ان.پی.تی به نفع یا به ضرر کشورها

رادیو گفت و گو : پس از تهدیدات آمریکا علیه جمهوری اسلامی ایران ، نمایندگی جمهوری اسلامی ایران در سازمان ملل متحد با ارسال نامه ای به شورای امنیت،  تهدیدات اتمی امریکا علیه ایران را باج گیری اتمی خواند. 
نظر شما در این خصوص چیست؟

عسگرخانی: از آنجائیکه جمهوری اسلامی ایران عضوی از ان پی تی است، مطابق مقررات، امریکا و یا هیچ کشور دیگری اجازه ندارد ایران را حتی تهدید به درد شدید کند.

 اصطلاحاً در ادبیات بازدارندگی و کنترل تسلیحات این نوع صحبتها را، تحریک  به درد شدید تلقی می کنیم و به استفاده از سلاح های متعارف را تهدید به درد خفیف. چون ما عضو ان پی تی هستیم امریکا حتی مجوز بکارگیری واژه های این چنین را مطابق حقوق بین الملل کمیسیون تسلیحات ندارد.

 متأسفانه این حقی است که امریکاییها بعد از زمان جنگ ، بعد از اینکه به سلاح های هسته ای دسترسی یافتند، این حق را برای خودشان قائل شدند.

تصور من این است که می بایستی ما، در جامعه بین المللی مطرح کنیم که، همانطور که در گذشته، بنده در کنفرانس های بین المللی مطرح می کردم که امریکا بیاید این را قبول کند. تاکنون امریکا، از زمان جنگ سرد هنوز نخواسته این محدودیت را قبول کند. و خواسته که اولین کسی باشد که از سلاح هسته ای استفاده کند. در صورتی که  خواسته جامعه جهانی این است که واقعاً، نه تنها از اولین ضربه هسته ای استفاده نکنند، بلکه مطابق همان ان پی تی، بسوی خلع سلاح بروند.

متأسفانه ان پی تی یک معاهده ای است که دنیا را به دو طبقه دارا و ندار تقسیم کرده،بنظر بنده باید یک طبقه متوسط بوجود آید که نه دارا باشد نه ندار .

دسترسی جمهوری اسلامی ایران به فناوری هسته ای نهضتی را در منطقه ایجاد کرده که دیگر کشورها هم بفکر استفاده از انرژی صلح امیز هسته ای برای کاهش وابستگی به انرژی های فسیلی بیفتند.

تهدیدات امریکا فقط بلوف است و امکان این که این تهدیدات اجرا شود به لحاظ عملی و حقوقی وجود ندارد.

رادیو گفت و گو: می توانند این کار را انجام دهند؟
 
عسگرخانی: از سال 1995 می خواهند ماده 10 ان پی تی را طوری تغییر دهند که کشورهایی که ندار هستند هرگز نتوانند از معاهده خارج شوند. و به هر حال این نوعی فشار است که به جامعه جهانی وارد می شود.

این حقی است که به هر حال، جامعه جهانی برای خودش قائل شده و تصوراتی که امریکا درباره خلع سلاح دارد یک شعار بیشتر نیست. اقداماتی که تا کنون کردند،فقط توانستند با روسها کمیت را کاهش دهند. یعنی تعداد کلاهک ها را کمتر کنند ولی در عوض به صورت عمودی و کیفی، فناوریهای خودشان را در زمینه سلاح های هسته ای تقویت می کنند. که اینجا اگر فرصت بود بیشتر می توانستم توضیح دهم.
 
رادیو گفت وگو: آمریکایی ها گفته اند که چین به خاطر منافع اقتصادی در ایران از کشورمان حمایت می کند. ارزیابی شما ازاین اظهار نظر ایالات متحده و غربی ها چیست؟
 
عسگرخانی: امریکا بعد از اینکه اوباما روی کار آمد، در صدد این بود که چهره یک جانبه گرایی را کنار بگذارد و به سیاست خارجی خود مشروعیت بدهد. روی کار آمدن اوباما هم در قالب همین سیاست بود.
یکی از روشهای آنها متوسل شدن به شعارهای چندجانبه گرایی بجای شعار یکجانبه گرایی زمان بوش بود. در همین راستا تماس هایی را با روسها و چینی ها آغاز کردند. یکی از اهداف آنها جلوگیری از گسترش درخواست کشورها برای دستیابی به انرژی هسته ای بود که تاکنون فقط در اختیار چند کشور بود.
 من چند ماه پیش در کنفرانسی که در پایتخت چین در پکن بود شرکت کردم،  چینی ها هم به این اقدامات تبعیض آمیز امریکا واقف هستند.

