خواندنی هفته

می‌میرم به جرم آن که هنوز زنده بودم

شاعر به مرگ فکر نمی‌کند. برای او ستایش لحظه‌ای که هست، زیباست. با همه دردهای کشنده و ناهمواری‌هایش. شاعر می‌گوید باید قدر هستی و لحظه‌ای را که در آنیم بدانیم و اسم مجموعه شعر تازه‌اش که انتشارات چشمه آن را چاپ و منتشر کرده ‌است هم گواه همین مدعاست؛ «می‌میرم به جرم آن که هنوز زنده بودم». محمد شمس لنگرودی در یکی از شعر‌های این دفتر می‌گوید: «گپ‌ و گفت آرام / کوبیدن مشت بر دندان‌ها، گونه‌ها / ثمری نبخشید / باقی عمر را باید به گفتن با خویش سر کنی / دریا هم اگر بوده باشی».
کد خبر: ۳۳۷۴۹۲

«می‌میرم به جرم آن که هنوز زنده بودم» جدیدترین مجموعه شعرهای لنگرودی است. این دفتر که اشعارش در قالب شعر سپید سروده شده‌اند، دفتر شعر کوچکی‌ است که تازه‌ترین تراوش‌های ذهنی شاعرشان را برای مخاطب شعرهایش بازگو می‌کند. او در این مجموعه از باد، عشق و طبیعت شعر می‌گوید. تصویرسازی‌ها و توصیف‌های شاعرانه شمس لنگرودی در این مجموعه،‌ اشعار را خواندنی‌ جلوه می‌دهد.

شمس لنگرودی که امسال 60 ساله می‌شود، شعر سرودن را از دهه 50 آغاز کرد. اولین دفتر شعرش «رفتار تشنگی» سال 1355منتشر شد، اما نه از این دفتر‌ که کمی پس از انتشار مجموعه‌های «خاکستر و بانو» و «جشن ناپیدا» بود که وی به شهرت رسید. لنگرودی 7 سال پیش برای 53 سالگی‌اش هم مجموعه شعر «53 ترانه عاشقانه» را منتشر کرد.

شمس لنگرودی یک رمان هم با نام «رژه بر خاک پوک» منتشر کرده و حاصل تحقیقاتش در زمینه شعر کتاب‌هایی نظیر «تاریخ تحلیلی شعر نو»، «گردباد شور»، «از جان گذشته به مقصود می‌رسد» و «رباعی محبوب من» است.

newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها