سهم کودکان از رادیو فراموش نشود

این گفته کاملا درست است چون زمان شنیدن برنامه‌های رادیو مخاطب فقط با صدا سر و کار دارد و خودش باید با استفاده از این صدا تصویرسازی کند.

اگر این اصل را بپذیریم، باید بگوییم در دوره‌ای که رسانه‌ها حرف اول را در دنیای ارتباطات انسانی می‌زنند باید برای کودکان هم در دنیای خیال انگیز رادیو جایی را در نظر بگیریم. کودکان دنیای خیالی بزرگی دارند.

آنها پیش از این‌که با چشم عقلانی به دنیا نگاه کنند و از طریق بزرگ‌ترها با مفاهیم دنیای واقعی آشنا شوند، دنیا را از دریچه خیال خود می‌نگرند. در دنیای امروز بزرگ‌ترها خیلی زود دنیای خیالی کودکان را تصرف می‌کنند و با تزریق علم و معادلات علت و معلولی نمی‌گذارند آنان دنیای کودکی مناسبی داشته باشند. بزرگ‌ترها و امکانات امروزی، کودکان را خیلی زود بزرگ می‌کند.

اما اگر قبول کنیم که صدا و رادیو، دنیای خیال را گسترش می‌دهد پس باید قبول کنیم رادیو سهم بسزایی در طولانی شدن دوران کودکی دارد. اما برنامه‌های رادیویی که برای کودکان ساخته و پخش می‌شود آنقدر اندک است که نمی‌تواند این گروه سنی را جزو مخاطبان دائمی خود بکند.

حال که بیشتر رادیویی‌ها بر این باور هستند که رادیو برای فردای خود برنامه‌های گسترده‌ای دارد، ای‌کاش در این برنامه وسیع، کودکان و نوجوانان هم بیشتر دیده شوند. حال که قرار است رادیو نمایش راه‌اندازی شود پس می‌توان برای کودکان هم نمایش رادیویی تولید کرد.

حال که قرار است برای موسیقی رادیو برنامه‌ریزی شود، پس می‌توان در این حوزه برای کودکان هم سهمی در نظر گرفت. حال که قرار است گویندگان رادیو کشف شوند، می‌توان از میان کودکان هم گویندگان خوبی پیدا کرد. یادمان باشد ژاله صادقیان که اکنون یکی از بهترین گویندگان رادیو به شمار می‌آید فقط 7سال سن داشته که به رادیو آمده و گویندگی را آغاز کرده است.