این کشورهای کوچک اما با رویاهای بزرگ چند سالی است با برپایی حراجهای بینالمللی آثار تاریخی میخواهند نامی و البته نانی به جیب بزنند.
جالب است نه؟ چند سال پیش که جیرفت باستانی کشورمان شخم میخورد تا به جای سیب زمینی و پیاز کرور کرور اثر تاریخی از دل خاک بیرون آورده شود، مهمترین و اصلیترین خریداران این آثار را همین کشورهای کوچک تشکیل میدادند.
حتی یکی از این کشورها جسارت به خرج داد و موزهای علم کرد که در آن بوضوح میتوان آثار تمدن جیرفت ایرانیان را دید. از این مهم نیز نباید گذشت که اغلب کسانی که این آثار را از دل خاک بیرون میآوردند تا به بهای کمی به شیخنشینان اطراف خلیج فارس بفروشند، نمیدانستند که مجرم هستند؛ زیرا قوانین تعریف شدهای در این زمینه وجود نداشت.
البته بخشی از این اتفاق نامیمون به حراست و نگهبانی از محوطههای تاریخی برمیگشت و بخشی از آن نیز به نبود قانونی مدون درباره خرید و فروش آثار تاریخی. یعنی مردم نمیدانستند کدام یک از آثار تاریخی را میتوان خرید و فروش کرد و در مقابل خرید و فروش کدام یک جرم تلقی میشود.
روز گذشته سازمان میراث فرهنگی و گر دشگری از ایجاد مرکزی بزرگ در کیش خبر داد که در آن میتوان آثار تاریخی را با مدیریت این سازمان خرید و فروش کرد.
ضرورت ایجاد این مرکز شاید سالها پیشتر حس میشد. زیرا با توجه به اینکه این مرکز با مدیریت و نظارت سازمان میراث فرهنگی شکل میگیرد، به طور حتم حساب دارندگان بحق آثار تاریخی با جویندگان طلا که در واقع سارقان میراث فرهنگی نیز به شمار میروند، جدا میشود.
همچنین با شناسایی برخی آثار که در سراسر جهان نگهداری میشوند، امکان بازیابی بیشتر تاریخ از این طریق فراهم خواهد شد. اما نکتهای که باید به آن به دیده تامل نگریست، این است که این مرکز با استناد به حرفهای مدیرکل موزهها و اموال منقول سازمان میراث فرهنگی باید از سوی بخش خصوصی راهاندازی شود. کدام بخش خصوصی باید این آثار را در کیش خرید و فروش و البته معاوضه کند؟ آیا راهاندازی این مرکز به صورت مناقصه برای تمامی بخشهای خصوصی اعلام میشود؟
مهدی نورعلیشاهی / گروه فرهنگ و هنر
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم