تعهد به مردم ویژگی مشترک احمدی‌نژاد و چاوز

ایران و ونزوئلا با یکدیگر روابط استراتژیک دارند و نوعی سیاست بین‌المللی مشترک بر مبنای اتحاد و استقلال بین دو کشور برقرار است. دو کشور در زمینه فرهنگی، صنعتی و انرژی از شباهت‌های بسیار زیادی برخوردارهستند.

بیش از 50 سال است که ایران و ونزوئلا با یکدیگر روابط دوجانبه دارند و در این 10 سال اخیر هم رئیس‌جمهور چاوز خیلی سعی کرده است که روابط را بین ونزوئلا و کشورهای خاورمیانه و آفریقایی بهبود ببخشد. ایران در این سیاست چندجانبه گرایی ونزوئلا نقش خیلی مهمی را ایفا می‌کند و به لحاظ سیاسی نقش خیلی مهمی را در منطقه خاورمیانه ایفا می‌کند. آمریکا و کشورهای اروپایی تلاش دارند تا فاصله آمریکای لاتین را با ایران و خاورمیانه زیاد کنند، اما رابطه گسترده ونزوئلا با ایران حکایت از این دارد که ونزوئلا در تلاش است تا به این خواسته آمریکا و هم‌پیمانانش پاسخ منفی بدهد.

شخص رئیس‌جمهور چاوز و جمهوری بولیواری ونزوئلا با جدیت و اطمینان کامل از برنامه هسته‌ای صلح‌آمیز ایران حمایت می‌کنند. یکی از اصول پیمان عدم اشاعه سلاح‌های هسته‌ای ان‌پی‌تی این است که کشورها حق داشته باشند تا از انرژی هسته‌ای استفاده صلح‌آمیز داشته باشند. ایران هم مانند سایر کشورهای دیگر که از ویژگی غنی‌سازی اورانیوم برخوردار هستند می‌تواند غنی‌سازی اورانیوم داشته باشد.

هیچ شاهد و مدرکی وجود ندارد که بگوییم ایران از انرژی هسته‌ای استفاده بهینه نمی‌کند و در صدد ساخت سلاح‌ها و بمب‌های اتمی است، اما در این میان بسیاری از رسانه‌های جمعی، به کشورهای آمریکای جنوبی از جمله ونزوئلا به خاطر حمایت از ایران حمله می‌کنند و در این رابطه جوسازی‌های بسیاری انجام می‌دهند و اخبار و اطلاعات غلط می‌دهند.

مثلا در حال حاضر یکسری شایعاتی را در دنیا پخش می‌کنند درباره پروازهای شرکت هواپیمایی ونزوئلایی کونویاسا (Conviasa) که بین ایران و ونزوئلا هفته‌ای یکبار انجام می‌گیرد. آنها می‌گویند که ونزوئلا به وسیله این پروازها اورانیوم را به تهران ارسال می‌کند. این دروغ محض است. با وجود این‌که ونزوئلا دارای ذخایر اورانیوم است اما اورانیوم تولید نمی‌کند.

همان‌طور که در جریان هستید بیانیه مشترکی از سوی ترکیه، برزیل و ایران منتشر شد، ما هم با این اقدام و مفاد بیانیه مشترک موافقیم و معتقد هستیم حتما نباید 5 تا 6 کشور باشند که در این موارد اظهارنظر کنند. ما همچنان با موضع خودمان مبنی بر مخالفت با تصمیمات شورای امنیت و اتحادیه اروپا در مورد ایران پایبند هستیم. ایران در حالی از سوی این گروه تحت فشار قرار گرفته است که اسرائیل بیشترین سلاح‌های هسته‌ای را در منطقه دارد و عضو ان‌پی‌تی‌ هم نیست ولی با وجود تهدیداتی که از سوی اسرائیل منطقه را تهدید می‌کند باز هم شورای امنیت و اتحادیه اروپا منطق خود را درباره اسرائیل دارند. این‌که از ایران با وجود شرایطی که اسرائیل در منطقه دارد، انتقاد می‌شود و تلاش این کشور برای دستیابی به انرژی هسته‌ای صلح‌آمیز زیر سوال می‌رود دو موضوعی است که جای بحث دارد، چرا در مورد تهدیدات اسرائیل چشم‌پوشی می‌شود، ولی ایران در حالی که اهداف صلح‌آمیز را دنبال می‌کند زیر تیغ انتقادات است؟

باید گفت که حضور سایر کشورها در پرونده هسته‌ای ایران مشکلی برای تهران نیست، این مساله‌ای است که آمریکا آن را مشکل خود می‌داند، چون نمی‌تواند باور کند که ایران از انرژی هسته‌ای استفاده صلح‌آمیز می‌کند.

رابطه ایران و ونزوئلا در زمینه نظامی کاملا عادی است و هیچ‌گونه برنامه خاصی برای این‌که این رابطه از حالت عادی خارج شود، نداریم.

سال گذشته وزیر دفاع ایران به ونزوئلا سفر کرد. رابطه نظامی ما یک رابطه خیلی عادی است و در دیداری که وزیر دفاع ایران از ونزوئلا داشت، بحث خاصی در رابطه با همکاری پیش نیامد حتی برای شرکت در کمیسیون مشترکی که قرار است در آینده در ایران برگزار شود، ممکن است وزیر دفاع ونزوئلا به ایران سفر کند، اما این دلیل نمی‌شود که ما بخواهیم روابط نظامی خود را افزایش دهیم. مسلما در جلساتی که بین دو کشور برگزار می‌شود و در نشست‌هایی که خواهند داشت، اگر یک مورد مشترکی در این مورد به ذهنشان برسد حتما در مورد آن تصمیم‌گیری می‌کنند. اینجا می‌توانم به یک دروغ دیگر رسانه‌های غربی اشاره کنم که منبع آن ایالات متحده است و شایعه کرده بودند که یکسری از بسیجی‌ها از ایران به ونزوئلا رفتند و همکاری‌های نظامی در داخل ونزوئلا دارند و به ونزوئلا در ابعاد نظامی کمک می‌کنند.

اولین و مهم‌ترین ویژگی که در دو رئیس‌جمهور مشترک است تعهد به کار و ملت است و این‌که هر دو روش رهبری را بلد هستند. یکی دیگر از مشخصاتی که دو رئیس‌جمهور دارند این است که خیلی راحت و صریح و صادقانه درباره مشکلات و مسائلی که در روابط دو کشور و روابط داخلی خودشان وجود دارد، صحبت می‌کنند. هر دو رئیس‌جمهور در پی این هستند که راه‌حل‌ها را پیدا کنند و به ایده مشترک خود و مردم برسند. در حال حاضر دو کشور، برای استقلال و حاکمیت خودشان می‌جنگند و هر دو کشور تغییرات زیادی در زمینه اجتماعی و سیاسی و غیره انجام داده‌اند تا بتوانند با نظام سرمایه‌داری و کاپیتالیسم مبارزه کنند. در زمینه فرهنگی و تاریخی هم شباهت‌های زیادی بین دو کشور است.

همچنین علاوه بر دشمنان مشترکی که دو کشور دارند، مشترکات زیادی در زمینه استراتژیک و سیاسی وجود دارد که باعث روابط بهینه بین دو کشور شده است.