از آخرین کارتان در آرزوی زیارت بگویید.
در آرزوی زیارت، فیلمی داستانی است که در صدا و سیمای خراسان رضوی تولید میشود و در حال حاضر روزهای آخر تصویربرداری را میگذراند.
من سعی کردم در این کار از هنرمندان بومی و محلی خراسان استفاده کنم. در آرزوی زیارت، داستان زندگی فردی خیر است که در روستایی زندگی میکند. او به پسران روستا قول میدهد چنانچه در امتحانات مدرسه قبول شوند، آنها را به زیارت امام رضا (ع) ببرد. رضا، یکی از دانشآموزان مدرسه با توجه به این که در امتحان قبول میشود، ولی برای رفتن به زیارت مشکلاتی دارد و ...
چرا این سوژه را برای فیلمتان انتخاب کردید؟
هر آدمی در مسیر زندگی همچنان که محتاج نیازمندیهای روزمره است، نیازهای روحی و قلبی فراوانی دارد.
این فیلم میکوشد که یک نیاز معنوی را به نمایش بگذارد. معمولا انتخاب موضوع برای فیلم، نخستین مرحله و بسیار دشوار است. من زیاد به موضوعات گوناگونی فکر نکردم و اجازه دادم موضوعات ساده از زندگی روزمره سراغم بیایند. وقتی اشتیاق یک نوجوان روستایی برای زیارت به عنوان موضوع انتخاب شد، تا آنجا که امکان داشت درباره این سوژه اطلاعات لازم را جمعآوری کردم. نزدیک به 1000 نامه از دانشآموزان مقطع راهنمایی و دبستانی که برای امام رضا(ع) نوشته بودند، از طریق روابط عمومی آستان قدس رضوی دریافت کردم و کتابهایی را خواندم تا بتوانم طرح واقعبینانهتری بنویسم.
اعتقاد دارم قلب کودکان به علت روحیه لطیف آنها آمادگی بیشتری برای پذیرش معنویت و محبت دارد.
از پیشتولید فیلم بگویید.
هر فیلم برای این که ساخته و در نهایت دیده شود، باید مراحل مختلف و مشخص را طی کند. یک فیلم موفق این مراحل را بخوبی و توسط عوامل و دستاندرکاران توانا و حرفهای پشتسر میگذارد. به همین خاطر به پیشتولید خیلی بها دادیم و با صرف حدود 2 ماه سعی کردیم همه آنچه را که برای تولید فیلم ضروری است، فراهم آوریم.
لوکیشن فیلم کجاست و برای انتخاب، چه چیزهایی را مدنظر داشتید؟
برای انتخاب محل تصویربرداری به مکانهای زیادی رفتیم. حدود 20 روستا در جهتهای چهارگانه مشهد بازبینی شد و نهایتا روستای مایان وسطی و مسجد روستای ازغد برای کار انتخاب شدند. مدرسه، جادههای روستایی، رودخانه، مزارع کشاورزی و منازل روستایی از دیگر محلهای تصویربرداری بود.
با این که بسیاری از فضاهای تصویربرداری در روستا بود و انتظار میرفت کمتر با مظاهر شهرنشینی مواجه شویم، اما چنین نبود و ما برای نمایشی زیبا از محیطی که تصویرش را میگرفتیم، دست به بازسازی و پاکسازی منطقه زدیم، چراکه وقتی قرار است در دل طبیعت سبز و خرم کار شود، حتی اگر پوست میوهای به چشم آید، مسلما بیننده آزردهخاطر خواهد شد.
از دشواریها و مشکلات کار بگویید.
دشواریهای یک کار تولیدی همیشه همراه عوامل است. مثلا از نظر تصویربرداری، آسمان در یک ساعت چند بار عوض میشد و ما نمیتوانستیم برای تصویربرداری و حفظ راکورد صحنه در یک درجه نوری ثابت قرار بگیریم. از نظر صدابرداری، صداهای مزاحم خیلی داشتیم، مثل صدای پرواز هواپیما، صدای کوبیدن چکش روی تیرآهن، صدای موتور سمپاشی یا صدای اگزوز موتورسیکلتی که سکوت روستا را میشکست و.... یادم میآید وقتی قرار بود کنار رودخانهای پر آب و خروشان تصویربرداری کنیم، از برخورد آب با سنگها صدای زیادی تولید میشد که ناچار شدیم به اتفاق گروه تمام سنگهای کف رودخانه را تا شعاع زیادی برداریم تا آب در مسیر همواری جریان پیدا کند و صدا کمتر شود.
کار کردن با بچهها سخت است یا آسان؟
کار با بچهها سختی خاص خودش را دارد که در صورت داشتن مهارتهای ارتباطی میتوان احساسات و هیجانات آنها را شناخت و کنترل کرد.
ایده اولیه فیلم از خودتان است یا شبکه استانی مرکز خراسان؟
ایده اولیه از خودم بودم و به دنبال آن طرحی چند صفحهای نوشتم، البته شورای طرح و برنامه سیمای خراسان رضوی پیشنهادها و نظرات جالب و ارزشمندی ارائه کردند که باعث شد طرح پختهتر و کاملتر شود. برای تولید این طرح سعی شد از سبک فرمالیسم که تاکید آن بر شکل و صورت است، دور شویم و به سبک رئالیسم شاعرانه که تاکید آن بر میزانسن، صحنهآرایی و نورپردازی است، نزدیک شویم.
در این فیلم آیا فقط از هنرمندان بومی استفاده کردهاید؟
شایستگیها، اعتماد و صلاحیتهای فردی و هنری هنرمندان استان باعث شد تا همه دستاندرکاران از هنرمندان بومی انتخاب شوند. در این کار سعید تشکری (فیلمنامهنویس)، حسین صفار (تصویربردار)، محمدمهدی مهدیزاده (صدابردار) و اسماعیل بایگی، علیرضا لعلی، مریم رحمتی، زهره مرادی، سعید توکلی، عماد عزیزی و... به عنوان بازیگر، با موسیقی ناصر نجفی و تدوین علیاکبر حسنزاده با من همکاری داشتند.
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم