همراه داشته باشد، در حالی که این تحلیل از اساس غلط بود؛ چراکه اولا بازی فینال جام جهانی هر 4?سال یکبار برگزار میشود و نه هرروز و روزی 6?سئانس و ثانیا برای اولین بار بود که این امکان برای مردم فراهم شد که فوتبالها را روی پرده سینماها ببینند و خیلیها از سر کنجکاوی به دیدن این بازیها در سالنهای سینمایی میرفتند.
سرانجام در پی این اتفاقها، قانونی به تصویب رسید یا بهتر است بگوییم «مقرر شد» که در ماه رمضان سینماها فیلمها را با بلیتهای نیمبها در اختیار تماشاگران قرار دهند. براساس تجربیاتی که طی این سالها سینما و تلویزیون از سر گذراندهاند، مشخص شده است که در ماه مبارک رمضان مهمترین عاملی که باعث رکود اقتصاد سینما میشود، پخش سریالهای شبانه و مناسبتی شبکههای مختلف سیماست. امسال نیز بیش از هر زمان دیگری با تراکم این سریالها روبهرو هستیم. شبکههای یک، 2، 3 و تهران سریالهایشان را بهترتیب به کارگردانی حسن فتحی، محمدرضا آهنج، محمدمهدی عسکرپور و فرزاد موتمن آماده پخش دارند و این نسبت به سال قبل یک گام به پیش محسوب میشود.
سال گذشته 3 سریال داشتیم و امسال این تعداد به 4 رسیده است. از زمان افطار که به قول معروف زمان «سر چراغ» سینماها به حساب میآید، پخش این سریالها آغاز میشود و تا نیمهشب به طول میانجامد. بازگشت مردم از سر کارهایشان و خستگی از کار روزانه در زمان روزهداری، چندان رمقی برایشان باقی نمیگذارد که این سریالهای دنبالهدار را رها کنند و به تماشای فیلمها در سینماها بروند. به همین دلیل امسال نیز وضعیت به همان منوال و بلکه بدتر است.
راهحل ارائه شده از سوی مدیران و تصمیمگیران اکران فیلمها درباره نیمبها شدن، میتواند محکی جدی باشد برای آینده این سینما. آیا تجربه فیلم علیرضا رئیسیان و نظر عمومی مردم در برنامه «هفت» که مطمئنا تاثیر زیادی بر این تصمیم مهم گذاشته، باعث میشود که وضعیت اقتصادی سینماها در زمان ماه مبارک رمضان تکانی بخورد؟ این سوالی است که برای رسیدن به جواب آن باید تا حدود یک ماه و نیم دیگر صبر کرد... .
امان جلیلیان
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
معاون وزیر بهداشت: