افزایش قدرت شنوایی در افراد نابینا

محققان مونترال در بخش‌های مختلف پزشکی و روانپزشکی، مطالعات متعددی روی مغز افرادی که از قدرت بینایی محرومند، انجام داده‌اند.

شیار مافوق گیجگاهی (STS)‌ در مغز، مختص تشخیص صدای انسان است.

این قسمت، تنها با گفتن یک کلمه می‌تواند جنسیت، سن، حالت احساسی و وضعیت اجتماعی فرد را تخمین بزند و از آن استنباط کند.

محققان با آزمایش‌هایی به دنبال این بودند تا بدانند آیا افراد نابینا از این قسمت به همان اندازه افراد سالم استفاده می‌کنند یا خیر.

در این‌ آزمایش، افراد نابینا در معرض صداهای مختلفی از جمله بوق ماشین‌ها و محرک‌های صوتی ساده مانند تلفظ کلمات قرار گرفتند و فعالیت مغزی آنها توسط MRI اندازه‌گیری شد.

نتایج نشان داده افراد نابینا از هر دو قشر دیداری و شنیداری برای شنیدن استفاده می‌کنند. همچنین به طرز شگفت‌آوری مشخص شد این افراد هنوز از STS برای کشف صداها استفاده می‌کنند و این میزان بیش از افراد سالم است.

تحقیقات همچنین نشان داد بین تشخیص محرک‌های آوایی و غیرآوایی با میزان فعالیت بیشتر STS همبستگی و ارتباط وجود دارد و نواحی شنیداری STS گسترش یافته است. این انعطاف‌ مغزی در افراد نابینا منجر به این می‌شود که قدرت شنیداری آنها بیش از افراد سالم شود.

تشخیص صدا یک عمل بسیار اختصاصی است که بر پایه مدارات کامل برنامه‌‌ریزی شده (شبیه به آنچه در تشخیص صورت انجام می‌شود)‌ در مغز انجام می‌شود.