چینی ها به خوبی می دانند که امریکایی ها اهداف خاصی را حتی علیه چینی ها دنبال می کنند، از جمله گرایش امریکا به هندوستان، همکاری هسته ای آمریکا با کشوری که حتی عضو ان پی تی هم نیست. هند برای چین یک تهدید بحساب می آید.
 
رادیو گفت وگو: آیا تا کنون در مورد تهدیدات ایالات متحده علیه جمهوری اسلامی ایران، اعضای شورای امنیت، واکنش نشان داده اند یا خیر؟

کرمی راد: آنچه در اخبار، از اتاق فکر آقای اوباما به ما می رسد و معمولاً برخی از واقع گرایان آمریکایی هم بر این مسئله صحه می گذارند،این است که تهدید ایران ازسوی اوباما ، یک تروریسم دولتی است. ما داریم خلاف آنچه اوباما در شعارهای تبلیغات انتخاباتی خود می گفت می بینیم.
اینها بازی های بسیاری را درپیش گرفتند که نگذراند ایران در عرصه هسته ای موفق باشد.
بدیهی است با کنفرانسی که در تهران برگزار شد بی اعتباری ایالات متحده امریکا برای افکار عمومی جهان روشن می شود.
 
رادیو گفت وگو: آقای مهمانپرست، اجلاس بین المللی خلع سلاح هسته ای و عدم اشاعه سلاح های کشتار جمعی با شعار انرژی هسته ای برای همه، سلاح هسته ای برای هیچ کس آغاز شد، و بلافاصله هم در صدر اخبار جهان قرار گرفت، ارزیابی شما از استقبال کشورهای شرکت کننده در این اجلاس چگونه است.
 
مهمانپرست: اجلاس خلع سلاح تهران، یک نقطه شروع بسیار خوبی بود تا آن خواسته ای که جامعه جهانی، مدتهاست به دنبال آن است، یعنی دسترسی به انرژی هسته ای،برای اهداف صلح آمیز ، محقق شود. همچنین خواسته دیگر که عبارت است از مبارزه با سلاح های هسته ای و از بین بردن هر گونه سلاح هسته ای بدون تبعیض.
استقبالی که از اجلاس تهران شد با توجه به  اجلاسهایی که غربیها برگزار می کنند ، استقبال خوبی است.
تاکنون توانسته ایم اولین حرکت را خیلی خوب شروع کنیم و امیدواریم با راهکارهایی که دنبال می شود، برای تحقق اهداف اجلاس و عملیاتی شدن مصوبات کمیته های تخصصی شرایط بهتری را فراهم کنیم.
 
رادیو گفت وگو: امریکایی ها همراه با اعضای 1+5 اعلام کردند که در چارچوب قوانین آژانس و ان پی تی حاضر به مذاکره با ایران هستند، با این حال چرا این طور رفتار متناقض، در عرصه جهانی از طرف کشوری که داعیه رهبری جهان را در سر دارد صورت می گیرد؟
 
عسگرخانی:امریکاییها در صدد این هستند که همان مسیری را که برای مهار جمهوری اسلامی ایران بوده در چارچوب سیاستهای مختلف از جمله حقوق بشر، مسئله تروریسم اسرائیل، مسئله نقش ایران در به اصطلاح مسائل خاورمیانه و مسائل هسته ای بیان کنند.
اینها سیاستهایی است که اگر هم بحث هسته ای مطرح نباشد،در مورد مسائل دیگر مطرح خواهند کرد و همین مسئله را درمورد کره شمالی مطرح کردند و شما می دانید که در مورد کره شمالی بحث هسته ای مطرح نیست. آنها تلاش میکنند تا دو کره یکی نشوند. و برای تحقق این هدف همیشه بین دو کره تنش ایجاد می کنند.

