در این میان شهر خرمآباد به عنوان مرکز لرستان از پیشینهای کهن و درخشان برخوردار است و قدمت چندین هزار ساله آن به واسطه سندهای به دست آمده غیرقابل انکار است، اما نکته جالب درخصوص آثار باستانی این شهر وجود تعدادی از آنها در مکانهای پرتردد شهر بدون در نظر گرفتن تمهیدات حفاظتی و امنیتی است. یکی از این آثار مناره آجری خرمآباد است که بر روی پایهای سنگی در یکی از پارکهای شهر قرار گرفته است. قدمت این بنای استوانهای شکل به حدود 900 سال قبل برمیگردد و طبق اظهارنظر کارشناسان با توجه به نوع معماری آن متعلق به دوره فرمانروایی دیلمیان است.
ارتفاع 30 متری مناره نشانگر این است که از آن برای هدایت کاروانها در کنار شهر شاپور خواست (نام قدیم خرمآباد) استفاده میشده است. فضای داخلی این بنا دارای 99 پله است و با گذشتن از این پلهها و رسیدن به بالای مناره، چشمانداز زیبای شهر تا فواصل بسیار دور قابل رویت است بقایای معماری سنگ و گچ باقیمانده در کنار مناره هم حکایت از وجود کاروانسرا و مسجد در محیط این بنا دارد.
اما امروز مناره آجری در گوشهای در جنوب شهر رها شده که در پارهای مواقع به تابلویی برای نوشتن یادگاری افراد تبدیل شده است. گرچه زمان ماندگاری این دستنوشتهها بر پیکره تمدن لرستان طولانی مدت نیست، اما حفاظت از این میراث وظیفهای است که نهتنها بر دوش مسوولان بلکه تکتک ساکنان سرزمین باستانی لرستان قرار دارد.
هادی سعادتی / جامجم خرمآباد
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم