دولــت آلـمان ، آخـرین فـرصـت‌ها

سایت اینترنتی روزنامه‌ آلمانی دی تسایت، در تحلیلی تحت عنوان" دولت آلمان، آخرین فرصت‌ها "، با اشاره به بحرانی که دولت ائتلافی آلمان با آن دست و پنجه نرم می‌کند، نوشته است:

«ائتلافی که شروع آن اشتباه بود، با گذشت زمان وضعیت اسفبارتری پیدا کرده است. ائتلاف دموکرات‌های آزاد با دو حزب خواهرخوانده سوسیال مسیحی و دموکرات مسیحی، در حالی با توافقی سخت برسر مسائل مورد اختلاف شروع به کار کرد که با گذشت تنها حدود هشت ماه از این ائتلاف، به نظر می‌رسد که به پایان خود نزدیک شده باشد.

مطالعه‌ تاریخ سیاسی آلمان نشان می‌دهد که تا کنون هیچ یک از ائتلاف‌های حاکم بر این کشور با چنین افول تدریجی‌ همراه نبوده است. البته در سال 1998 ائتلاف قرمز (سوسیال دموکرات) - سبز آلمان دچار چنین مشکلی شد که البته این دو حزب در آن زمان با اتخاذ تدابیر فوری و عاقلانه خود توانستند بلافاصله از وخیم‌تر شدن شرایط جلوگیری کنند. این درحالی است که برخلاف این تلاش‌های ائتلاف پیشین، ائتلاف فعلی تاکنون موفق به توافق کامل بر سر هیچ یک از چالش‌های مشترک پیش روی خود نشده است و تلاش برای توافق بر سر مسائل کلیدی چون بازار مالی، مالیات‌ها، سلامت، انرژی و یا وزارت دفاع نیز تاکنون با شکست روبرو شده است.

ائتلاف فعلی آلمان در حالی تحت فشار بحرانی که با آن روبروست به اتخاذ تصمیماتی همانند موردی که اخیرا درمورد بسته صرفه جویی اتفاق افتاد مبادرت می‌ورزد که نتیجه چنین تصمیماتی نه به معنای برون رفت از بحران که بیشتر با هدف رهایی مقطعی است.

به هنگام بررسی علت سقوط زودهنگام و احتمالی ائتلاف فعلی آلمان، اولین نکته ای که به نظر می‌رسد این است که دو حزب متحد کوچک آلمان به گونه‌ای افراطی و بی‌تعهد به دنبال عملی کردن منافع حزبی خود هستند و آنگلا مرکل صدراعظم کشور نیز ذاتا توانایی هدایت و تاثیر گذاری روی حزب متحد خود برای قرار گرفتن در یک خط تعادل و میانی را ندارد. این ضعف طی ماه‌های گذشته درحالی به کرات تکرار شده است که صدر اعظم  بدون اقتدار و اختیار و ائتلافش نیز بدون رهبر به حیات خود ادامه می‌دهد.

البته این وضعیت با استعفای ناگهانی رییس جمهور این کشور نیز تا حدی بدتر شد. حتی اگر استعفای وی را ربطی به صرف نظر وی برای حضور در ائتلاف فعلی آلمان ندانیم، اما به طور کلی استعفای وی احساس عدم اطمینان سیاسی‌ را به وجود آورد که تحت فشار بودن سیستم سیاسی ائتلاف زرد - سیاه آلمان را نیز نشان داد.

درصورتی که سه حزب حاضر در دولت آلمان بخواهند به همین شکل به کار خود ادامه دهند، در واقع حیات چنین ائتلافی را به بازی گرفته‌اند، چرا که چنانچه با گذشت زمان مفهوم و اعتباری سیاسی برای این دولت حاصل نشود، این به معنای این نیست که دموکرات‌های آزاد به همراه سوسیال مسیحی و دموکرات مسیحی‌ها دست از کار می‌کشند بلکه بیشتر به نظر می‌رسد که این سه حزب همچنان دولت خود را با توجیه وجود خواسته‌ها و اقدامات مشترک ظاهری به گونه‌ای محکمتر حفظ کنند.

اکنون سه حزب آلمان با دلایلی خودخواهانه، برگزاری هرگونه انتخابات جدید را رد می کنند، چرا که به نظر آن‌ها ضمن مشکل بودن برگزاری چنین انتخاباتی، برای صدر اعظم آلمان بسیار سخت است که درصورت اجبار برای ائتلاف با سوسیال دموکرات‌ها بار دیگر بخواهد خواسته‌ها و مواضع خود را به آن‌ها نزدیک کند.

البته به نظر می‌رسد که کاندیداتوری یوآخیم گائوک و پیروزی نه چندان محتمل وی نیز طی روزهای آتی چالش جدیدی را برای دولت آلمان و به ویژه شخص صدر اعظم ایجاد کند، به گونه‌ای که برخی از تحلیل‌گران پیروزی گائوک از حزب سوسیال دموکرات را شکست قطعی مرکل و مرگ حیات سیاسی وی حتی در بین هم حزبی‌هایش می‌دانند.

طبق نظرسنجی‌هایی که تاکنون انجام شده است، رییس دو حزب اصلی حاضر در دولت تا کنون این چنین با کاهش محبوبیت روبرو نبوده‌اند، به گونه‌ای که به نظر می‌رسد گوئیدو وستروله و آنگلا مرکل برای مقابله با هجمه‌های رو به رشد انتقادی ناچار به انجام تحولی سریع هستند.»

ایسنا