در اینجا هم مشکل اول آمرییکایی ها این است که از رئالیسم تدافعی ایران که بعد از انقلاب اغاز کرد می ترسند.
در واقع از چندسال پیش که جمهوری اسلامی ایران از  همکاری بیش از حد با غربیها ناامید شده بود، آنها بدنبال راههایی برای محدود کردن ما هستند.
امریکایی ها معتقدند: به دشمن حمله کن، اگر فرار کرد دنبالش کن، اما اگر آنجا ایستاد شما فرار کن.

آنها بعداز همکاری ایران در افغانستان و عراق ما را در محور شرارت قرار دادند درحالی که داوطلبانه تمام قوانین بین المللی را اجرا کرده بودیم. حالا ما این همکاری را حداقل به مدت یکی دو سال قطع می کنیم.
ما تمام اینها را در طول این سی سال تجربه کردیم. تمام همکاریهای مورد نیاز و خواسته های امریکایی ها تحت فرمولی که آنها می گویند باید انجام گیرد، که باز هم بحث اندازه گیری پیش می آید که چقدر باید این همکاری کامل شود.
 
رادیو گفت وگو: به نظر شما رفتار متناقض کشوری که داعیه رهبری جهان را دارد به چه معنی است؟
 
مهمانپرست:دنیای امروز مواجه با تناقض های زیادی است. من فکر می کنم که یکی از موضوعاتی که اخیراً مطرح شده، همان بحث هسته ای و فعالیت مربوط به کشورهایی است که می خواهند این دانش را به صورت مستقل داشته باشند. شما ببینید عنوان اجلاسی که در واشنگتن تشکیل می شود را می گذارند امنیت هسته ای و اعلام می کند که نگرانیم از اینکه سلاح های هسته ای به دست گروههای تروریستی بیفتد. این موضوعی است که همه کشورها در مورد آن نگرانی دارند و احتمال می دهند که اگر این سلاح به دست آدم های نا بابی بیفتد ممکن است به بشریت لطمه بزند.
سوالی که الان همه دارند این است که چه فرقی است بین گروههای تروریستی در استفاده از سلاح هسته ای و دولت ایالات متحده امریکا یا رژیم اشغالگر قدس. اگر قرار باشد از این سلاح هسته ای بر علیه ملتها استفاده کند آیا نتیجه هر دوی اینها یکی نیست؟ آیا متهم اصلی ایالات متحده امریکا رِژیم اشغالگر قدس و برخی کشورهای غربی نیستند، که این سلاح ها را اندوخته می کنند،انبارهایشان را افزایش می دهند و تهدید می کنند که ملتها را با این سلاح ها از بین می برند؟ و آیا ایالات متحده امریکا تنها متهمی نیست که یک بار این جرم را مرتکب شده و صدها هزار نفررا کشته؟ آیا اگر این کشورها بخواهند نگران امنیت جهان باشند، نباید بیشترین نگرانی را از ایالات متحده امریکا، رژیم اشغالگر قدس داشته باشند؟آیا این تناقض نیست؟

کشورهایی که بزرگترین تهدید کننده امنیت دنیا هستند، اقدام به برگزاری اجلاس می کنند که نگرانی خودشان را از به کار گیری سلاح هسته ای اعلام کنند. این مشخص است که افکار عمومی مردم دنیا این تناقضها را  نمی پذیرند. متوجه می شوند که می خواهند ذهن مردم را منحرف کنند و متهم اصلی را در میان بحث های انحرافی گم کنند، اقدام به فرار به جلو می کنند و کشورهای دیگری را که فعالیت های صلح آمیز دارند  واین دانش را برای رشد و توسعه کشور خودشان و مردم منطقه می خواهند متهم می کنند و محدود می کنند.

