عنایتی: من رفتم، استقلال نتیجه گرفت

قسمت بود که به این تیم برگردم. موقعی که در استقلال بازی می‌کردم مسوولان این تیم تماس گرفتند و گفتند برگرد. لیگ اینجا حرفه‌ای شده و دیگر مثل قبل نیست که امشب قرارداد ببندی و فردا بازی کنی. شرایط در استقلال طوری بود که تصمیم گرفتم جدا شوم و به الامارات برگردم. خدا را شکر در این مدت دوباره خودم را احیا کردم و به جرات می‌توانم بگویم از نظر روحی و بدنی در شرایط فوق‌العاده‌ای قرار دارم. امیدوارم سرمربی تیم ملی گوشه چشمی هم به بازی‌های لیگ امارات داشته باشد و من را ببیند. شک ندارم اگر او بازی‌های الامارات را ببیند من را دوباره به تیم ملی دعوت خواهد کرد. دوست دارم در جام ملت‌ها تیم ملی را همراهی کنم.

من ناامید نیستم. تیم ملی، تیم ملی است و هر بازیکنی که خوب باشد می‌تواند در آن بازی کند. من شرایط فوق‌العاده‌ای دارم و از لحاظ بدنی واقعا آماده هستم. البته نیم فصل اول هم همینطور بود اما به دلیل حاشیه‌هایی که به وجود آمد نتوانستم آنطور که باید خودم را نشان بدهم. ولی وقتی به الامارات آمدم این آرامش به وجود آمد. فکر می‌کنم الان جزو 5‌، 6 بازیکن برتر گلزن لیگ هستم. خیلی از بازیکنان خارجی از ابتدای فصل تا الان به اندازه من برای تیمشان گل نزده‌اند. امیدوارم قطبی این مسائل را ببیند و دوباره من را به تیم ملی دعوت کند. بعد از یکسال و نیم دوری دوست دارم برای ایران بازی کنم.

هیچ گروهی آسان نیست. متاسفانه یکی از معظلات فوتبال ایران در چند سال اخیر این است که فکر می‌کنیم تیم‌های دیگر کوچک هستند و ما بزرگ هستیم. نمونه‌اش همین فوتبال امارات است. ما هر روز در روزنامه‌ها و تلویزیون می‌گوییم امارات فوتبال ندارد. مربیان و بازیکنان مختلف این حرف‌ها را می‌زنند ولی جالی اینجاست که می‌آییم به آنها می‌بازیم. تمام نمایندگان ایران مقابل تیم‌های اماراتی در لیگ قهرمانان شکست خورده‌اند در حالی که مقابل عربستانی‌ها یا ازبک‌ها اینطور نبوده است. پس این نشان می‌دهد فوتبال آنها هم پیشرفت زیادی کرده. فکر می‌کنم باید هر تیمی را حریفی سرسخت دانست. گروه‌‌بندی ایران هم به هیچ وجه آسان نیست و امیدوارم تیم ملی با یک برنامه‌ریزی مناسب در جام ملت‌ها موفق باشد.

بالاخره ما تلاشمان را می‌کنیم ولی وقتی مدافعان تیم می‌خواهند به دسته یک برویم چه کاری می‌شود کرد؟ آنها این هدف را داشتند و با قدرت هم به آن رسیدند. در همین بازی آخر تیم مقابل الوصل چهار بار از حریف جلو افتادیم اما اینقدر اشتباه کردند که در نهایت بازی را 5 بر 4 باختیم. فکر کنم اگر به جای آنها در زمین چوب بگذاریم به نفع تیم می‌شود. در اینصورت حداقل می‌دانیم حرکتی نمی‌کنند ولی مدافعان ما کارشان حساب و کتاب ندارد.

به نکته بسیار مهمی اشاره کردید. این همان چیزی است که کارشناسان هم به آن اعتراف کرده‌اند. مثلا اگر مهاجم الجزیره در هر بازی یک گل بزند کسی تعجب نمی‌کند چون اینقدر هافبک‌های خوبی دارند که مهاجم را تغذیه کنند. ولی الامارات دقیقا عکس این است. فقط دوست دارم بازی‌های ما را ببینید تا متوجه شوید یک مهاجم باید در زمین چه کارهایی بکند. به جرات می‌توانم بگویم من در هر بازی نزدیک به 10، 11 کیلومتر در زمین می‌دوم. مربی از من می‌خواهد کنار خط بروم. حتی در دقایقی کنار نقطه کرنر باشم و مدام این مسیر را بروم و بیایم. مثلا در فینال جام حذفی قبل از بازی مربی از من خواست موقع دفاع در میانه زمین خودمان باشم. گفتم آخر مگر من چقدر می‌توانم بدوم. کی به خط حمله بروم و کی گل بزنم؟ با اینحال باید به نظر او احترام می‌گذاشتم. یا روی ضربات کاشته مربی به من گفته بود باید در دیوار دفاعی، تیر یک را بگیری. باید روی تمام کاشته‌ها به عقب بروم. دفاع‌های ضعیف هم که می‌دانید چقدر پشت محوطه خطا می‌کنند و معمولا من باید در زمین خودمان باشم. واقعا کار بسیار دشواری در الامارات دارم و در خط حمله هم تنها هستم. غیر از من تیم یک مهاجم جوان هم دارد که در بازی‌های تیم فکر می‌کند به پارک آمده. هر چقدر سرش داد می‌زنم انگار نه انگار. کار خاصی در زمین انجام نمی‌دهد.

از خدا ممنونم که کمک کرد این گل‌ها را بزنم و کمک کوچکی به تیم کنم. خیلی دوست داشتم الامارات در لیگ حرفه‌ای باقی می‌ماند، ولی این اتفاق نیفتاد.

