دوران جولان مایکون

این مدافع راست انفجاری بعد از مشارکت درجه اول در رسیدن به اینترمیلان به 3 عنوان مهم قهرمانی در فصل گذشته فوتبال ایتالیا و اروپا اینک همراه با زرد و آبی‌پوشان مشغول شرکت در جام‌جهانی نوزدهم در آفریقای جنوبی و جولان دادن در آنجا است.

به واقع در مسابقه نخست تیم ملی برزیل در آن سامان که اکثر نفرات این تیم خوب کار نکردند و به برد خفیف 1 ـ 2 در برابر تیم سختکوش اما بشدت متوسط کره شمالی قناعت ورزیدند یکی از نقاط معدود قوت برزیل حضور و بازی مایکون بود. وی نه‌تنها در حوزه حرکت خود پیستون راست بارها طول زمین را طی و با پاس‌ها و سانترهایش برای حریف خطرسازی کرد بلکه در دقیقه 55 و در حالی که بازی با تساوی بدون گل به پیش می‌رفت و مشخص شده بود مهاجمان برزیل در آن شب گلزن نیستند، با نفوذی پا به توپ از سمت راست و زدن ضربه‌ای با بیرون پای راست و کات دادن به توپ از زاویه‌ای بسیار بسته دروازه حریف را به طرز حیرت‌آوری فرو ریخت و بازی را یک بر صفر کرد. همین گل باعث شکستن مقاومت کره شمالی و به ثبت رسیدن گل دوم سله‌سائو در دقایق بعدی هم شد.

مایکون یک تازه‌وارد به هرم فوتبال جهان نیست و 4 سالی است که در جوزپه مه‌آتزا می‌درخشد اما همان طور که سرمربی پرتغالی آن تیم ـ خوزه مورینیو ـ به سوی اسپانیا حرکت کرد و آنجا مربی رئال شد، او نیز مایل است به همان‌جا برود و پیراهن این تیم پردردسر را به تن کند، حتی تحرکات و اقداماتی متعدد هم در این زمینه انجام شده است. حسن حضور مایکون در جام‌جهانی 2010 به چشم خوردن قابلیت‌های او در مهم‌ترین میدان ملی جهان بوده
است.

هم کافو که مدتی است بازنشسته شده و هم روبرتو کارلوس که در 38 سالگی هنوز در برزیل بازی می‌کند و عضو کورین‌تیانس شده عضوی از تیم‌های نایب قهرمان و قهرمان برزیل در جام‌‌های جهانی 1998 و 2002 بودند و حالا مایکون و دنی آلوز در راست و میشل باستوس از باشگاه لیون فرانسه در سمت چپ، جانشین آنها شده‌اند. در میان آنها مایکون گرانمایه‌ترین جایگزین است و نقش و سهم زیادش در گل‌هایی که اینتر و برزیل در سال‌های اخیر به ثمر رسانده‌اند، نشانگر وجود میل شدید او به تهاجم است؛ میل و اشتهایی که در اکثر پیستون‌های ارشد فوتبال برزیل در 20 سال اخیر و حتی پیش از آن رویت شده است. شاید این هم از قضا و قدر و یک نشانه و طالع خاص است که همان‌طور که روبرتو کارلوس 14 سال پیش با ترک اینترمیلان به برنابئو رفت و پیراهن رئال را پوشید، مایکون 28 ساله نیز در راه پیمودن همان مسیر است و می‌خواهد یکی از کهکشانی‌‌ها باشد، اما این‌که طول دوران حضورش در آنجا به اندازه کارلوس باشد (11 سال) بشدت بعید می‌نماید.

مایکون معتقد است فتح مسابقات جاری جام‌جهانی در خاک آفریقای جنوبی کارنامه او را که به لطف فتوحات اینتری وی و همچنین قهرمانی‌های برزیل در کوپا آمه‌ریکا 2007 و جام کنفدراسیون‌ها 2009 همین حالا نیز درخشان است، کامل خواهد کرد. او با این‌که به خاطر فصل بسیار طولانی و سنگین و پر از جام اینترمیلان، خسته و فرسوده است، می‌گوید: همه ما در اردوی برزیل برای فتح این جام به آفریقا آمده‌ایم و اگر چنین شود، یک چیز فوق‌العاده خواهد بود. خوشبختانه در این فصل فرمی درخشان و ایامی عالی داشته‌ام و امیدوارم که اینها هرگز تمام نشود.

این اولین حضور مایکون در مرحله نهایی جام‌‌های جهانی به حساب می‌آید. زیرا در سال 2006 کارلوس آلبرتو پری‌یرا سرمربی وقت سله‌سائو سی‌سینیو را که در رئال مادرید و رم عضویت یافت بر وی ارجح شمرد و او را به آلمان برد. این در حالی اتفاق افتاد که مایکون در قهرمانی‌های برزیل در جام ملت‌های آمریکای جنوبی 2004 و جام کنفدراسیون‌ها 2005 هم سهم داشت و با احتساب فتوحات مجدد او در این دو جام در 3 سال گذشته، وی هر یک از آنها را دو بار تصاحب کرده است.

مایکون فوتبال حرفه‌ای و درجه اول خود را با تیم گره‌میو در کشور زادگاهش شروع کرد و از 2004 به اروپا آمد و ابتدا عضو موناکوی فرانسه شد و دو سال در آنجا ماند و سپس به اینتر آمد. او در این باشگاه در چهار قهرمانی از 5 قهرمانی متوالی اینتر در «سری A» و مهم‌تر از آن اولین قهرمانی این تیم ایتالیایی در جام باشگاه‌های اروپا ظرف 45 سال اخیر که در فصل گذشته حاصل آمد، شریک شد.

دونگا از تحسین‌کنندگان مایکون در تمامی این سال‌ها بوده و سرمربی تیم ملی برزیل در 4 سالی که از انتصاب وی به این سمت می‌گذرد معمولا او را بر الوز بال راست سریع‌تر و فنی‌تر بارسلونا ارجح شمرده است. زیرا مایکون به لحاظ فیزیکی ساخته و پرداخته‌تر از الوز ظریف است و دونگا که معتقد به رجحان فوتبال سیستماتیک و بازی گروهی اروپایی‌ها بر بازی غریزی و حرکات فانتزی بازیکنان هموطن خویش بوده، مایکون را بازیکن فیکس تیم خود قرار داده و الوز را فقط در برخی روزها به کار گرفته است.

در جام جهانی نوزدهم این مربی نظم‌گرا و سختگیر از اعتقاد فوق دست برنداشته و با توجه به نقش محسوس مایکون در راه‌اندازی بازی روبه جلوی سله‌سائو، رساتر از گذشته از وی تعریف می‌کند و می‌گوید: «مایکون یک بازیکن ویژه است زیرا هم در بازی کلی و گروهی ما حل شده و جزئی مهم از آن است و هم در یورش‌های فردی‌اش گره‌گشای کار ما در لحظاتی است که به بن‌بست خورده‌ایم.»