بنابراین آن چیزی که مخاطب اصلی همه ما باید قرار گیرد افکار عمومی مردم دنیا و ملت ها و دولتهایی هستند که استقلال و آزادی خودشان را پیشه کردند و برای تحقق آرمانهای بزرگ بشریت اقدام می کنند و این تبعیض ها را بر نمی تابند.
 
رادیو گفت وگو:آقای کرمی راد، به نظر شما اگر این تناقضات ادامه پیدا کند آیا می تواند منجربه خارج شدن از ان پی تی باشد؟یعنی ایران بتواند از ان پی تی خارج شود؟
 
کرمی راد:ما در درجه اول خواهان این نیستیم که از ان پی تی خارج شویم،ما دوست داریم همه جهان عاری از سلاح هسته ای شود و همه به ان پی تی بپیوندند، بنابراین باید تلاش کنیم که ان پی تی تقویت شود و کشورهایی که دارای سلاح هسته ای هستند،خلع سلاح شوند.

افکار عمومی همه ملتها را باید سوق دهیم. دولتها تشویق شوند که بخش زیادی از کشورهای مختلف، به ایران اسلامی آمدند، صحبتهای بسیار ارزشمندی هم انجام گرفته،هم منصفانه هم عادلانه. برخی از وزرای خارجی برخی از کشورها. من احساس می کنم که در این حرکت یک نهضت جهانی باید صورت بگیرد که سردمداری این نهضت الحمدالله ایران اسلامی است.

 چرا ایران از ان پی تی خارج شود؟ اگر تهدیدات، فشارها، برنامه ها بسیار زیاد بخواهد باشد، یعنی همان خوی و خصلت زورگویی و زورمدارانه امریکا و اروپا و1+5 و حتی خود آژانس بخواهدانجام شود. بله آنوقت مجلس شواری اسلامی،که همین الان در مسیر کار خود دارد و طبیعتاً انتخاب لازم را و آن تصمیم لازم را خواهد گرفت.

من فکر می کنم آنچه را که امروز ما باید به آن توجه داشته باشیم، این است که ایران اسلامی در مقابل قدرتهای پوشالی و پر از تسلیحات اتمی است و ایستادگی کرده و الحمدالله این یکی از امتیازات ویژه و یکی از عرصه های سیاسی مهم پیروزیهای بعدی ما خواهد بود.
 
رادیو گفت و گو: آقای دکتر عسگر خانی، آیا ادامه تهدیدات منجربه خروج از ان پی تی می شود ؟
 
عسگرخانی:قانون این را می گوید. ان پی تی در ماده 10 می گوید که اگر رویداد فوق العاده ای رخ دهد، به طریقی که منافع عالی کشور به خطر بیفتد آن کشور عضو می تواند ابلاغ کند و از معاهده خارج شود. واقعیت است ، این قانون،و این مجوزی است که خود ان پی تی به ما و مثلاً به کره شمالی داده و کره شمالی هم از این حقش استفاده کرده. من زمان جنگ تحمیلی بود که از مجلس خواستار خروج از ان پی تی شدم، یعنی حدود 25،26 سال پیش که به هر حال آن موقع جمهوری اسلامی ایران انتخاب کرد که همچنان در ان پی تی باشد.
 
رادیو گفت وگو:یعنی خروج از ان پی تی می تواند امتیاز باشد یا خیر؟

عسگرخانی:اگر واقعاً به بن بست برخورد کنیم. ما انصافاً  همکاریهای لازم را در طول این سالهای گذشته انجام دادیم و اگر این همکاریها ادامه پیدا کند که تا الان کرده و اگر نتیجه نداشته باشد، شما تصور می کنید که چه شود؟ از یک طرف شما عضو ان پی تی باشید، شما را تهدید کنیم به استفاده از سلاح های هسته ای، از یک طرف دیگر در معرض خطرید.
 
رادیو گفت وگو:یعنی هیچ حمایتی نمی شویم.
 
عسگرخانی:من معتقدم در زمانی که رژیم امنیت دسته جمعی در دنیا شکل نگرفته، به تعبیری که اگر مثلاً حمله به یک کشوری آغاز شد و همه بیایند برای بحث متجاوز اقدام کنند ، تا زمانی که این چنین رژیم امنیت دسته جمعی شکل نگرفته، کشورها در صدد این خواهند بود که به هر حال به دکترین خودیاری روی بیاورند.

