اولین عمل پیوند نای مصنوعی در ایران

در پی دستاورد بی‌سابقه پژوهشگران مهندسی بافت دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی در تولید نخستین نای مصنوعی جهان، دکتر جلال الدین غنوی، مجری طرح هم چندی پیش به ایسنا گفت: پیوند نای به طور مطلق در هیچ کشوری انجام نشده است؛ البته پس از اعلام ساخت نای مصنوعی توسط مرکز تحقیقات مهندسی بافت بیمارستان «مسیح دانشوری»، کشور اسپانیا مدعی شد که توانسته نای مصنوعی تولید کند که بعدها مشخص شد که نایژه تولید کرده است، بنابراین تاکنون کسی نتوانسته به موفقیت ایران دست یابد.

پژوهشگران دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی آذرماه 86 از تولید نخستین نای مصنوعی با استفاده از تکنیک مهندسی بافت خبر دادند.

به گفته دکتر ولایتی، رئیس مرکز تحقیقات سل و بیماری‌های ریوی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، مطالعات تولید نای مصنوعی از حدود 12 سال پیش به سرپرستی دکتر غنوی با همکاری محققان دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی و بیمارستان شهید مسیح دانشوری پیگیری شده است.

نای، مجرای تنفسی به طول حدود 12 سانتی متر است که از حلق شروع شده و به ریه‌ها ختم می‌شود و نقش حیاتی در انتقال هوا به ریه‌ها دارد. در حال حاضر برای درمان بیماران مبتلا به مشکلات تنفسی و جانبازان شیمیایی از لوله تراشه به جای نای استفاده می‌شود که پس از مدتی دچار زخم‌هایی شده و جوش آن موجب تنگی نای می‌شود و گاهی برای باز کردن نای از لیزر استفاده می‌شود اما زمانی این درمان نیز جواب نمی‌دهد و به ناچار باید نای را عوض کرد.

در پیوند نای برای پیدا کردن عضو مناسب برای پیوند باید میان نای دهنده با گیرنده عضو سنخیت وجود داشته باشد و حتی در این صورت نیز گیرنده نای باید تا آخر عمر دارو مصرف کند ولی این نای مصنوعی چون با استفاده از سلول‌های خود بیمار ساخته شده و همان بافت نای طبیعی را دارد، خطر رد پیوند در آن وجود ندارد.