سهم ایران در میراث جهانی

حتی می‌توان گفت ‌ ایران،‌ سرزمینی تاریخی است و به همین خاطر ما در این کشور فضای غیرتاریخی و بدون هویت نمی‌بینیم؛ کشوری که نقطه به نقطه آن ریشه در تاریخی دارد که افتخار تمامی بشریت به شمار می‌رود. از این رو طبیعی است که با توجه به این سابقه و درخشش در دوره باستان در حوزه ثبت میراث جهانی نیز باید، حضور پررنگی داشته باشیم.

روز گذشته 2 اثر دیگر از شاهکار‌های معماری و هنری مردمان ایران زمین در فهرست جهانی یونسکو به ثبت رسید تا نگاه جهانیان دوباره به سوی هنر و فرهنگ ایرانی بچرخد.

البته اولویت‌های مختلفی که در دوره‌های گذشته وجود داشت باعث شد تا ما نتوانیم در چند دهه مختلف حضور فعال در حوزه ثبت میراث جهانی داشته باشیم و ثبت تنها 12 مورد از شاهکارهای تاریخ باستان ایران در فهرست یونسکو شاید بهترین گواه برای این امر باشد. اما روندی که از دهه گذشته در سازمان میراث فرهنگی شکل گرفت، جریان ثبت میراث فرهنگی کشورمان را در میراث جهانی رونقی دوباره داد تا بتوانیم دوباره هویت فرهنگ ایرانی را در جهان معرفی کنیم.

مطمئنا با ثبت هر کدام از میراث فرهنگی کشورمان در فهرست میراث جهانی، نگاه جهانی بر این آثار سایه می‌افکند و این آثار در منظری جهانی قرار می‌گیرند. بر همین اساس نباید تنها به صرف ثبت این آثار در میراثی جهانی دل‌خوش کرد، زیرا ثبت‌ جهانی نیازمند مدیریتی متناسب با ساختار‌ها و استاندارد‌های جهانی نیز هست؛ مدیریتی که نشان‌دهنده توجه صاحبان یک میراث جهانی برای عرضه جهانی باید باشد.

احمد محیط طباطبایی /  پژوهشگر میراث فرهنگی