زمانی خود امریکا بود، الان کشورهای دیگر همچنان به انرژی هسته ای پیوستند و ادبیاتی هم که در این زمینه وجود دارد، هم موافقین و هم مخالفین معتقد هستند که این مسیری است که دارد پیش می رود.

موضع من این است که ان پی تی باید تعدیل شود باید تغییر پیدا کند به نحوی که واقعاً قطاری نباشد که برخی از واگنها در حرکت و برخی واگن ها به صورت ساکن باشند. جمهوری اسلامی ایران و هیچ کس مخالف رژِیم امنیت در دنیا نیست. این رژیم ها باید به نحوی تدوین و مهم تر از آن اجرا شوند، این طور نباشد که رژیم مصونیت، رژیم نظارت، رژیم بازرسی برای یک کشور باشد ولی برای مثلاً اسرائیل نباشد و خود امریکا که می گویند بین سالهای 2006 و 2009  به صورت عملی به چه نوع فناوری هسته ای دسترسی پیدا کردند و خودشان می گویند که اگر در سال 2006 به چین حمله می کردند ،به موشک های میان قاره ای چین 4 میلیون کشته می دادیم .الان ما به قدری روی این فناوری دقت کردیم که الان می توانیم ، به جای اینکه60 درصد از را از بین ببریم، می توانیم 100در 100 را از بین ببریم و حتی تعداد کشته های غیرنظامی را از 4 میلیون به کمتر از 700 نفر می رسانیم. این نشان می دهد که لابراتوارهای اینها 24 ساعته روی دقت در حال کارند،روی فناروی آر اِم اِی دارند کار می کنند، از طرفی دیگر اسرائیل به سلاح های هسته ای هر چه بیشتر مجهز می شود،و از طرف دیگر برخی از کشورهای ندار را به واسطه ان پی تی اینها محدود می کنند.
 
رادیو گفت وگو: آقای مهمانپرست، نظر شما چیست؟ اینکه ادامه تعهدات آیا منجربه خروج از ان پی تی بشود خیلی خوب است یا خیر؟

مهمانپرست:من فکر می کنم که مهمترین موضوعی که الان برای آژانس باید مطرح شود دفاع از حیثیت خودش است. یعنی اگر قرار باشد آژانس نتواند در چارچوب خودش، آن کشورها را اعاده کند و تصمیمات لازم را در اختیارشان بگذارد، تحت تأثیر فشارهای سیاسی کشورهای خاص قرار گیرد و مطالبی که باید در چارچوب آژانس تصمیم گیری شود به بیرون از آژانس برده شود و تحت اشعاع مسائل سیاسی قرار گیرد، آژانس کیفیت خودش را از دست می دهد. کشورهای دیگر چه دلیلی برای خودشان پیدا می کنند که به عضویت آژانس در بیایند. وقتی دارند متعهد می شوند باید محدودیت هایی را برای خودشان رعایت کنند و در قبال آن از گروه خود بهره مند نشوند.
بنابراین یکی از موضوعات ویژه و مهمی که حتماً در کمیته بازنگری ان پی تی، باید مورد توجه قرار گیرد، همین ایراداتی است که الان به آژانس وارد است و دارد حیثیت حقوقی و چارچوب فعالیتهای آژانس را زیرسوال می برد.
 
رادیو گفت وگو:من یک سوال تخصصی تر از شما بپرسم. اینکه به محورهای مورد بحث در اولین کنفرانس بین المللی خلع سلاح هسته ای هم  می شود اشاره بفرمایید.
 
مهمانپرست:موضوع مهم بحث چالش هسته ای موجود و عملکرد کشورهای دارنده سلاح هسته ای و پیدا کردن راهکارهای عملی برای مقابله با به کار گیری سلاح هسته ای و عملی کردن آرمان خلع سلاح بود که در کمیته های مختلف، در اجلاس تهران، بحث و مذاکرات شد .