نمایشنامه‌ 131 ساله اما جوان

در اقتباس‌های متعدد از این اثر واقعگرا ، کارگردانان تئاتر و سینما از ظن خود یار ایبسن شده‌اند و به فراخور زمان، مکان و ذهنیت خود، به متن «خانه عروسک» جان بخشیده‌اند.

برای کسانی که چندان به ادبیات نمایشی و سینمای جهان آشنا نیستند، شاید فیلم «سارا»ی مهرجویی که براساس این نمایشنامه ساخته شده است تا حد زیادی می‌تواند معرف حال و هوای متن «خانه عروسک» باشد. برای آنان هم که دوست دارند شاهد یک اجرای زنده از این نوشته هنریک ایبسن روی صحنه تئاتر باشند، از یک هفته پیش فرصتی پیش آمده است که پیشنهاد می‌کنیم آن را از دست ندهند.

نمایش «نورا» با کارگردانی علیرضا کوشک‌جلالی که این روزها با نقش‌آفرینی پیام دهکردی، پانته‌آ بهرام، احمد ساعتچیان و بهناز جعفری در تالار قشقایی مجموعه تئاترشهر روی صحنه آمده، برداشتی آزاد و البته کمیک از نمایشنامه «خانه عروسک» است که توانسته چون اثر سال گذشته این کارگردان با عنوان «خدای کشتار»، تماشاگران زیادی را پای خود بنشاند.

اولین دخل و تصرف کارگردان در متن، از تغییر عنوان نمایشنامه «خانه عروسک» به «نورا» شروع می‌شود و با امروزی کردن روابط شخصیت‌ها و افزودن وجوه و موقعیت‌های کمدی به کار، ادامه پیدا می‌کند.

این تغییرات را باید در راستای رویکرد همیشگی کوشک جلالی به نزدیک ساختن نمایش به تماشاگران عادی تئاتر ارزیابی کرد که همیشه بر جذب مخاطب برای آثارش تاثیر مثبت داشته است. با این رویکرد کوشک جلالی، اگرچه داستان نمایش او دیگر در سال‌های پایانی قرن 19 میلادی نمی‌گذرد؛ اما با این حال روح و نهاد مایه متن «خانه عروسک» ایبسن را همچنان حفظ کرده است. داستان زن و مادری فداکار به نام نورا که نادیده گرفته شدنش از سوی همسر و دیگران باعث شورش او علیه نظم موجود می‌شود.

مهدی یاورمنش‌
‌ گروه فرهنگ و هنر