از لیگ برتری‌ها پرتماشاگرتر شده‌ایم

ظاهرا سطح پایین‌تر است و باید آسان باشد، ولی باور کنید خیلی سخت و دشوارتر از لیگ برتر است. رقابت‌ها خیلی نزدیک و فشرده است و در عین حال توجه کافی هم وجود ندارد. در لیگ برتر هر رویدادی زیر ذره‌بین است، ولی اینجا فقط باید کار به درگیری فیزیکی کشیده شود تا مورد توجه قرار بگیرید. بخصوص وقتی در ورزشگاه خالی به میدان می‌روی، کار خیلی سنگین‌تر جلوه می‌کند. به هر حال فوتبال با تماشاگر جذابیت دارد و شکر خدا این اواخر ما هم تماشاگردار شده‌ایم.

اوایل احساس یک تبعیدی را داشتم، ولی چون خودم انتخاب کرده بودم ذهنم را معطوف یک مرکز توانبخشی برای بازگشت به شرایط بازی در سطح اول کردم، ولی تمام این تصورات اشتباه بود چون اینجا هم به سهم خود رقابت، تلاش، حاشیه و ... دارد. الان خوشحالم که می‌توانم در کنار بچه‌های تبریز موفق باشم. با همدیگر تمام تلاشمان را می‌کنیم تا ماموریت خودمان را با موفقیت به آخر برسانیم.

به هر حال با تراکتور به مشکل خوردم و به خاطر مصدومیت شدید و از دست دادن فصل گذشته احساس کردم. اگر از دسته اول شروع کنم، به علت کم بودن فشار بهتر خواهد بود ولی این بخش از تصورم خیلی اشتباه بود، چون اینجا فشار خیلی بیشتر از حد تصور است و علتش را هم قبلا توضیح دادم.

ما اصلا کم‌ستاره نیستیم، رسول خطیبی و علی انصاریان هستند. بچه‌های تبریزی گرچه اسم و رسم ندارند، ولی قابلیت ستاره شدن دارند. راستی ماکان و سیلاس هم هستند. برای دسته اول تیم خوب و نسبتا پرمهره‌ای هستیم.

بدون تردید آقای کاظمی با تجربه بالایی که از سال‌ها حضور در مقاطع مختلف دارد، کمک حال شایانی به تیم در راه موفقیت کرده است. او به تمام اعضای تیم از با‌تجربه تا بی‌تجربه اعتماد به نفس داده و در مسائل فنی هم که استاد مسلم است، بدون شک نقش او در موفقیت‌های اخیر تیم ما بسیار پررنگ است.

مسلما رسیدن به این مرحله و حتی قهرمانی در جام حذفی از آرزوهای اولیه‌مان بود، ولی هدف ما ابتدا فقط تلاش برای لیگ برتری شدن بود، اما با آمدن فرهاد کاظمی و صحبت‌های مداوم او به این باور رسیدیم که توان موفقیت در جام حذفی را داریم و به لطف خدا توانستیم به فینال برسیم تا برای قهرمانی تلاش کنیم.

پرسپولیس همیشه پرسپولیس است و روی کاغذ کمتر برای ما شانس قائل می‌شوند ولی فراموش نکنید که ما تراکتورسازی و ذوب‌آهن را در این رقابت‌ها بردیم و حالا هم تمام تلاشمان را می‌کنیم تا پرسپولیس را شکست دهیم.

پرسپولیس را دوست دارم ولی نسبت به گسترش فولاد و پیراهنی که بر تن دارم، تعصب دارم. خوشبختانه یا متاسفانه من زیاد تیم عوض کرده‌ام و هر سال چند تیم سابقم را در بازی‌ها دیده‌ام. به عنوان بازیکن تیم گسترش فولاد خوشحالم که مقابل پرسپولیس به میدان می‌روم و تمام تلاشم را می‌کنم تا در کنار موفقیت و قهرمانی تیمم ثابت کنم که عباس آقایی هنوز تمام نشده است.