در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
یکی از هنرمندانی که به دلیل امنیت شغلی نمیخواهد نامی از او برده شود، درباره این آثار میگوید: این تابلوها بخشی از آثار مهم نقاشی هنرمندان نسل انقلاب بودند که سالها در «انباری متفاوت» نگهداری میشدند.
عنوان انباری متفاوت از آن رو از سوی این هنرمند مطرح میشود که در این انباری بستههای نخود و لوبیا و گونیهای برنج در کنار ارزشمند ترین آثار هنری که به نوعی اسناد هنری انقلاب به شمار میرفتند، نگهداری میشدند.
او احتمال عمدی بودن این اتفاق را رد نمیکند و میگوید: چرا با وجود آنکه حوزه در دوره پیشین مدیریت، ساختمانهای رفیع و بزرگی برای بخشهای اداری خود ایجاد کرده است، اما هرگز به فکر ایجاد گنجینهای استاندارد برای تابلوهای نقاشی انقلاب خود نبوده تا ما امروز اینگونه شاهد از بین رفتن این آثار باشیم؟
این هنرمند میگوید: دردناک ترین بخش این ماجرا آنجاست که مسوولان تعاونی مصرف این حوزه با تلاش فراوان گونیهای برنج را از ترس دود گرفتن و سوخته نشدن بیرون کشیدند، اما تابلوها هیچ کدام از جایشان تکان نخوردند.
مرتضی اسدی یکی از نقاشان نسل انقلاب که خبر نخست این آتش سوزی از سوی وی در رسانهها منتشر شده است، این موضوع را فاجعه بزرگی برای هنر انقلاب ایران میداند. اما گلایه اصلی این هنرمند از پنهان کاری درخصوص این آتش سوزی است. او میپرسد: «چرا هیچ خبری از سوی مسوولان این حوزه در این خصوص در رسانهها منتشر نشده است؟»
او میگوید: چرا مسوولان این حوزه سالها به این فکر نیفتادند که اثر هنری با رب و روغن و برنج متفاوت است و جای نگهداری آنها در کنار گونی برنج و نخود نیست؟
این نقاش در ادامه افزود: آیا آثاری که طی 30 سال از سوی هنرمندان مختلف خلق شده است، جزو آثار تاریخ هنر انقلاب محسوب نمیشود و نباید برای نگهداری صحیح آنها برنامهریزی کرد؟
اسدی خاطرنشان میکند: «مسوولانی که پز ارتقای فرهنگ و هنر را میدهند چرا در برابر این حادثه سکوت کردهاند و نسبت به آثار تاریخی هنر انقلاب و نگهداری صحیح این آثار توجه نشان نمیدهند؟»
ایرج اسکندری، نقاش و مدیر بخش تجسمی این حوزه در سالهای 1363 تا 1369 نیز با ابراز تاسف از این اتفاق میگوید: من بارها هشدار داده بودم که این آثار در شرایط مطلوبی نگهداری نمیشوند، اما انگار این موضوع برای هیچکس مهم نبود.
او میافزاید: مطمئنا این آثار بخش مهمی از تاریخ معاصر نقاشی ایران بودهاند که در آتش سوختهاند و باید پیگیریهای کامل برای دلایل وقوع این اتفاق به طور کامل مشخصشود.همچنین تلاش «جامجم» برای گفت و گو با مسوولان ردههای مختلف این حوزه روز گذشته به نتیجه نرسید. از رئیس حوزه هنری تا مسوول واحد تجسمی هیچ یک درباره این رویداد پاسخگو نبودند.
این اتفاق در حالیاست که بسیاری از نقاشان نسل انقلاب که برخی از آثارشان در این آتش سوزی از بین رفته است نیز به دلایل مختلف از گفتگو در این باره امتناع کردند.
حوزه هنری مهمترین نهاد شکلگیری هنر انقلاب در ایران به شمار میرود که هنرمندان بزرگی در ابتدای پیروزی انقلاب در این مرکز به فعالیت هنری میپرداختند. این مرکز با توجه به تعریف فرهنگی و هنری به عنوان رسمیترین مرکز برای بسط و توسعه هنر انقلاب در حوزههای مختلف بهشمار میرود.
مهدی نورعلیشاهی / گروه فرهنگوهنر
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
معاون وزیر بهداشت: