جام جم آنلاین : سرنگون کردن یک بالگرد امریکایی دلیلی برای شادمانی شعارنویسان خیابانی در
فلوجه بود.جوانان با قوطی های رنگ با یکدیگر رقابت می کردند
کد خبر: ۳۱۴۳۰
تا اولین کسانی باشند که این عملیات موفقیت آمیز علیه نظامیان امریکایی را جشن می گیرند.
محمد ال زورابی روی دیوار مغازه ای در محله الرساله تعداد کشته های امریکا در سقوط بالگرد را 60
نفر نوشت و آرزو کرد که «قهرمانان شریف مقاومت» به آزار و کشتار نیروهای اشغالگر تا وقتی که دشمنان کشور ما را رها کنند ، ادامه دهند.
محمد آن روز صبح پس از این که یک جیپ حامل چهار نظامی امریکایی نزدیک پل رودخانه فرات بر اثر
انفجار بمبی در نزدیکی محله ای که عراقی ها آنجا را «قبرستان امریکا» می دانند نابود شد ، در خیابانها
به رقص و شادی پرداخته بود.
فلوجه در 65 کیلومتری غرب بغداد محل حملات چریکها انفجار بمب های کار گذاشته شده در
کنار جاده ها ، حمله با آرپی جی ها ، انفجار خودروهای بمب گذاری شده و ناآرامی های مردم در
طول هفت ماه اشغال عراق بوده است.
ابراز احساسات محمد و سایر ساکنان فلوجه شاید نشانه نظر تمام مردم این شهر نباشد اما نشان می دهد که این شهر تا چه حد برای نیروهای امریکایی و عراقیان همکار آنان خطرناک است از حملات این شهر یک چیز روشن است.
برای مقاومت روزافزون سازمان یافته و مرگبار در شمال و غرب بغداد راه حل ساده ای وجود ندارد زیرا دشمن یک فرد یا گروه مشخص و واحد نیست .
مقامات امریکایی می گویند: معمای امنیتی فلوجه را حل کنید معمای امنیتی کل عراق حل
خواهد شد.
در روزهای ابتدای سقوط صدام تمام نگرانی امریکا جلب نظر مردم فلوجه بود که در رژیم صدام
مورد توجه آن بودند و بشدت نگران آینده خود در عراق جدید بودند.
اما مردم فلوجه بسرعت از رفتار بی ادبانه و خشونت آمیز نظامیان امریکایی هنگام تفتیش و
جستجو در خانه های خود و دزدیدن وسایل شان شکایت کردند.
افزایش عملیات نظامی باعث تشدید حملات مقاومت شد ناکامی دولت امریکا برای تامین
خدمات ضروری و شغل برای مردم مقاومت را تشدید و بعضی از مردم را به سوی مقاومت
خشونت آمیز سوق داد.
یک گروهبان لشکر 82 هوابرد گفت فلوجه نه شهری فقیر است و نه چندان اهل ایدئولوژی و
مردم محلی می گویند که تعداد مبارزان خارجی آن محدود است و چندان جنگجویان
درخشانی هم نیستند. اما آنچه که مهم است حضور افراد قبیله ای است و ما نتوانسته ایم شکاف بین
آنان را پر کنیم .
این گروهبان افزود هفته گذشته بمبی مقابل دفتر شهردار فلوجه منفجر شد. یکی از همسایگان از
خانه اش بیرون آمد تا به علت سرو صدا پی ببرد و بلافاصله پلیس عصبی بغداد او را به ضرب
گلوله کشت . شورشی که پس از آن آغاز شد و حمله به دفتر شهردار «انتقام قبیله ای» بود نه کار
طرفداران صدام و دیگران .
وی ادعا کرد اما حملات دیگر در مقابل دریافت پول انجام می شود: 700 دلار برای حمله به تانک ، 200
تا 300 دلار برای حمله به نفربر زرهی و هزار دلار برای حمله به بالگرد. این در اینجا پول
کلانی است عبدالحمید الجمیلی که از مغازه لاستیک فروشی خود در فلوجه شاهد حمله به یک کاروان
نظامی امریکا بود ، گفت :«انفجار ناشی از بمبی بود که در کنار جاده کار گذاشته شده بود گمان
می کنم همه اعضای کاروان کشته شدند اما من و دوستانم به آن طرف نرفتیم چون وقتی چنین
اتفاقاتی پیش می آید امریکایی ها به هر کس که دم دستشان باشد شلیک می کنند».
وی افزود:«پس از آن که امریکایی ها همه اجساد را بردند مردم بیرون آمدند و به جشن و پایکوبی
پرداختند برای این که خوشحال بودند این هشتمین حمله در اینجا بود و ما از سقوط چرخبال هم
شاد بودیم».
عدنان الدولمه گفت رمضان هدیه خداوند به ما است پس از افطار خیابانها خلوت است و آن وقت می توانیم بدون احتمال کشتن مردم خودمان به امریکایی ها حمله کنیم .
وی افزود:دلیل مقاومت این است که مردم با اشغال کشورشان موافق نیستند اگر خدا بخواهد بوش و برمر تا عید فطر (در عراق) دوام نخواهند آورد.
فرهان جمیلی یک رهبر قبیله ای محلی گفت از نظر مردم فلوجه امریکایی ها و خائنانی که در
تانک های آنان آمدند - منظور تبعیدیانی که اکنون شورای حاکم عراق را تشکیل می دهند و
پست های نهاد موقت ائتلافی را به خود اختصاص داده اند - یکسان هستند.
وی گفت پس از هر حمله به خانه من می آیند تا از من بخواهند جلوی افراد قبیله ای را بگیرم اما
من هرگز آنان را نمی پذیرم برای این که آنان اشغالگرند می خواهند شرف و ثروت ما را بدزدند. تا مرگ آخرین نفر ما ، مقاومت در این شهر متوقف نخواهد شد.