البته این روزها اخبار زیادی درباره 14 تیمی شدن لیگ وجود دارد که اگر این طرح را تصویب کنند دیگر الامارات به دسته پایین تر نمی‌رود و می‌توانیم فصل بعد هم در لیگ حرفه‌ای باشیم. من با الامارات خاطرات خیلی خوبی دارم، همان‌طور که با استقلال داشتم. وقتی اولین بار آمدم الامارات، خیلی‌ها خرده گرفتند چرا این تیم را انتخاب کرده‌ام. اما از لحاظ مدیریتی باید بگویم باشگاهی نمونه است. مدیران و مربیان این تیم اینقدر بامعرفت هستند که آدم از انتخابش پشیمان نمی‌شود. در ایران چنین مسائلی زیاد وجود ندارد. اینجا، مدیران یک رو هستند و حرفی که می‌زنند همان می‌شود. اما در ایران اینطور نیست. در مقابلت یک حرف می‌زنند و وقتی می‌روی، پشت سرت حرف دیگری می‌زنند. در واقع یکی از فاکتورهای خوب امارات این است که مدیران و مربیان با تو صادق هستند و می‌توانی روی حرفشان حساب کنی، در حالی که در ایران اینطور نیست. اگر خوشحال هستند واقعا خوشحالند و اگر ناراحتند واقعا ناراحت. روی دیگری ندارند. ولی متاسفانه در ایران من مسائلی دیدم که باعث ناراحتی‌ام شد. با توجه به این مسائل از انتخاب الامارات واقعا خوشحال هستم و با روسای این باشگاه ارتباطی دوستانه دارم. واقعا خوشحالم که با این تیم قهرمان جام حذفی امارات شدیم و یک جام معتبر به کلکسیون باشگاه آوردیم. با این جام اسم من و جواد کاظمیان در تاریخ الامارات ماندنی شد.

من کاری با استقلال ندارم. نامردی است اگر نگویم به این باشگاه خیلی مدیون هستم. استقلال من را بزرگ کرد و به اوج رساند. از این‌که توانستم رکوردی تاریخی برای این باشگاه به جا بگذارم و بهترین گلزن تاریخ آن شوم، واقعا خوشحالم و به آن افتخار می‌کنم. نزدیک به 70 گل در جام‌های مختلف برای استقلال زدم. منتهی این مساله خیلی از آقایان را ناراحت کرد که چرا من به این عنوان رسیده ام. چشم دیدنش را نداشتند و همین مساله فشار زیادی رویشان ایجاد کرد. حالا که فکر می‌کنم می‌بینم خوب شد از استقلال جدا شدم چون درست بعد از رفتن من این تیم دوباره نتیجه گرفت. برای رضا عنایتی کافی است که طرفداران از برد استقلال خوشحال شوند. باور کنید برایم مهم نبود که باشم و بازی کنم. دوست داشتم تیم برنده شود. همانطور که دیدید بعد از رفتن من دوباره استقلال به آرامش رسید و توانست خودش را در لیگ بالا بکشد. شرایط خط حمله واقعا بهتر شد و بازیکنان با خیال راحت‌تری کار کردند. البته باید تاکید کنم علیرغم میل باطنی‌ام از استقلال رفتم، ولی خوشحالم که حداقل با این جدایی، تیم نتایج بهتری به دست آورد.

ببینید استقلال در اول فصل با یکسری مشکلات حاشیه‌ای روبرو شد که رفته رفته شرایط را برایش سخت تر کرد. امتیازات زیادی را از دست دادیم و حتی بازی‌هایی را که جلو بودیم، می‌باختیم. دقیقا بعد از جدا شدن من، این تیم به آرامش رسید و توانست هم در لیگ و هم در آسیا نتایج خوبی را به دست آورد. چه مردم قبول کنند و چه نکنند، این نظر شخصی من است. امیدوارم این وضعیت ادامه داشته باشد و استقلال در لیگ قهرمانان هم بتواند با شکست الشباب عربستان به جمع 8 تیم نهایی برود.

من عاشق طرفداران تیم هستم و قصد فروتنی ندارم. ولی بهتر شد که رفتم چون مهاجمان دیگر داشتند اذیت می‌شدند. من همان اول فصل مصاحبه‌ای کردم که به مذاق آقایان خوش نیامد. گفتم استقلال مهاجم زیادی دارد. مربیان ایران هم احساسی کار می‌کنند و برای این‌که به همه بازی بدهند، کار تمام بازیکنان را خراب می‌کنند. درباره خودم بگویم که اگر دقیقه 60 از زمین بازی تعویض شوم فوتبالم خراب می‌شود چون مهاجم 90 دقیقه هستم. باید در زمین بمانم و تمرکز کنم تا این‌که گل بزنم. ولی وقتی تعداد مهاجم زیاد باشد مربی مجبور می‌شود که مدام تعویض کند و در این حالت هیچ مهاجمی در حد خودش ظاهر نمی‌شود. از همان اول گفتم اگر مهاجمی پیشنهاد خوب داشت باید برود. دیدید که این اتفاق افتاد و من خودم از استقلال رفتم. جدایی من چقدر کار را برای مجیدی، برهانی و اکبرپور راحت‌تر کرد؟ خوشحالم از این‌که چنین تصمیمی گرفتم و الان می‌بینم بچه‌ها در استقلال موفق هستند.

به احتمال زیاد قبل از این‌که برای تعطیلات به ایران برگردم تیم جدید اماراتی ام را انتخاب می‌کنم.